โกรธเกลียดคับแค้น...มีผลร้ายไปถึงลูก

 

อย่ามีลูก

จนกว่าจะรักกัน

มากพอจะรักลูกมาก

ตั้งแต่ก่อนเขาเกิดมา

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

ที่ส่านซี ในเมืองจีน

พ่อโยนลูกน้อยอายุ ๗ วัน

ออกมาจากหน้าต่างห้องพักชั้น ๑๑

ขณะกำลังทะเลาะกันรุนแรงกับภรรยา

ลูกตาย คนเป็นแม่แทบขาดใจตาม

 

ที่ภูเก็ต ในเมืองไทย

พ่อแขวนคอลูกน้อยอายุ ๑๑ เดือน

แล้วผูกคอตายตาม

หลังจากพยายามกลับตัวกลับใจ

แต่งอนง้อภรรยาไม่สำเร็จ

 

 

ฟังข่าวเผินๆ

คุณจะอยากสาปแช่งพ่อใจยักษ์

ไม่เข้าใจว่าทำไมทำกับลูกได้ลงคอ

แต่หากสืบสาวราวเรื่องจนกระจ่าง

คุณจะพบว่าพ่อของเด็กทั้งสองไม่ได้เกลียดลูก

แต่แค้นแม่ของลูก อยากประชดแม่ของลูก

เกิดชั่ววูบของอารมณ์ดิบ

ที่อยากทำให้แม่ของลูก

เสียใจไปจนวันตายต่างหาก

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

โกรธเกลียดกันเอง คับแค้นกันเอง

จะไม่แค่ร้ายต่อกันเอง

แต่มีผลร้ายไปถึงลูก

ถ้าไม่ทางอ้อม

ก็ทางตรงชัดแจ้ง

ถึงขั้นเป็นข่าวสะเทือนขวัญได้

 

อารมณ์โกรธเกลียดไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

มันพาเราข้ามเส้นจิตสำนึกความเป็นมนุษย์ได้

ข้ามเส้นจิตสำนึกความเป็นพ่อแม่ได้

ข้ามเส้นความกลัวตายกลายเป็นเปรตได้

ข้ามเส้นความกลัวเกิดใหม่แล้วถูกฆ่าได้

 

 

ถ้ารักกันจริง รับผิดชอบกันและกันได้จริง

จะมีผลให้รักลูก และพร้อมจะตายแทนลูก

แต่ถ้ายังรับผิดชอบตัวเองไม่ได้

ยังอยากสาปแช่งกันให้ตายไปข้าง

ระวังอย่ามีลูก เพราะต่อให้รักลูก

คุณก็พร้อมจะให้ลูกตาย

ขอแค่ได้ระบายอารมณ์เป็นพอ!

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

หมายเหตุ:

ภาพข่าวที่เราเห็น มันแค่นี้

แต่ภาพที่เราไม่เห็น ยังอีกมากครับ

ทุกท่านช่วยกันนะครับ

อย่าเอาอารมณ์เกลียดพ่อของเด็กมาเป็นตัวตั้ง

ให้แปรความสงสารเด็กเป็นอารมณ์กุศล

แล้วแผ่เมตตา เผื่อความสุขในใจ

อุทิศส่วนกุศลให้กับเด็ก

เพราะเด็กที่ตายทรมาน จะหลงทางนานครับ

 

กองบุญใดที่ข้าพเจ้าประกอบแล้วในชาตินี้

ขอจงมีอานิสงส์

ช่วยดลใจให้วิญญาณของเด็กน้อย

รู้สึกถึงความสว่าง ความเย็น

และความสุขเท่ากับข้าพเจ้าด้วยเทอญ

 

อ้างอิง : ดังตฤณ