เจ้าจอมนางนี้ชีวิตน่าสงสารรอบกายมีแต่คนอิจฉาพาให้ปลิดชีพตัวเอง

เจ้าจอม ม.ร.ว. สดับ ลดาวัลย์เป็นบุคคลที่ถูกอิจฉาริษยาจากคนรอบข้างอย่างมาก จนกระทั่งเกิดความกดดันทางจิตใจที่ทำให้เธอตัดสินใจคิดสั้นในช่วงชีวิตหนึ่งของเธอ

โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อเธอมีอายุเพียง 17 ปี ซึ่งในช่วงนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯให้สถาปนาเธอขึ้นเป็นพระสนมเอก ตำแหน่งที่สูงส่งและมีเกียรติอย่างมาก

ตำแหน่งพระสนมเอกเป็นตำแหน่งที่เจ้าจอมหลายท่านที่รับราชการมานานยังไม่ได้รับ แต่เจ้าจอมสดับซึ่งเป็นเพียงเด็กสาววัยรุ่นกลับได้รับตำแหน่งนี้ในเวลาอันรวดเร็ว ความสำเร็จที่เกิดขึ้นก่อให้เกิดความอิจฉาริษยาในหมู่เจ้าจอมคนอื่น ๆ ที่อยู่ในวัง จนกลายเป็นแรงกดดันอย่างมหาศาลต่อเธอ

เจ้าจอมสดับเล่าถึงความรู้สึกที่ต้องเผชิญในช่วงเวลานั้นว่า

"เหลียวไปไหนพบแต่ศัตรู คุณ

จอมท่านนั้นส่อเสียดว่าอย่างนั้น

คุณจอมท่านนี้ว่าอย่างนี้"

คำพูดเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงสภาวะทางจิตใจของเธอที่เต็มไปด้วยความกดดันและความรู้สึกโดดเดี่ยว

ในที่สุด เจ้าจอมสดับตัดสินใจทำลายชีวิตของตัวเองด้วยการกินน้ำยาล้างรูป แต่โชคดีที่ได้รับการรักษาจนรอดชีวิต เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงสภาพสังคมในราชสำนักที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งและความอิจฉาริษยา จนสามารถพรากชีวิตผู้ใดก็ตามที่คิดจะขวางทางสู่ตำแหน่งอันสูงส่งให้จบสิ้นลงได้ เรียกว่าในยุคนั้นกับยุคนี้ก็ไม่ได้แตกต่างกันสักเท่าไร ผิดกันตรงที่วิธีการจัดการศัตรูเท่านั้นเอง.