หนังสือเล่มกำลังจะหายไปจากสังคมไทยจริงหรือ

ในยุคที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในทุกด้านของชีวิต การอ่านหนังสือเล่ม ไม่ว่าจะเป็นนวนิยาย หรือหนังสือความรู้ต่าง ๆ โดยเฉพาะหนังสือในเชิงจิตวิทยา กลับเริ่มถูกตั้งคำถามมากขึ้นว่า “จะยังอยู่ในสังคมไทยต่อไปหรือไม่” หรืออาจต้องหลีกทางให้กับสื่อดิจิทัลโดยสิ้นเชิง

ปัจจุบันเราปฏิเสธไม่ได้ว่าสื่อออนไลน์เข้าถึงได้ง่าย สะดวก และรวดเร็วกว่าเดิม ไม่ว่าจะเป็นการอ่านบทความในแอปพลิเคชัน การฟังพอดแคสต์ หรือแม้แต่การดูคลิปสั้น ๆ ที่สรุปเนื้อหาของหนังสือทั้งเล่มไว้ภายในไม่กี่นาที ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยหันมาเสพเนื้อหาในรูปแบบสั้น กระชับ และรวดเร็วแทนการอ่านหนังสือหนา ๆ ทีละหน้าเหมือนในอดีต

อย่างไรก็ตาม หนังสือเล่มยังคงมีคุณค่าในแบบของตนเอง โดยเฉพาะในด้านของ “ประสบการณ์การอ่าน” ที่เป็นการดื่มด่ำอยู่กับตัวหนังสืออย่างลึกซึ้ง เป็นการฝึกสมาธิ และสร้างจินตนาการได้ในแบบที่สื่อออนไลน์บางประเภทอาจยังไม่สามารถทดแทนได้ทั้งหมด

แม้ยอดพิมพ์หนังสือจะลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่ยังมีผู้อ่านอีกไม่น้อยที่นิยมสะสมหนังสือเล่ม และยังมีร้านหนังสืออิสระเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในบางพื้นที่ โดยเฉพาะในกลุ่มคนที่ต้องการ "พื้นที่สงบในการอ่าน" ซึ่งเป็นสิ่งที่หายากขึ้นในสังคมที่เร่งรีบเช่นปัจจุบัน

สุดท้ายแล้ว หนังสือเล่มอาจไม่ได้ “หายไป” อย่างสิ้นเชิง แต่อาจถูกปรับบทบาทให้เหมาะสมกับยุคสมัยมากขึ้น เช่น กลายเป็นของสะสม เป็นงานศิลปะ หรือเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ผู้คนหวนกลับมาเยี่ยมเยียนยามต้องการความสงบใจ

คุณผู้อ่านคิดว่า ในอนาคตเรายังจะได้เห็นเด็ก ๆ ถือหนังสือเล่มอ่านอยู่บนรถไฟฟ้า หรือในสวนสาธารณะกันอีกหรือไม่  หรือหนังสือจะกลายเป็นของในตู้โชว์เท่านั้น แชร์ความคิดเห็นได้นะคะ