คนแจวเรือและบัณฑิตหนุ่ม เรื่องสั้นดีๆ มีสาระ

สวัสดีครับ ทางผู้เขียนชอบบทความนี้จึงขอนำมาแบ่งปันกันนะครับ

 มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เรียนเก่งมาก ได้ทุนไปเรียนอเมริกาตั้งแต่เด็กจนจบด็อกเตอร์ จึงกลับมาเยี่ยมบ้าน บ้านของเด็กหนุ่ม อยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ ต้องนั่งเรือแจวข้ามไป ใช้เวลาแจวประมาณหนึ่งชั่วโมง และได้เอ่ยปากถามลุงคนแจวเรือ ด้วยท่าทีเย้ยหยัน “เรือที่ติดเครื่องยนต์ไม่มีเหรอ ลุง? ”
“ไม่มีหรอกหลาน ที่นี่มันบ้านนอก มันห่างไกลความเจริญมีแต่เรือแจว” ลุงแจวเรือตอบ
“เหอะ...ล้าสมัยมากเลยนะลุง โบราณมาก ที่อเมริกาเขาใช้เครื่องบินกันแล้วลุง ลุงยังมานั่งแจวเรืออยู่อีก ไปส่งผมฝั่งโน้น เอาเท่าไหร่ลุง ?” หนุ่มนักเรียนนอกถามต่อ
“80 บาท”
“OK…ไปเลยลุง”
ในขณะที่ลุงแจวเรือ หนุ่มนักเรียนนอกก็เล่าเรื่องความทันสมัย ความก้าวหน้า ความศิวิไลช์ ของอเมริกาให้ลุงฟัง “เมืองไทย...เมื่อเทียบกับอเมริกาแล้วล้าสมัยมาก ไม่รู้คนไทยอยู่กันได้ยังไง? ทำไมไม่พัฒนา ทำไมไม่ทำตามเขาเลียนแบบเขาให้ทัน? ลุง...ลุงใช้คอมพิวเตอร์ ใช้อินเตอร์เน็ตเป็นไหม? ”
ลุงแจวเรือ : “ลุงไม่รู้หรอก...ใช้ไม่เป็น”
หนุ่มนักเรียนนอก : “โอโฮ้...ลุงไม่รู้เรื่องนี้น่ะ ชีวิตลุงหายไปแล้ว 25%”
หนุ่มนักเรียนนอกถามต่อ “แล้วลุงรู้ไหมว่า เศรษฐกิจของโลกตอนนี้เป็นยังไง? ”
“ลุงไม่รู้หรอก” ลุงแจวเรือตอบ
“โธ่ๆๆๆๆ...ลุงไม่รู้เรื่องนี้นะ ชีวิตของลุงหายไป 50%” นักเรียนนอกก็ถามต่อไปอีก....
“ลุง...ลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหมลุง? ”
“ลุง...ลุงรู้เรื่องดาวเทียมไหมลุง? ”
“ลุงไม่รู้หรอก...หลานเอ๊ย”
“เห๊อะ...ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้ ชีวิตของลุงหายไปแล้ว 75% ...งั้นแจวเรือต่อเหอะลุง ชีวิตของลุงมีค่าที่สุด ก็คงได้แค่แจวเรือนี่แหล่ะ”
พอดีช่วงนั้นเกิดลมพายุพัดมาอย่างแรง คลื่นลูกใหญ่มาก ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลุงจึงเอ่ยปากถามนักเรียนนอกว่า...“นี่พ่อหนุ่มเรียนหนังสือมาเยอะจบดอกเตอร์จากต่างประเทศ ลุงอยากถามอะไรสักหน่อยได้ไหม? ”
“ได้สิ...จะถามอะไรหรือลุง? ”
“เอ็งว่ายน้ำเป็นไหม? ”
“ไม่เป็นหรอก..ลุง”
“ถ้างั้นชีวิตของเอ็งกำลังจะหายไป 100% แล้วล่ะพ่อหนุ่ม"
อย่าคิดว่าตัวเราเหนือกว่าคนอื่นเพียงแค่มีการศึกษาสูง ยังมีประสบการณ์ชีวิตที่ต้องศึกษาอีกมาก ความรู้ ไม่มีคำว่าเต็มหรือสมบูรณ์ มีแต่ต้องเติมอยู่ตลอดเวลา ...ดังนั้น อย่าได้ดูถูกใครๆ เพียงเพราะเรามีโอกาสที่ดีกว่า เพราะความสามารถและศักยภาพของคนเรา วัดกันไม่ได้จากกระดาษเพียงแค่แผ่นเดียว...

การจัดการศึกษาในปัจจุบันนี้ มุ่งแต่จะให้เด็กเป็นคนเก่ง มีความรู้มากมายหลายเรื่อง แต่บางครั้งความรู้เหล่านั้นไม่สามารถช่วยให้พวกเขาเอาตัวรอดจากวิกฤตการณ์จริงได้ ดังตัวอย่างบัณฑิตหนุ่มข้างต้น มีความรู้มากมาย สามารถพูดคุยได้หลายเรื่อง แต่พอถึงเวลากลับเอาตัวเองไม่รอด

สรุป จากบทความที่ผู้เขียนแบ่งปันคือ อยากจะบอกว่าในบางสถานการณ์ความรู้ที่เรามี อาจจะไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้ ขอให้เราถ่อมตัวไว้ บางสถานการณ์เราอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นที่ด้อยกว่าเรา หากจะกล่าวถึงสุภาษิตคงต้องขอหยิบยกสุภาษิตว่า "มีความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด" หรือ "รู้สิ่งอื่นใด ไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอด เป็นยอดคน"

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ พบกันใหม่กระทู้หน้าครับ