นาคีลำโขงที่รักตอนที่15 สำนึกผิด

ตอนที่ 15

    พระนางแก้วฤดีเธอนั้นมีแผนการที่ต้องการจะเอาคืน องค์ชายมธุราชอย่างสาสมที่เขานั้นบังอาจทรยศแต่ความ รักและจงรักภักดีของนางที่มีให้เขามายาวนาน

   ท่านพี่มธุราชเมื่อท่านนั้นทรยศต่อความรักของข้า ท่านก็อย่าหวังว่าท่านนั้นจะได้สมรักกับองค์หญิงรมินธา

อีกต่อไป

  ท่านทำให้ข้าเจ็บท่านก็ต้องเจ็บกว่าข้าร้อยเท่าพันเท่า

สิ่งที่ท่านเฝ้าฝันมาตลอดว่าจะได้อยู่เคียงข้างกับนางก็จะ

เป็นแค่ความฝันต่อไปตลอดกาลไม่มีทางเป็นความจริงได้ข้านั้นจะทำทุกอย่างเพื่อทำลายความรักของท่าน

นางนั้นได้คิดแผนการบางอย่าง เพื่อที่จะเอาคืนองค์ชายมธุราชอย่างสาสม ในช่วงดึกของคืนวันหนึ่ง พระนางแก้วฤดีนางลงไปที่คุกหลวงของวังใต้บาดาลเพื่อไปเยี่ยมพระเจ้านาคเสน.. อดีตพระสวามีผู้แก่ชราของนาง

พระสวามีพระองค์ทรงสบายดีนะเพคะ

นังผู้หญิงแพศยานี่เจ้ายังกล้ามาให้ข้าเห็นหน้าอีกหรือ เจ้ามันผู้หญิงชั่วช้าที่ทรยศ และทำลายเมืองเอกตนาคร ของข้า เลวที่สุด ที่เจ้านั้นกล้าขโมยแก้วมณีนาคราช ของสำคัญของวังบาดาลไปให้องค์ชายมธุราชชู้รักของ

เจ้า สารเลวที่สุด แล้วไหนจะเรื่องที่เจ้านั้นวางยาพิษนิศาวางวายกับข้าอีก

     เจ้ายัง มีจิตใจ รู้สึกรู้สา ถึงความผิดชอบชั่วดี อยู่หรือไม่ แก้วฤดี

พระนางแก้วฤดีนางนั้นนั่งลงที่พื้น และคำนับ พระเจ้านาคเสน ด้วยความสำนึกผิด ข้าขออภัย พระสวามี ในการที่ข้านั้นได้ทำสิ่งล่วงเกินชั่วช้าเลวทรามต่อ

พระองค์และพระราชธิดาพระราชโอรสด้วยความหลงผิดและมัวเมาในความรักที่ข้านั้นมีต่อองค์ชายมธุราชมาตั้ง

แต่ยังเป็นวัยสาว

     ข้านั้นถูกเสด็จพ่อเสด็จแม่ บังคับให้อภิเษก มาเป็นพระมเหสี ฝ่ายซ้ายของพระองค์กษัตริย์ เฒ่าผู้แก่ชรา พระองค์ทรงคิดหรือเพค่ะ ว่าสาวรุ่นอย่างกระหม่อมนั้น จะสามารถมีความรัก ให้แก่พระสวามีที่แก่คราวพ่อคราวปู่ได้พระองค์ทรงคิดถึงข้อนี้ด้วย ว่าหม่อมฉันนั้นต้องทนทุกข์ ทรมานมากแค่ไหน ที่ต้องอยู่กับพระสวามีที่ไม่ได้รักและไม่ได้เต็มใจที่จะแต่งงานด้วย

พระเจ้านาคเสน พระองค์นั้น ทรงนิ่งและใช้ ความคิดพิจารณา ถึงเหตุผลความเป็นไปได้สักพักนึง แล้วก็แจ้งแก่พระราชหฤทัยว่าสิ่งที่พระนางแก้วฤดีนั้นพูดก็มีเหตุผลเกิดเป็นผู้หญิงแท้จริงนั้นแสนลำบากต้องถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่นางไม่เต็มใจ       ข้าขอโทษเจ้าด้วยนะแก้วฤดีข้าเองนั้นก็ไม่ได้

