จับตาวิกฤตสารพิษเปื้อน ในแม่น้ำกก ที่กระทบชุมชน จ.เชียงใหม่ และเชียงราย

อีกข่าวใหญ่ที่สะเทือนใจมาก คือเรื่องสารพิษในแม่น้ำกก ที่เชียงใหม่-เชียงราย ช้างติดเชื้อ ผื่นขึ้น ปลาตาย นักท่องเที่ยวหายไป 80% จากปางช้าง บางตัวต้องเปลี่ยนน้ำกิน เพราะน้ำแม่น้ำใช้ไม่ได้แล้ว สาเหตุมาจากเหมืองแรร์เอิร์ธฝั่งเมียนมา ที่ขุดแบบไม่รับผิดชอบ ปล่อยสารเคมีไหลลงลำน้ำ ทั้งๆ ที่น้ำกกเป็นเส้นเลือดใหญ่ของชาวบ้านหลายจังหวัด

ดิฉันว่ามันไม่ใช่แค่ภัยธรรมชาติธรรมดาอีกแล้ว แต่มันคือ “ผลสะสมของการที่มนุษย์ไปรบกวนธรรมชาติมานานเกินไป” พอเจอภัยธรรมชาติอย่างแผ่นดินไหว ฝนแล้ง น้ำท่วม มันเลยทวีความรุนแรงขึ้นทุกปี

สิ่งที่อยากฝากคือ...

• ภาครัฐต้องไม่เพิกเฉย ต้องมีเสียงของชาวบ้านอยู่ในวงเจรจา ไม่ใช่ให้แต่หน่วยงานนั่งคุยกันเอง
• เรื่องข้ามพรมแดนแบบนี้ ถ้าไม่มีการเจรจาจริงจัง ลูกหลานเราคงกินน้ำสะอาดยากขึ้นทุกที
• ประชาชนต้องช่วยกันรักษาแหล่งน้ำ ป่าเขา และหูตาไวกับโครงการลงทุนที่มองแต่ผลประโยชน์ ไม่มองผลกระทบ

โลกใบนี้ไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นของพวกเราทุกคน รวมถึงรุ่นลูกรุ่นหลานด้วยค่ะ