มีอะไรมากมายให้เรียนรู้ แม้จะมาจากครูที่แย่ที่สุด

สวัสดีครับ ในกระทู้นี้ขอกล่าวถึงอาจารย์ที่สอนวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ซึ่งก็คือ 'กิลเดอรอยด์ ล็อกฮาร์ต' นะครับ

“มีอะไรมากมายให้ได้เรียนรู้ แม้จะมาจากครูที่แย่ที่สุด
นักเรียนจะได้เห็นว่าอะไรที่ไม่ควรทำตาม และจะได้ไม่เป็นแบบนั้น”

อัลบัส ดัมเบิลดอร์ กล่าวกับศาสตราจารย์มักกอนนากัล ผู้ท้วงติงในคราวที่เขาตัดสินใจรับกิลเดอรอยด์ ล็อกฮาร์ต เข้ามาเป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในปี 1992

ล็อกฮาร์ตเป็นหนึ่งในชาวเรเวนคลอที่นอกคอก ขณะที่นักเรียนจากบ้านนี้ส่วนใหญ่ล้วนฉลาดหลักแหลมและทรงภูมิ ล็อกฮาร์ตกลับทุ่มเวลาและความสามารถไปกับการสร้างเรื่องให้ตัวเองถูกจดจำและกลายเป็นจุดสนใจ แต่ยิ่งทำผลกลับยิ่งตรงข้าม ดังนั้นตลอด 7 ปีที่ฮอกวอตส์ วีรกรรมต่างๆ ที่เขาทิ้งไว้ล้วนแต่สร้างความปวดหัวให้กับบรรดาอาจารย์และเจ้าหน้าที่ของโรงเรียน ดังนั้นเขาจึงถูกจดจำในฐานะเจ้าคนหิวแสงที่ชอบก่อความวุ่นวายมากกว่า

ความสามารถเดียวของล็อกฮาร์ตคือคาถาลบความทรงจำ ซึ่งเป็นทักษะเดียวที่เขาค้นพบแล้วว่าตัวเองสามารถใช้มันได้ดีและยอดเยี่ยมที่สุด จึงเป็นที่มาของหนังสือชุดวีรกรรมชื่อดังของเขา ซึ่งเป็นเรื่องราวที่ของพ่อมดแม่มดชื่อดังหลายคน เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด เขาก็สบโอกาสใช้คาถาลบความทรงจำกับคนเหล่านั้นแล้วสวมรอยว่าเป็นผู้ทำภารกิจเสี่ยงตายต่างๆ เหล่านั้นด้วยตัวเอง

แต่ไม่ได้แปลว่าคนที่เชี่ยวชาญคาถาลบความทรงจำนี้จะต้องกลายเป็นมิจฉาชีพแบบล็อกฮาร์ตเสมอไป มีตำแหน่งงานในกระทรวงเวทมนตร์มากมายที่ต้องใช้คนที่มีความสามารถนี้ เช่น เจ้าหน้าที่กองปริศนา หรือ เจ้าหน้าที่ปรับ/ลบความทรงจำ เพื่อคอยรักษาความลับเรื่องเวทมนตร์ ฯลฯ บางคนอาจจะมองว่าล็อกฮาร์ตไม่มีทางเลือกรึเปล่า ก็ในเมื่อเขาเก่งเรื่องคาถาลบความทรงจำมาก จริงๆ แล้วเขามีทางเลือกมากมายที่จะไม่เดินไปในทางนี้

คราวเคราะห์มาเยือน เมื่ออัลบัส ดัมเบิลดอร์ ต้องมองหาอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดคนใหม่ และบังเอิญว่าพ่อมดที่ล็อกฮาร์ตไปสวมรอยเอาวีรกรรมมาแอบอ้างนั้น มีอยู่สองคนเป็นคนที่ดัมเบิลดอร์รู้จัก และเขามั่นใจเต็มที่ว่ามีแค่ตัวเขาเองที่รู้ถึงเบื้องหลังวีรกรรมลวงโลกของล็อกฮาร์ต เขาจึงคิดแผนที่จะจับเจ้าคนลวงโลกนี้มาไว้ที่ฮอกวอตส์ แน่นอนว่าศาสตราจารย์มักกอนนากัลไม่เห็นด้วยและพยายามคัดค้าน แต่ดัมเบิลดอร์ก็ให้เหตุผลอย่างที่ได้กล่าวไปในข้างต้น

แน่นอนว่ามันได้ผล.. เพราะเพียงแค่ไม่นาน นักเรียนในปีนั้นต่างได้ประจักษ์ชัดว่าล็อกฮาร์ตไม่ได้เก่งอย่างที่คุยโวไว้ในหนังสือที่เขาเขียน (นอกจากตัวพิกซี่ในชั้นเรียนแรกแล้ว ล็อกฮาร์ตก็ไม่เคยเอาสัตว์วิเศษอะไรมาสอนอีก ตลอดปีที่เหลือวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดกลายเป็นคลาสเล่าเรื่องวีรกรรมและแสดงบทบาทสมมติของเขาไป)

ล็อกฮาร์ตถูกคาถาลบความทรงจำของตัวเองตีกลับ (หลังจากพยายามเสกมันด้วยไม้กายสิทธิ์ที่หัก) ทำให้ความทรงจำของเขาถูกลบอย่างถาวร และต้องรักษาในโรงพยาบาลเซนต์มังโกตลอดชีวิต (ฉันพอใจที่จะให้เขาอยู่แบบนั้นค่ะ – J.K. กล่าวไว้)

เรื่องนี้ขอแบ่งปันความตลกขบขำให้ทุกคนได้อ่าน และขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ  พบกันกระทู้หน้าครับ