เงินเฟ้อคาดการณ์ วัดจากอะไร สำคัญขนาดไหน ?

 

ความผันผวนของตลาดทุนทั่วโลกในช่วงนี้

สาเหตุหนึ่งที่ถูกพูดถึงบ่อยก็คือความกังวลของนักลงทุน

ที่มองว่า “เงินเฟ้อ” จะปรับเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป

 

ซึ่งก็เป็นเพราะเม็ดเงินมหาศาล ที่ทั้งรัฐบาลและธนาคารกลาง

ใช้รับมือกับสถานการณ์โควิด 19 รวมไปถึงราคาสินค้าโภคภัณฑ์เกือบทุกชนิด

ที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว และทำจุดสูงสุดใหม่ในรอบหลายปี

 

แล้วมุมมองอัตราเงินเฟ้อในอนาคต ของนักลงทุนในตลาด

วัดได้จากอะไร และทำไมถึงมีความสำคัญ ?

 

อัตราเงินเฟ้อที่รายงานจากหน่วยงานรัฐ เป็นข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงไปแล้ว

ซึ่งการตีความข้อมูลนั้น ก็มักจะถูกนำไปเทียบกับตัวเลข

ที่นักเศรษฐศาสตร์ได้ประมาณการไว้ก่อนหน้านี้ว่า

ตัวเลขเงินเฟ้อที่ออกมาจริง สูงกว่า ต่ำกว่า หรือใกล้เคียงกับการคาดการณ์ขนาดไหน

 

เช่น

ประเทศสหรัฐอเมริการายงานเงินเฟ้อในเดือนเมษายน 4.2%

เมื่อเทียบกับเดือนเมษายนของปีก่อนหน้า

 

นักลงทุนก็จะนำไปเปรียบเทียบกับตัวเลขเงินเฟ้อ

ที่นักเศรษฐศาสตร์คาดการณ์ไว้ว่าจะอยู่ที่ 3.6%

 

จากข้อมูลชุดนี้ เมื่ออัตราเงินเฟ้อที่เกิดจริง ออกมาสูงกว่าการคาดการณ์

มันจึงเป็นการตอกย้ำความกังวลของนักลงทุนว่าเงินเฟ้ออาจเพิ่มขึ้นเร็วกว่า

ที่นักเศรษฐศาสตร์รวมถึงธนาคารกลางเคยประเมินไว้

จนอาจนำไปสู่การเริ่มปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยที่เร็วกว่าเดิม

 

ซึ่งมุมมองต่ออัตราเงินเฟ้อในอนาคตของนักลงทุนนี้

มีชื่อเรียกว่า “Inflation Expectation” หรืออัตราเงินเฟ้อคาดการณ์

 

เมื่อมันเป็นเพียง “มุมมอง”

จึงไม่มีใครรู้ว่าจะถูกหรือผิด

และแม้ว่าไม่มีถูกผิด แต่มุมมองนี้กลับมีความสำคัญ

 

อย่างธนาคารกลาง ผู้มีบทบาทสำคัญในการควบคุมอัตราเงินเฟ้อก็ให้ความสนใจกับมุมมองนี้

 

เพราะอัตราเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นจริง ส่วนหนึ่งก็เป็นผลมาจากสิ่งที่ผู้คนคิดว่ามันจะเป็น

 

ยกตัวอย่างเช่น

มีข่าวว่าน้ำมันปาล์มกำลังขาดตลาดและจะส่งผลให้ราคาน้ำมันปาล์มสูงขึ้น

 

ดังนั้น ธุรกิจที่มีวัตถุดิบเป็นน้ำมันปาล์มต่างก็ต้องรีบไปซื้อน้ำมันปาล์มมาเก็บไว้

และนั่นจะทำให้ราคาน้ำมันปาล์มปรับตัวเพิ่มขึ้น

 

สะท้อนให้เห็นว่า มุมมองของผู้คนที่มีต่อราคาสินค้าในอนาคต

จะส่งผลต่อเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันในที่สุด

 

นอกจากผลกระทบต่อภาคเศรษฐกิจจริงแล้ว

มุมมองอัตราเงินเฟ้อนี้ ยังเป็นส่วนหนึ่งของความผันผวนในตลาดทุนได้อีกด้วย

 

อย่างเมื่อช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคมที่ผ่านมา

ตลาดหุ้นทั่วโลกเผชิญกับแรงขาย โดยเฉพาะกลุ่มเทคโนโลยี

อย่างเช่นดัชนี Nasdaq ของสหรัฐอเมริกา

ที่ปรับตัวลง 10% ภายในเดือนเดียว

 

ในขณะที่ อัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐอเมริกาอายุ 10 ปี

ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลับไปสู่ระดับเดิมก่อนเกิดโรคระบาด

 

 

ซึ่งความผันผวนที่เกิดขึ้นนี้

ก็เป็นผลมาจากการที่นักลงทุน ปรับสัดส่วนการลงทุนในสินทรัพย์ต่าง ๆ ใหม่

เพราะมองว่าอัตราเงินเฟ้อในอนาคตจะเพิ่มได้เร็วขึ้นและสูงขึ้นไปสู่ระดับที่สูงสุดในรอบ 7 ปี

 

แล้วมุมมองต่ออัตราเงินเฟ้อในอนาคต ดูได้จากอะไร ?

 

วิธีการวัดเงินเฟ้อคาดการณ์นี้

นอกจากจะสามารถวัดได้จากการทำแบบสอบถามแล้ว

 

อีกทางหนึ่งที่สะดวกกว่า ก็คือดูได้จากเครื่องมือทางการเงินที่เชื่อมโยงกับอัตราเงินเฟ้อ

โดยแบบที่คนนิยมใช้กันมากที่สุด มีชื่อเรียกว่า “10-Year Breakeven Inflation Rate”

 

10-Year Breakeven Inflation Rate เป็นตัวเลขอัตราเงินเฟ้อ

ที่สะท้อนจากนักลงทุนว่ามองอัตราเงินเฟ้อในอนาคตอย่างไร

โดยคำนวณมาจาก

 

อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ อายุ 10 ปี หักลบด้วย

อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ อายุ 10 ปี รุ่นชดเชยเงินเฟ้อ หรือ Treasury Inflation-Protected Security เรียกสั้น ๆ ว่า TIPS

 

โดยอัตราผลตอบแทนแบบแรก เป็นแบบทั่วไป คือ Nominal Yield

ส่วนอัตราผลตอบแทนแบบหลัง เป็นแบบหักผลจากเงินเฟ้อออกไปแล้ว คือ Real Yield

 

ซึ่งก็เป็นคอนเซปต์เดียวกับเรื่อง อัตราเงินเฟ้อ = Nominal Yield - Real Yield นั่นเอง

 

เนื่องจากอัตราผลตอบแทนทั้ง 2 แบบ เปลี่ยนแปลงไปตามการซื้อขายของนักลงทุน

อัตราเงินเฟ้อที่ได้ จึงสะท้อนอัตราเงินเฟ้อจากมุมมองของนักลงทุน นั่นเอง

 

อย่างไรก็ตาม มุมมองเหล่านี้ก็มีความผันผวน

และสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามข่าวสารหรือข้อมูลใหม่

 

อย่างเช่น จากราคาสินค้าโภคภัณฑ์ที่เพิ่มขึ้น

จากรายงานตัวเลขทางเศรษฐกิจที่ออกมาดีกว่าคาด

หรือแม้แต่จากการสื่อสารของธนาคารกลาง