สฟาลบาร์​ (Svalbard) ดินแดนที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยขึ้น

สฟาลบาร์​ (Svalbard)

“ดินแดนที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยขึ้น”

ภาพบรรยากาศเวลา 11.00 น.​ (เวลาก่อนเที่ยง)

หนึ่งในดินแดนที่อยู่เกือบจะติดกับจุดสูงสุดของขั้วโลกเหนือซึ่งอยู่​ตรงกลางระหว่างแผ่นดินใหญ่นอร์เวย์​ กับขั้วโลกเหนือพอดี​ เป็นเกาะที่ถือว่ามีมนุษย์อาศัยอยู่อย่างถาวรมากที่สุดในโลก​ เกาะสฟาลบาร์มีเมืองหลวงชื่อ​ ลองเยียร์เบียน​ (Longyearbyen) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทร​อาร์กติก​ตั้งอยู่​ทางเหนือ​ของยุโรป​ภาคพื้น​ทวีป​​ ที่ละติจูด​ 74 - 81 องศา​เหนือ​ ​​​อยู่​เหนือ​ที่สุด​ของประเทศ​ มีประชากร​อาศัย​อยู่​บน​ 3 เกาะ คือ​ สปิตส์บาร์เกิ้น​ บีเยอเนอยา​ และฮูเปิน​ เป็นชาวนอร์เวย์ร้อยละ 72 ชาวรัสเซีย ชาวยูเครน ร้อยละ 16​ อื่นๆ ร้อยละ 12​ มีพื้นที่รวม​ 61,022 ตารางกิโลเมตร (23,561 ตารางไมล์)

ลองเยียร์เบียนมีประชากรเพียง 2,667 คน​ ในปี 2016
แต่หากเปรียบเทียบกับจำนวนหมีขาวแล้ว ที่หมู่เกาะแห่งนี้ มีหมีขาวกว่า 3,000 ตัว หมีขาวจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของที่แห่งนี้

เมืองนี้มีกิจกรรมหลากหลายเช่นที่อื่นๆ มีซูเปอร์มาร์เก็ต บาร์ โบสถ์ โรงภาพยนตร์ โรงเรียน และแม้แต่สระว่ายน้ำของเทศบาล​ สิ่งที่ทำให้ลองเยียร์เบียนมีเอกลักษณ์คือทำเลที่ตั้งที่แปลกตาและปรากฏการณ์ที่เรียกว่าคืนขั้วโลก ทำให้เกิดบรรยากาศที่ลึกลับและน่าหลงใหล​

การนั่งรถสุนัขลากเลื่อนด้วยสุนัขสายพันธุ์อลากันฮัสกี้

กิจกรรมเข้าถ้ำน้ำแข็ง (Ice Cave)

สฟาร์บาร์​ตั้งอยู่ในละติจูดที่สูงมากทำให้เกิดความแตกต่างของฤดูกาลและเวลาของพระอาทิตย์อย่างสุดขั้วจะมีช่วง 4 เดือนที่พระอาทิตย์ไม่ตกดินเลย (Midnight Sun) อยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม และช่วงเดือนที่พระอาทิตย์ตกดินตลอดวันเรียกว่า โพลาร์ไนท์ (Polar Night) อยู่ระหว่างเดือนตุลาคมถึงกุมภาพันธ์ของทุกๆ​ ปี เท่ากับปีๆ​ หนึ่ง คนสฟาร์บาร์จะเจอแสงอาทิตย์ที่เหมือนคนปกติเพียง 4 เดือนเท่านั้น

แสงเหนือที่สฟาร์บาร์

บ้านเรือนหลากหลายสีสรร ณ เมืองลองเยียร์เบียน

กวางเรนเดียร์สายพันธุ์สฟาร์บาร์ (Svalbard reindeer)

แรกเริ่มสฟาลบาร์ถูกใช้เป็นฐานล่าวาฬในช่วง​ ค.ศ.​ 17 -​ 18 หลังจากนั้นหมู่เกาะดังกล่าวได้ถูกปล่อยร้าง ได้มีการทำเหมืองถ่านหินเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้น​ ค.ศ.​ 20 จนเกิดชุมชนถาวรหลายแห่งได้รับการจัดตั้งขึ้น​ ภายใต้สนธิสัญญาสฟาลบาร์ (Svalbard treaty) กำหนดว่า ถึงแม้แผ่นดินจะอยู่ในการปกครองของนอร์เวย์ แต่ประเทศที่อยู่ในร่างสนธิสัญญาฉบับนี้ยังมีสิทธิ์ในการใช้พื้นที่ทำเหมืองได้​ และพระราชบัญญัติสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1925 กำหนดให้สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์​ถึงแม้จะดูเหมือนอยู่ภายใต้การปกครองของนอร์เวย์ แต่ชาติอื่นๆในข้อตกลงก็สามารถเดินทางมาดินแดนนี้ได้เช่นกันรวมถึงการใช้ประโยชน์จากที่ดินและทรัพยากร

นอกจากนี้ สฟาลบาร์ยังได้รับจัดตั้งเป็นเขตเศรษฐกิจเสรีและเขตปลอดทหาร การวิจัยและการท่องเที่ยวได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองที่สำคัญ