การขอหวยกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์... เราศรัทธาจริง หรือกำลังหลอกตัวเองกันแน่?

พอดีเมื่อวานผมนั่งดูคลิปสารคดีเกี่ยวกับวัดที่คนชอบไปขอหวย แล้วก็อ่านบทความนึงเกี่ยวกับเรื่อง "ศรัทธากับงมงาย" ทำให้เกิดคำถามในใจขึ้นมาว่า...

การที่คนเราชอบไปขอหวยกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มันคือศรัทธา หรือแค่เรากำลังหลอกตัวเองอยู่?

คือบ้านผมก็มีคนไปขอหวยกันทุกงวดนะครับ บางคนก็เดินทางข้ามจังหวัด ไปถึงวัดดัง ๆ อย่างคำชะโนด ไอ้ไข่ วัดเจดีย์ หลวงพ่อทันใจ บางทีผูกผ้า จุดธูปขอพร ซื้อชุดไทยแก้บนกันเป็นเรื่องเป็นราว แต่พอถามว่าเคยถูกรางวัลจริง ๆ ไหม ก็มีนะแต่ไม่บ่อย… ถูกรางวัลเล็ก ๆ มากกว่า

บางคนก็บอกว่า “มันคือความหวัง”
บางคนก็บอกว่า “ชีวิตลำบาก จะพึ่งใครได้ ก็ต้องพึ่งฟ้า”
บางคนก็บอกว่า “ก็เคยถูกเพราะไปขอไง เลยเชื่อ”

แต่ผมก็แอบคิดนะครับว่า… ถ้าทุกคนใช้เวลาขนาดนั้น ทุ่มเทแรงและเงินไปกับการบนบานศาลกล่าว แล้วสุดท้ายไม่ถูกขึ้นมา จะเสียอะไรไปมากกว่าเงินไหม? เสียเวลาไหม? หรือเสียความหวัง?

ผมเลยคิดเล่น ๆ ว่า
ศรัทธามันไม่ผิดหรอกครับ
แต่ถ้าเราศรัทธาแล้วไม่ได้ "ทำ" อะไรเลยนอกจากหวังให้ฟ้าโปรยเลขลงมาให้ แบบนั้นมันจะต่างอะไรกับการนั่งรอฝนตกโดยไม่รดน้ำต้นไม้?

เราอาจใช้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นแรงใจ เป็นที่พึ่งทางจิตใจได้นะครับ แต่สุดท้ายเงินทองก็ต้องมาจากมือเราเอง

ใครเคยมีประสบการณ์เรื่องนี้ มาแชร์กันได้นะครับ ผมไม่ได้มาตัดสินใคร แค่อยากเปิดมุมมองให้ลองมองอีกด้านนึง เพราะผมเองก็เคยขอหวยอยู่หลายรอบเหมือนกัน
แต่พอคิดดี ๆ แล้วก็รู้สึกว่า...ถ้าเราหวังน้อยลง แล้วขยันมากขึ้น อาจจะได้เงินแน่กว่าไหม?

---

แหล่งที่มา (บทความที่อ่านมาแล้วเอามาเขียนต่อ):

ขอหวยกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์: ศรัทธาหรือหลอกตัวเอง?

#หวย #ความเชื่อ #ศรัทธา #สิ่งศักดิ์สิทธิ์ #บนบานศาลกล่าว #ความหวัง #ชีวิตคนไทย #ขอหวย #งวดนี้รวย #โพสต์จัง