โชติกเศรษฐี มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยที่สุดในพุทธกาล และเคล็ดลับสู่ความมั่งคั่งเหนือกาลเวลา

บุคคลสำคัญในพุทธกาลที่หลายคนคงคุ้นหูคำว่า "เศรษฐี" แต่ใครกันคือสุดยอดของเศรษฐีที่มีเงินทองมากมายใช้เท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด? คำตอบคือ โชติกเศรษฐี นั่นเองค่ะ วันนี้เราจะมาดูกันว่าท่านรวยขนาดไหน และมีที่มาอย่างไร

เรื่องราวของโชติกเศรษฐีเริ่มต้นในอดีตกาล มีพี่น้องสองคนทำไร่อ้อย วันหนึ่งน้องชายนำอ้อยกลับบ้าน 2 ลำ ระหว่างทางได้พบกับพระปัจเจกพุทธเจ้า ด้วยจิตที่เลื่อมใส เขาจึงนำอ้อยส่วนของตนไปคั้นเป็นน้ำถวายแด่พระองค์ เมื่อเห็นพระองค์ฉันอิ่มแล้ว ก็เกิดศรัทธามากขึ้น จึงนำอ้อยส่วนของพี่ชายถวายด้วย เพื่อให้พระองค์นำไปถวายพระรูปอื่น ๆ อีก ทั้งยังตั้งจิตอธิษฐานว่า ขอให้ตนเป็นผู้มีทรัพย์ทั้งในมนุษย์และเทวโลก และบรรลุธรรมเช่นเดียวกับพระองค์

พระปัจเจกพุทธเจ้าทรงประทานพรให้ความปรารถนาสำเร็จ และทรงแสดงปาฏิหาริย์เหาะไปยังภูเขาคันธมาทน์ พร้อมทั้งน้ำอ้อยที่ได้ถวายนั้นได้กลายเป็นน้ำอ้อยสำหรับพระปัจเจกพุทธเจ้าอีก 500 รูป เมื่อน้องชายกลับบ้านไปเล่าเรื่องให้พี่ชายฟัง พี่ชายเกิดความเลื่อมใสอย่างมาก และตั้งจิตอธิษฐานขอให้ได้บรรลุอรหันต์ในชาติหน้า

ในชาติถัดมา ทั้งสองพี่น้องเกิดมาเป็นบุตรเศรษฐี ผู้พี่ชื่อ "เสนะ" ผู้เป็นน้องชื่อ "อัปราชัย" ในยุคสมัยของพระพุทธเจ้าวิปัสสี เสนะได้ฟังธรรมและขอบวช จนกระทั่งบรรลุอรหันต์ตามที่ได้ตั้งใจไว้

ส่วนอัปราชัยได้คอยดูแลอุปัฏฐากพี่ชาย และเมื่อถามถึงการทำบุญที่จะได้อานิสงส์มาก พี่ชายจึงแนะนำให้สร้าง "พระคันธกุฎี" หรือวิหารที่ประดับด้วยทอง หุ้มเงิน และแก้วมณี ภายในมุงกระเบื้องด้วยแก้ว 7 ประการ อัปราชัยได้สร้างพระคันธกุฎีอย่างวิจิตรตระการตา ด้วยงบประมาณมหาศาล และยังโปรยรัตนชาติ 7 ประการสูงเท่าภูเขาไว้โดยรอบ เมื่อสร้างเสร็จ ได้กราบทูลเชิญพระพุทธองค์ประทับ อัปราชัยยังได้ตั้งใจให้ผู้คนสามารถนำรัตนชาติเหล่านั้นกลับบ้านไปได้ตามแต่พอดี โดยเฉพาะคนยากไร้สามารถหยิบไปได้ 2 กำมือ นี่คืออุบายอันแยบยลที่ทำคนอยากเข้าวัด และเป็นการสงเคราะห์คนยากไร้ไปในตัว

ครั้งหนึ่งมีพราหมณ์มิจฉาทิฏฐิพยายามขโมยแก้วมณีเม็ดใหญ่ที่อยู่หน้าพระพุทธองค์ ทำให้อัปราชัยไม่พอใจ พระพุทธองค์จึงตรัสสอนให้เขาทำให้ของของเขาเป็นของที่ไม่มีใครเอาไปได้ อัปราชัยจึงตั้งจิตอธิษฐานว่า “แม้พระราชาหรือโจรเป็นพัน หากข้าพเจ้าไม่ให้ ก็ไม่มีใครสามารถนำของของข้าพเจ้าไปได้แม้เพียงชายผ้า ไฟไม่อาจไหม้ น้ำไม่อาจพัดของของข้าพเจ้าได้” และพระพุทธองค์ก็ประทานพรให้ความปรารถนานั้นสำเร็จ

ในชาติสุดท้าย อัปราชัยได้มาเกิดเป็น "โชติกเศรษฐี" ในกรุงราชคฤห์ เมื่อแรกเกิดก็มีเหตุอัศจรรย์ คืออาวุธและเครื่องแต่งกายของทุกคนในเมืองส่องประกายรุ่งเรือง ชื่อ "โชติกะ" จึงถูกตั้งขึ้นเพราะเป็นผู้ที่ทำให้พระนครรุ่งโรจน์

เมื่อถึงวัยสร้างบ้าน บุญบารมีของท่านทำให้ท้าวสักกะต้องเนรมิตปราสาท 7 ชั้น สร้างด้วยแก้ว 7 ประการ พร้อมกำแพงแก้วล้อมรอบ 7 ชั้น มีต้นกัลปพฤกษ์ และขุมทรัพย์ทั้ง 4 ผุดขึ้นที่กำแพงทั้ง 4 ทิศ มียักษ์คอยปกปักรักษา ความร่ำลวยของท่านเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว จนพระเจ้าพิมพิสารต้องส่งฉัตรประจำตำแหน่งเศรษฐีไปให้ พร้อมแต่งตั้งเป็น โชติกเศรษฐี

ภรรยาของท่านยังเป็นผู้มีบุญคู่บารมี มีข้าวสาร 1 กะลา และแผ่นศิลา 3 แผ่น ซึ่งเป็นของวิเศษที่ไม่ต้องปรุงหาอาหารอื่นใด ข้าวสารไม่มีวันหมด เพียงแค่นำใส่หม้อวางบนแผ่นศิลา ก็สุกพร้อมรับประทานได้ทันที ด้วยสมบัติมหาศาลเช่นนี้ โชติกเศรษฐีจึงเปิดขุมทรัพย์ให้มหาชนได้เข้ามารับทรัพย์ไปได้ตามแต่พอดี โดยที่ทรัพย์ในขุมทรัพย์ก็ไม่พร่องลงเลยแม้แต่น้อย

เรื่องราวของโชติกเศรษฐีสอนให้เราเห็นว่า การทำบุญแม้เพียงเล็กน้อย หากทำด้วยจิตศรัทธาอันบริสุทธิ์ และถูกต้องเนื้อนาบุญ ก็สามารถส่งผลบุญอันยิ่งใหญ่ได้อย่างอัศจรรย์ ดังเช่นโชติกเศรษฐีที่เริ่มต้นจากการถวายอ้อยเพียง 2 ลำ แต่ด้วยความตั้งใจและบุญบารมีที่สะสมมาหลายภพชาติ ทำให้ท่านเป็นผู้ที่มีความมั่งคั่งอย่างแท้จริง การทำบุญเป็นหน้าที่ของเรา และผลบุญนั้นจะส่งผลในเวลาที่เหมาะสมเสมอ