พระเยซูมีจริง หรือเป็นเพียงแค่เรื่องเล่าปรัมปรา

วันนี้ดิฉันมีคำถามโลกแตกที่หลายคนเคยได้ยิน แต่ไม่กล้าถามออกเสียง...
“พระเยซูมีตัวตนจริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงตำนานปรัมปราที่เฒ่าคนแก่เล่าต่อกันมา

บางคนอาจตอบทันทีว่า “แน่นอนสิ มีจริง พระคัมภีร์ยืนยัน”
ขณะที่บางคนอาจบอกว่า “ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชัดเจน เป็นแค่เรื่องของความเชื่อความศรัทธาเท่านั้น”
แล้วดิฉันเชื่อแบบไหน? เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังแบบกลางๆ ในหลายแง่มุม เพื่อให้คุณผู้อ่านได้เข้าใจแบบเห็นภาพ

1. มุมมองจากศาสนา : พระเยซูคือศูนย์กลางของคริสต์ศาสนา

ในพระคัมภีร์ไบเบิล โดยเฉพาะพันธสัญญาใหม่ ได้เล่าชีวิตของพระเยซูไว้อย่างละเอียด ตั้งแต่ประสูติในรางหญ้าในเบธเลเฮม มีพระแม่มารีและโยเซฟเป็นพ่อแม่ฝ่ายมนุษย์ และเติบโตขึ้นมาเป็นผู้สอนศาสนา ทำปาฏิหาริย์ รักษาคนเจ็บ ปลุกคนตายให้ฟื้นกลับมามีชีวิต
และในที่สุดก็ถูกตรึงกางเขน แล้วฟื้นขึ้นจากความตายในวันที่สาม

คริสเตียนทั่วโลกนับถือพระองค์เป็น “พระบุตรของพระเจ้า”
ถือว่าเป็นผู้ไถ่บาปของมนุษยชาติ

2. มุมมองจากประวัติศาสตร์ : มีจริง แต่ไม่เหมือนในคัมภีร์เป๊ะๆ

นักประวัติศาสตร์หลายคนเห็นพ้องกันว่า พระเยซูน่าจะเป็นบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ มีชีวิตอยู่จริงในช่วงประมาณ ค.ศ. 4 ก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ. 30 โดยอ้างอิงจากบันทึกของนักประวัติศาสตร์โรมันยุคโบราณ เช่น

โจเซฟัส (Josephus)

แทซิทัส (Tacitus)

แต่อาจไม่ได้มีรายละเอียดชีวิตแบบในพระคัมภีร์ทุกประการ
บางคนมองว่าท่านอาจเป็นนักเทศน์ยิวหัวก้าวหน้าคนหนึ่งในยุคนั้น
และเรื่องราวต่างๆ เช่น ปาฏิหาริย์ การฟื้นคืนชีพ อาจถูกเล่าขานเพิ่มเติมในภายหลัง

3. มุมมองของคนทั่วไป : ศรัทธาอยู่ที่ใจ ไม่อยู่ที่หลักฐาน

ดิฉันเคยคุยเรื่องนี้กับเพื่อนที่เป็นคริสเตียน เพื่อนคนนี้ของดิฉันบอกว่า
“จะมีหรือไม่มีหลักฐานก็ไม่สำคัญ เพราะสิ่งที่พระเยซูสอนนั้นเป็นความจริงและนำมาซึ่งความสงบในใจ”

ศรัทธาแบบนี้ เรียกว่า “Faith” หรือ “ความเชื่อโดยไม่ต้องเห็น”
ซึ่งเป็นแก่นของศาสนาโดยทั่วไป ไม่เฉพาะแค่คริสต์หรอกจ้ะ
ในพุทธเราก็มีเรื่องเทวดา นรก สวรรค์ ที่ไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ชัดๆ
แต่เราก็เชื่อกันเพราะหลักคำสอนนั้นทำให้เราเป็นคนดีขึ้น

4. แล้วดิฉันคิดอย่างไร ดิฉันขอพูดจากใจตรงนี้เลยนะว่า

พระเยซูจะมีจริงหรือไม่ก็ไม่ใช่ประเด็นใหญ่ที่สุดหรอกค่ะ
สิ่งสำคัญคือ “คำสอนของพระองค์” ที่ยังคงอยู่ อย่างคำว่า

“จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง”

“จงให้อภัยผู้ล่วงเกินเจ้า”

“ผู้ที่ไม่มีบาปจงเป็นผู้แรกที่ขว้างก้อนหินใส่เธอ”

ฟังแล้วดิฉันยังขนลุก เพราะมันสอนให้มนุษย์เราเมตตากันและเข้าใจกันมากขึ้น

ใครมีมุมมองหรือเรื่องเล่าที่น่าสนใจเกี่ยวกับพระเยซู ก็นำมาเล่าให้ดิฉันฟังได้นะจ๊ะ😊😉