"เสียงเคาะกลางกระจก" ประสบการณ์จริง

ประสบการณ์จริง– เมื่อครั้งยังเรียนมัธยมปลาย

เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงกลางดึกของคืนหนึ่ง ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กมัธยมปลาย

พ่อกับแม่ออกไปทำงานยังไม่กลับ ฉันเลยต้องอยู่บ้านกับน้องชายกันแค่สองคน

น้องเข้านอนไปแล้ว ส่วนฉันยังไม่นอน เพราะต้องนั่งทำการบ้านอยู่ที่ห้องโถงกลางบ้าน ซึ่งเป็นพื้นที่เปิดโล่ง ด้านหน้าบ้านเป็นประตูกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นภายนอกได้ชัดเจน

ขณะที่ฉันกำลังตั้งใจเขียนการบ้าน เสียง “กึก!” เบา ๆ ดังขึ้นจากหน้าบ้าน

เหมือนมีอะไรเล็ก ๆ มากระทบกับประตูกระจก ฉันเงยหน้ามองไปทางประตูแวบหนึ่งแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าคงเป็นเพียงหินตกใส่กระจกโดยบังเอิญ

แต่ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

คราวนี้ฉันเริ่มสงสัย คิดว่าอาจเป็นหมาข้างบ้านที่เกาอะไรบางอย่างจนหินกระเด็นมาโดนกระจกก็ได้

แต่พอเสียงครั้งที่สามดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้ว เพราะหน้าบ้านฉันเป็นพื้นกระเบื้องเรียบทั้งหมด ไม่มีทางที่จะมีหินกลิ้งมาได้ง่าย ๆ แบบนั้น

ฉันรวบรวมความกล้า เดินไปเปิดม่านกระจกเพื่อมองออกไปข้างนอก

ใจเต้นแรง มือสั่นเล็กน้อย แต่พยายามคิดในแง่ดี

สิ่งที่ฉันเห็นคือ “ความว่างเปล่า” ไม่มีแม้แต่เงาของคนหรือสัตว์ ไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหว ทุกอย่างเงียบจนผิดปกติ

ฉันพยายามกลับมานั่งทำการบ้านอีกครั้ง แม้จะรู้สึกกลัวแต่ก็ยังฝืนใจไม่ให้คิดมาก

...จนเสียงนั้นดังขึ้นอีกเป็นรอบที่สี่

เสียงเคาะเบา ๆ เหมือนเดิม แต่คราวนี้มันชัดเจนจนฉันทนไม่ไหว รีบเก็บของแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้องชายทันที

คืนนั้นฉันนอนไม่หลับเลย และทุกวันนี้ฉันก็ยังคาใจ

ว่าเสียงที่เคาะประตูกระจกในคืนนั้น...เป็นเสียงของอะไร หรือ...ของใคร?