จักรพรรดิถงจื้อ​(จักรพรรดิ​องค์ที่10 ราชวงศ์​ชิง)

  🐉จักรพรรดิถงจื้อ​ (จักรพรรดิ​องค์ทที่10 ราชวงศ์​ชิง)​

#มหากาพย์ราชวงศ์ชิงตอนที่10

 

    🔸จักรพรรดิถงจื้อ มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ไจ้ฉุน(愛新覺羅·載淳)​ เป็นราชโอรสองค์เดียวในจักรพรรดิเสียนเฟิงกับพระสนมเย่เฮ่อน่าหลา(ซูสีไทเฮา)

 🔸พระราชสมภพ 27 เมษายน ค.ศ. 1856

พระที่นั่ง Chuxiu พระราชวังต้องห้าม ปักกิ่ง

 

  🔸ใน ค.ศ. 1861 จักรพรรดิเสียนเฟิงสวรรคต

พระราชโอรสไจ้ฉุน พระชนม์ 4 ชันษา ก็ได้สืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิถงจื้อ​ เเต่จักรพรรดิ​ถงจื้อซึ่งยังเล็กได้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิ

 

 🔸โดยพระนาม "ถงจื้อ" (同治) มีความหมายว่า "สองพระนางฟังราชการ ขุนนางช่วยกันปกครอง" (อันหมายถึง พระพันปีหลวงฉืออันและพระพันปีหลวงฉือสีว่าราชการหลังม่าน โดยมีเหล่าขุนนางช่วยบริหารราชการ)

 🔸อีกความเห็นหนึ่งเห็นว่า พระนามมาจากคำสอนของขงจื้อมีความหมายว่า"ระเบียบและมั่งคั่ง" ( วิธีปกครองมีหลายวิธี กล่าวถึงที่ทำให้ชาติรุ่งเรือง สรุปได้เป็น 2 คำ คือระเบียบและมั่งคั่ง ส่วนการปกครองที่นำชาติสู่ความย่อยยับ สรุปได้ 2 คำเช่นกันคือยุ่งเหยิงและโกลาหล )​

 

🔸โดยพระนางซูสี​ไทเฮายึดอำนาจรัฐจากองคมนตรี แล้วขึ้นสำเร็จราชการแทนจักรพรรดิพระองค์น้อยพร้อมด้วยซูอันไทเฮา (慈禧太后) พระอัครมเหสีของจักรพรรดิเสียนเฟิง 

  

   🔸ในปีค.ศ. 1872 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อมีพระชนมพรรษา 17 พรรษา พระพันปีหลวงทั้งสองพระองค์ต่างมีพระราชประสงค์จะให้ได้ทรงอภิเษกสมรสกับสตรีที่ตนคัดสรรเอาไว้แล้ว

 

 🔸โดยฝั่งของ ซูอันไทเฮา​ ทรงหมายพระเนตรสตรีแมนจูผู้มากคุณสมบัตินางหนึ่งจากสกุล “อาลู่เท่อ” จากดินเเดนมองโกล (ต่อมาเป็นจักรพรรดินีเซี่ยวเจ๋ออี้) เเละช่วงหลังๆก็จะไม่ถูกกับซูสีไทเฮา​ด้วยครับ 

 

 🔸เเต่ทางฝั่งของ ซูสีไทเฮา​ มีพระราชดำริจะให้สมเด็จพระจักรพรรดิได้อภิเษกสมรสกับข้าหลวงในพระองค์นางหนึ่งจากสกุล “ฟูจา”(ต่อมาเป็น ชูเชิ่นหฺวังกุ้ยเฟย์)​

 

  🔸เเต่ในที่สุด จักรพรรดิถงจื้อมีพระราชวินิจฉัยเลือกพระนางอาลู่เท่อเป็นพระอัครมเหสี (โดยพระนางซูสีไม่พอใจมากเท่าไหร่ ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างพระพันปีทั้งสองคือพระนางซูอันไทเฮาและพระนางซูสีไทเฮา​เรื่อยมา)​

 

   🔸โดยโปรดให้มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมรสขึ้นในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1872 ส่วนสตรีที่ซูสีไทเฮา​ทรงเลือกสรรไว้นั้น โปรดรับเอาไว้เป็น พระชายา

  🔸ในระหว่างที่สมเด็จพระจักรพรรดิทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เองใน ค.ศ. 1873— ค.ศ. 1875 ได้ทรงตราพระราชกฤษฎีกาให้มีการปฏิสังขรณ์พระราชวังหยวนหมิงหยวน (圆明园)​

  🔸ที่ถูกเผาทำลายไปในช่วงสงครามฝิ่น โดยทรงปรารภว่า จะทูลเกล้าฯ ถวายเป็นของขวัญแด่พระพันปีหลวงทั้งสองพระองค์

