เอียวสิ้ว ผู้คอขาดเพราะขาไก่

สวัสดีครับ ในกระทู้ขอนำเสนอเรื่องราวของเอียวสิ้ว ผู้คอขาดเพราะขาไก่กันนะครับ

เกริ่นนำ โจโฉเป็นคนขี้ระแวงเกรงว่าจะมีคนคิดลอบทำร้าย จึงออกอุบายสั่งคนสนิทว่าเราเป็นคนที่ชอบละเมอฆ่าคน เวลานอนก็อย่าให้คนมาใกล้

วันหนึ่งโจโฉจึงแกล้งนอนหลับแล้วทำผ้าห่มตกจากเตียง คนรับใช้จึงไปหยิบมาห่มให้ โจโฉแกล้งละเมอฆ่าคนรับใช้ผู้นั้นแล้วทำเป็นหลับต่อ อีกครู่หนึ่งจึงแกล้งตื่นมาทำท่าตกใจว่าใครมาฆ่าคนรับใช้ ทหารทั้งปวงก็เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง โจโฉก็ทำเป็นร้องไห้เสียใจ

แต่เอียวสิ้วซึ่งทำหน้าที่เป็นสมุห์บัญชีในกองทัพ เป็นคนที่มีสติปัญญาล่วงรู้ความคิดของโจโฉจึงได้กล่าวกับศพคนรับใช้นั้นว่ามหาอุปราชมิได้นอนละเมอ เป็นกรรมของท่านจึงตาย โจโฉเห็นเอียวสิ้วรู้ทันเช่นนั้นก็ไม่พอใจ

อีกครั้งหนึ่งโจโฉใคร่จะทดสอบสติปัญญาของโจผีและโจสิด จึงสั่งให้ทั้งสองเดินออกไปนอกประตูวัง แล้วลอบให้คนมาสั่งนายประตูว่าวันนี้อย่าให้ใครออกไป

โจผีเดินไปถึงหน้าประตู นายประตูจึงบอกว่าห้ามออกไป โจผีก็กลับมาบอกโจโฉตามนั้น

โจสิดเห็นดังนั้นจึงปรึกษากับเอียวสิ้วว่าจะทำประการใด เอียวสิ้วจึงบอกว่ามีรับสั่งให้ท่านออกไป ใครบังอาจห้ามไว้จงฆ่าผู้นั้นเสีย

โจสิดจึงเดินไปที่ประตู ก็ถูกนายประตูห้ามไว้ โจสิดจึงตวาดด้วยเสียงอันดังแล้วฆ่านายประตูผู้นั้น

โจโฉก็เข้าใจว่าโจสิดมีสติปัญญา แต่ภายหลังรู้ว่าเป็นความคิดของเอียวสิ้ว โจโฉก็นึกโกรธเอียวสิ้วเป็นกำลัง

ภายหลังโจโฉจึงสอบถามการสงครามแก่โจสิด ซึ่งโจสิดก็ตอบได้ทุกประการไม่ติดขัด เพราะได้เอียวสิ้วคอยแนะนำสั่งสอน

ต่อมาโจผีมาบอกโจโฉว่าโจสิดรู้หลักการมากนั้นเพราะได้เอียวสิ้วคอยสั่งสอน โจโฉยิ่งไม่พอใจ คิดจะฆ่าเอียวสิ้วเสียให้ได้

ครั้นเมื่อโจโฉติดพันการรบอยู่กับเล่าปี่ที่ทุ่งฮันซุย เย็นวันหนึ่งพ่อครัวก็เอาไก่ต้มตัวหนึ่งมาให้ โจโฉกินเนื้อจนหมดยังเหลือแต่กระดูก โจโฉใช้ตะเกียบคีบขาไก่ขึ้นดูแล้วรำพึงว่า "จะทิ้งเสียก็เสียดายด้วยยังมีรสอยู่ ขาไก่นี้เปรียบดังการสงครามครั้งนี้ ครั้นจะเลิกละเสียก็จะอัปยศ จะทำเอาชัยชนะก็ไม่สะดวก"

ขณะนั้นแฮหัวตุ้นเข้ามาถามว่าคืนนี้จะเรียกสิ่งใดขานยาม โจโฉกำลังมองขาไก่นั้นอยู่จึงพลั้งปากไปว่า "ขาไก่" แฮหัวตุ้นก็กลับออกมา ครั้นถึงเวลากลางคืนจึงให้ขานยามกันว่า "ขาไก่"

เอี้ยวสิ้วได้ยินว่าขาไก่ ก็รู้ความหมายด้วยสติปัญญาว่าให้เตรียมการเลิกทัพ จึงบอกพรรคพวกของตนให้เตรียมเลิกทัพกลับไป

ฝ่ายแฮหัวตุ้นรู้ว่าเอียวสิ้วให้พรรคพวกเตรียมเลิกทัพจึงถามเอียวสิ้วว่ารู้ได้อย่างไรว่าจะยกทัพกลับไป เอียวสิ้วจึงว่าข้าพเจ้าได้ยินขานยามว่าขาไก่ ก็เข้าใจความหมายของโจโฉว่าจะให้ยกทัพกลับ แฮหัวตุ้นจึงสั่งให้บรรดาทหารทั้งปวงเตรียมตัวเลิกทัพ

ฝ่ายโจโฉเมื่อเห็นทหารทั้งปวงตระเตรียมดังนั้นก็ประหลาดใจ จึงถามแฮหัวตุ้นว่าเหตุใดทหารทั้งปวงทำเช่นนี้ แฮหัวตุ้นจึงบอกว่าเอียวสิ้วมาบอกข้าพเจ้าว่าจะเลิกทัพกลับไป

โจโฉจึงเรียกเอียวสิ้วมาถามว่าเหตุใดจึงบอกแฮหัวตุ้นเช่นนั้น เอียวสิ้วตอบว่าข้าพเจ้าได้ยินทหารขานยามกันว่าขาไก่ ก็รู้ว่าความหมายทันทีว่าท่านจะให้เลิกทัพ

โจโฉได้ยินดังนั้นก็โกรธจึงกล่าวว่าท่านทำเช่นนี้จะทำให้ทหารของเราเสียน้ำใจ มีโทษถึงตาย จึงสั่งให้เอาตัวเอียวสิ้วไปตัดศีรษะเสียบประจาน

เอียวสิ้วนั้นเป็นคนมีสติปัญญารู้เท่าทันความคิดของโจโฉ ทำให้โจโฉไม่พอใจและคิดระแวงในตัวเอียวสิ้ว จึงคิดจะหาทางกำจัดให้ได้ พอได้โอกาสเช่นนี้จึงสั่งให้ประหารทันที

สรุป แม้ว่าเอียวสิ้วจะเป็นคนฉลาด แต่จะฉลาดกว่านี้ ถ้ารู้จักทำเป็นโง่ไม่รู้เท่าทันโจโฉ ก็คงไม่พบจุดจบเช่นนี้ เพราะเจ้านายบางคนนั้น #ชอบคนรู้ใจแต่ไม่ชอบคนรู้ทัน

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ แล้วพบกันกระทู้หน้าครับ