มุมเล็กๆ สวยใส ที่ฮ่องกง

หนังสือสื่อภาษา  ได้หลากตำราให้อ่านเขียน

เดินเข้าร้านชมดูมีความเพียร  ลดราคาได้หลายเล่มเตรียมอ่านบรรเลง

      หัวใจเมื่อเรามาร้านหนังสือ นี่น่าจะเป็นร้านแรกที่นี่ เดินมาแล้วเจอร้านหนังสือ มีหนังสือจำนวนหนึ่งแต่ที่นี่นั้นคนเข้าเยอะมาก หนังสือลดราคา แต่เรานั้นต้องมานั่งเลือกเพราะว่าบางเล่มนั้นภาษาไม่ได้มีภาษาสากลกับกับอยู่ หากว่านำไปครอบครองคงจะไม่ได้มีประโยชน์ น่าจะต้องใช้เวลาในการอ่านมากกว่าปี  เรียนก่อนค่อยมาลองซื้อ  

    ด้านในหากว่าเรานั้นเข้าไป สามารถที่จะนั่งอ่านได้บางเล่ม บางเล่มนั้นไม่แกะให้อ่านเพราะว่าราคาแพงต้องซื้อ ชอบที่ร้านนี้ตกแต่งด้วยสีแดง สวยงามโดดเด่นเห็นแต่ไกลมาก

    ร้านีค้าที่มีคนเข้าเยอะ จะต้องเป็นร้านค้าที่มีการโชว์ในสิ่งที่ตนเองขายก่อนจำนวนไม่มาก จากนั้นพอลํูกค้านั้นเดินเข้าไปสามารถที่จะเลือกได้เพิ่มเติมหากว่าไม่มีวางไว้ คนจะไม่สนใจเข้าไป

       ตรงนี้น่าจะสนใจมากที่สุดแล้ว เพราะว่าเดินไปแล้วไม่ได้มองว่าเขานั้นไม่ใช่คน พอเดินไปใกล้แล้วตกใจ ตอนที่มองไกลนั้นเหมือนว่ามีการกระพริบตาเลยเดินมามองใกล้ๆ หุ่นขี้ผึ้งที่เหมือนจริงมาก เราสามารถที่จะแตะได้ แต่ว่าห้ามหยิกหรือทำร้ายแตะดูว่าใช่รคนไหมเท่านั้นเอง ใครมาก็อยากที่จะลองสัมผัส  หล่อมากเหมือนตัวจริง

     มองมาด้านนี้ มีการตกแต่งและจัดวางของที่มีการใช้พื้นที่ คุ้มค่าโชว์หน้าร้านทุกชิ้น เสื้อที่นำมาขายในร้านนี้จะมีการลดราคามากกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นหรือมากกว่านั้น อาจจะหนึ่งแถมหนึ่งราคาลดลงอีกครึ่งหนึ่งเราจะต้องเดินสำรวจให้หมดก่อน ในบางที่นั้นจะต้องบังคับในการลดราคาหากว่าไม่มีการลด จะทำให้ขายไม่ได้  

   เราจะเห็นคนไทยจำนวนมากเหมือนกันในร้านแถวนี้ เพราะว่าสังเกตจากการแต่งกายและการซื้อของคือ  แม่ค้าลงทุนที่จะบินมาเพื่อที่ซื้อของกลับบ้านเพื่อไปขายที่บ้าน แต่ในการนำของออกนั้นไม่ได้มีว่า ไม่สามารถนำออกได้จำนวนมาก  แต่เราอาจจะต้องซื้อกระเป๋าแล้วนำโหลดลงใต้เครื่อง  สะดวกสบาย 

    ครั้งนั้นที่เดินทางไปที่ฮ่องกง วันแรกของการเหยียบพื้นที่ เราเดินไปเลือกซื้อของอย่างแรกนั้นคือกระเป๋าใหม่ เพราะว่าอะไร ในการเดินทางเที่ยวหรือช็อปนั้น เขาจะไม่ให้ถุงเราหากว่าเรานั้นเอาถุงกับเขาจะต้องจ่ายเพิ่มประมาณสามสิบกว่าบาท หากว่าเรานั้นซื้อเยอะได้กระเป๋าเป็นใบเลย ราคาไม่แพงตอนนั้นได้ในราคา เจ็ดร้อยบาทไทย  ปกตินั้นขนาดเท่านี้เคยดูมาราคาประมาณ หนึ่งพันเก้าร้อยบาท 

     การเดินทางในการช็อปนั้น ก่อนที่เรานั้นจะได้เข้าไปจะต้องวนตามหน้าที่ หรือตามช่องทางที่กำหนด หากว่าไม่เดินตามเข้าไม่ได้ ช่องทางในการเดินนั้นเยอะ ส่งเกตจากในภาพนั้นมีการซื้อของจำนวนมาก และมีถุงให้ 

    เดินเที่ยวในสามวันนั้นบางที่เรานั้นมีการเดินมากกว่าสองครั้ง เพราะว่าดูแล้วครบทุกที่เปรียบเทียบราคาแล้วจึงคิดว่าจะกลับไปเอาในที่ที่ตนเองชอบ  เลยทำให้ต้องเดินกลับมาห้างเดิมในวันที่มาถึง   การเดินทางไปไหนมาไหนนั้นไม่ต้องมีการเดินทางโดยรถ จะเดินห้างเดินข้ามถนนมาได้เลย แล้วเป็นย่านของการขายของ อยากได้อะไรเดินตามหา  สิ่งที่ต้องมีนั้นหาไม่ยากเลย คือเงิน บางทีเงินนั้นมอบความสุขให้เราได้เช่นกันแต่ว่าไม่ใช่ตลอดเวลา เพราะว่าบางเวลานั้นเงินทำให้เราทุกข์เพราะว่าจะใช้ยังไงให้หมดในวันที่เงินเข้ามาใหม่ 

    เดินเลือกซื้อของได้วันละอันสองอัน บางทีซื้อมาทดลองก่อน  ชิมแล้วอร่อย เปิดดูแล้วชอบก็กลับไปที่ร้านนั้นอีกครั้งจนคุ้นเคย ร้านที่ขายครีมบำรุงมือ คือนุ่มและตกราคาอันละ สิบสองบาทตอนนั้น  หากเรากลับไปซื้อบ้านเราคือราคาร้อยกว่าบาท