พิจารณาถึงเหตุผลข้อนี้ให้ถ่องแท้เมื่อเสด็จพ่อเสด็จแม่

ของเจ้านั้นยกเจ้าให้แต่งงานกับข้า….. .       ความจริงข้าควรจะปฏิเสธถึงจะเป็นเรื่องที่สมควรเพราะข้านั้นมีอายุห่างจากเจ้ามากนักคงมิสามารถมอบ

ความสุขให้เจ้าดังเช่นสามีภรรยาโดยทั่วไปดังที่เจ้าต้อง

การจึงทำให้เจ้าต้องทนทุกข์มานานแสนนาน ส่วนที่เรื่องที่เจ้านั้นกระทำแก่ข้าและครอบครัวก็คงจะ

เป็นเวรกรรมที่ผูกเกี่ยวกันมา ข้าควรจะทำใจ ยอมรับและแก้ไข

 ไม่มีใครผิดใครถูกเสมอไปเพค่ะ ตอนนี้กรรมกำลังตามสนองกระหม่อมแล้วเพราะว่า

องค์ชายมธุราชนั้นเขามิได้มีใจรักใคร่กระหม่อมเลย

แม้เพียงน้อยนิดดวงใจของเขานั้นยังเฝ้าฝันหาแต่

องค์หญิงรมินธาพระราชธิดาของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว

เขานั้นหลอกใช้หม่อมฉันเป็นสะพานเป็นเครื่องมือ

สู่อำนาจของเขาก็เพียงเท่านั้น เมื่อเขาได้ ทุกอย่างดังที่เขาต้องการแล้วกระหม่อมก็เป็นหญิงที่หามีค่าแก่เขาไม่……… ตอนนี้เมื่อสำนึกได้ทุกอย่างมันก็ล่วงเลยผ่านมาแล้ว

เมื่อเจ้าทำผิดและเจ้าคิดแก้ไขนั้นคือสิ่งที่ดีแก้วฤดี

ข้าจะไม่พยาบาทภูมิใจเจ็บเจ้าอีกต่อไป การไม่เจ็บแค้นเคืองโกรธผู้ใดนั้นถือเป็นกุศลอย่างยิ่ง ข้านั้นเป็นห่วงก็แต่พระราชธิดาและ พระราชโอรสของข้า เท่านั้นไม่รู้ว่าองค์ชาย มธุราช นั้นเขาจะกระทำเยี่ยงไรต่อลูกทั้งสองต่อ

ขอทรงวางพระทัยเมื่อเจ้าองค์ชายมธุราชนั้นเขายัง

ไม่ได้ในสิ่งที่เขาต้องการ ทั้งสองพระองค์นั้น ก็ทรงปลอดภัย อย่างแน่นอน โดยเฉพาะกับองค์หญิงรมินธา นั้นไม่มีทางที่องค์ชายมธุราช

เขาจะทำการอันใดที่เป็นการประทุษร้ายแก่นางข้ารับรองด้วยชีวิต แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญก็คือพระองค์เองต่างหากละเพค่ะ

ข้าหรือ ข้า อย่างมีความสำคัญ ได้อีกหรือ กษัตริย์เฒ่าผู้หมดสิ้นอำนาจ แถมยังถูกยาพิษ อาคมเวทย์มนต์ถูกควบคุมขังไว้ณ.ที่นี้จะไปทำอะไรได้

กระหม่อมได้นำยาถอนพิษมาให้พระองค์ เพื่อแก้ไขในสิ่งผิดที่เคยกระทำล่วงเกินแด่องค์พระสวามี และอีกอย่าง เพื่อเป็นการเอาคืนแก่องค์ชายมธุราช มิให้เขานั้นได้สมหวังในสิ่งที่เขามุ่งปรารถนามาช้านาน

คือการแต่งงานกับองค์หญิงรมินธาที่เขาจับพระองค์ไว้ที่คุกแห่งนี้ก็เพื่อต่อรองบังคับให้องค์หญิงแต่งงาน

กับเขาเมื่อพระองค์นั้นออกไปจากที่คุมขังได้

องค์ชายมธุราชเขาก็จะไม่มีเครื่องมือต่อรองอีกต่อไปทุกสิ่งทุกอย่างที่เขานั้นเฝ้าฝันก็จะพังทลายลง

แล้วเจ้าไม่กลัวอันตรายหรอกหรือที่ช่วยข้า เจ้าก็รู้ว่าองค์ชายมธุราชนั้นเหี้ยมโหดเกรี้ยวกราดมากๆ

เขาสามารถฆ่าทุกคนได้โดยไม่มีความรู้สึกรู้สา

สงสารเมตตาแต่อย่างใด

ในชีวิตนี้เกล้ากระหม่อมไม่เคยกลัวสิ่งใดมิเคยอาลัยในชีวิตเมื่อสิ่งเดียวที่มุ่งหวังนั้นได้พังไปแล้วข้าหลงผิด

ช่วยเขาให้ได้ครอบครองทุกอย่างในวังบาดาลแต่ผลที่ได้ตอบแทนกลับมานั้นคือความว่างเปล่าและไร้ค่าโดย

สิ้นเชิงจะอาลัยในชีวิตนี้ไปอีกอันใดเล่า     ขอพระองค์ทรงรับยาแก้พิษนิศาวางวายนี้ไปและ

เมื่อใดที่คนขององค์ชายมธุราชมาในยามเวลาค่ำคืน ก็ให้พระองค์ทรงแกล้งงว่าเจ็บปวดทรมานเหมือนดังเช่นทุกคืนอย่าให้เขานั้นได้สงสัย 

     ข้าจะลอบเข้าไปขโมยดวงแก้วมณีนาคราชออกมา

ให้พระองค์และช่วยพระองค์หนีออกไปจากคุกหลวงแห่งนี้ ในอีก 5 คืน ตอนนี้ ให้ร่างกายของพระองค์นั้นฟื้นคืน กำลังและวิชาเวทย์มนตรากลับคืนมาดังเดิมก่อน

ข้าขอบใจเจ้ามากแก้วฤดี

หลังจากที่นัดแนะ กันเรียบร้อยแล้ว พระนางแก้วฤดี นางก็รีบออกจากคุกหลวงกลับไปที่ตำหนักของนาง เพื่อมิให้ใครสงสัย

ที่บ้านของน้ำ นางนั้นอยู่ในห้องพระ และกำลังนั่งสมาธิฝึกจิต เพื่อเพิ่มพลัง จิต ของนางให้มีความมั่นคงแข็งแรง เพราะในอีกไม่ช้า ไม่นานนี้ อาจจะต้องมีการรบราฆ่าฟัน กันเกิดขึ้นเป็น แน่แท้ มนตรามหาเวทย์ ที่นางนั้น ได้ร่ำเรียนศึกษามาตั้งแต่เยาว์วัย ก็คงได้ใช้ ประโยชน์ในการนี้

ส่วนอังคารนายทหารคนสนิทขององค์ชายมธุราช

เขานั้นลอบแปลงกายขึ้นมาที่เมืองมนุษย์และเฝ้าติดตามดูการเคลื่อนไหวของกร       เจ้ามนุษย์ผู้เป็นมารหัวใจของเจ้านายของเขา เขานั้นมีแผนการ ที่จะปลิดชีพของกรในคืนนี้   

       เพราะกรนั้นเป็น แค่มนุษย์ธรรมดา ที่บังอาจ มาแย่ง ยอดดวงใจของเจ้านายของเขาไป

คืนนี้กรหลังจากที่เขานั้นสวดมนต์ไหว้พระเสร็จเขาก็หยิบแหวนนาคบาศน์มาสวมไว้ที่นิ้วมือของเขา แหวนนี้เป็นแหวนวิเศษขององค์หญิงแก้วรัตนายายทวด

ของเขา ซึ่งนับกันตาม จริงแล้วนางเป็นน้องสาว ของพระเจ้านาคเสน กษัตริย์แห่งเมืองเอกตนาคร    ที่นางนั้นหนีขึ้นมาเที่ยวบนเมืองมนุษย์และได้พบรัก

กับปู่ของเขา และไม่ยอมกลับลงไปยังเมืองบาดาลอีก เขานั้นหวังว่า แหวนวิเศษ บ่วงนาคบาศน์ นี้จะช่วยคุ้มภัยให้เขานั้นรอดพ้นจากอันตราย ได้ในสักวันหนึ่ง

   จบตอนที่ 15 .ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะค่ะ