 

  🔸ซึ่งพระราชวังหยวนหมิงหยวนจะตั้งอยู่ตอนเหนือของกรุงปักกิ่ง และได้รับการขนานนามจากนานาชาติว่าเป็น "ที่สุดแห่งสวน"

 

  🔸เเต่นักประวัติศาสตร์วิเคราะห์ว่า ความจริงแล้วสมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชประสงค์จะให้ซูสีไทเฮา​เสด็จแปรพระราชฐานไปให้ไกลๆจากพระราชวังหลวง

 

  🔸เพื่อที่จะได้ทรงบริหารพระราชภาระได้โดยไม่ต้องมีผู้ใดคอยควบคุมอีกต่อไป โดยท้องพระคลังมหาสมบัติร่อยหรอลงไปจนเหลือเพียงน้อยนิดเนื่องเพราะใช้จ่ายไปการสงครามกับต่างชาติและการปราบปรามอั้งยี่ซ่องโจรภายใน เเละใช้จ่ายอื่นๆอีกมากมาย

 

  🔸ทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิจึงมีพระราชกระแสรับสั่งให้คณะกรรมการบริหารพระคลังมหาสมบัติกระทำการใด ๆ ให้ได้มาสู่พระคลังซึ่งเงินและทรัพย์สิน กับทั้งรับสั่งให้พระบรมวงศ์ ข้าราชการชั้นสูง และผู้มีบรรดาศักดิ์ทั้งปวงช่วยกันบริจาคเงินและทรัพย์สินให้แก่พระคลัง 

 

  🔸ในการนี้ พระองค์ได้ทรงติดตามและตรวจสอบผลการดังกล่าวด้วยพระองค์เองด้วย แต่ก็มีผู้ขอพระราชทานให้ทรงงดการปฏิสังขรณ์พระราชวังหยวนหมิงหยวนเสีย (ประมาณว่าเอาเงินส่วนนี้มาบริหารบ้านเมืองให้เข้าสู่สภาวะปกติก่อนดีไหม)​ ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิไม่ทรงสบพระราชอารมณ์อย่างยิ่ง

 

  🔸จึงมีพระบรมราชโองการให้ปลดเจ้าชายกงซึ่งทรงมีส่วนร่วมในการห้ามปฏิสังขรณ์​ ออกจากฐานันดรศักดิ์ในพระราชวงศ์ กลายเป็นสามัญชน

 

🔸เเละไม่กี่วันถัดจากนั้นได้มีพระบรมราชโองการให้ปลด เจ้าชายเตวิน , เจ้าชายฉุน, เจ้าชายอี้จวน , เจ้าชายอี้ฮุย , เจ้าชายชิง ตลอดจนข้าราชการและรัฐบุรุษคนอื่น ๆ ที่เข้าชื่อทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาดังกล่าว เช่น พลเอกเจิงกั๋วฝัน, หลี่หงจาง, เหวินเสียง ฯลฯ ออกจากจากฐานันดรศักดิ์ในพระราชวงศ์ บรรดาศักดิ์ และตำแหน่งหน้าที่ทางราชการทั้งสิ้น

 

🔸ทำให้พระองค์ทรง ถูกซูสีไทเฮา​บังคับพระราโชวาทแนะนำให้ทรงยกเลิกพระบรมราชโองการปลดพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการเหล่านั้นเสีย

 

  🔸เป็นเหตุให้สมเด็จพระจักรพรรดิทรงเสียพระราชหฤทัยนักที่ไม่อาจทรงบริหารพระราชอำนาจได้อย่างเด็ดขาด และทรงระบายพระราชอารมณ์ด้วยการเสด็จประทับโรงหญิงนครโสเภณี

   🔸(เเต่อีกข้อมูลหนึ่งก็ว่า พระองค์มีร่างกายไม่เเข็งเเรงมาตั้งเเต่ยังเด็กๆ ซึ่งอาจจะเป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปเที่ยวโรงหญิงโสเภณี เเต่น่าจะเกิดจากนางสนมในวังบวกกับร่างกายของพระ​องค์​ก็ไม่ค่อยเเข็งเเรง)​

 

  🔸ต่อมาก็ประชวรพระโรคซิฟิลิส ซึ่งโบราณเรียก “โรคสำหรับบุรุษ” เกิดจากการสัมผัสหรือร่วมประเวณีกับผู้ป่วยโรคนี้ ซูสีไทเฮาจึงมีพระราชเสาวนีย์ให้คณะแพทย์หลวงเข้าตรวจพระอาการ

  🔸พบว่าสมเด็จพระจักรพรรดิประชวรพระโรคซิฟิลิสจริงเมื่อทรงทราบแล้วซูสีไทเฮา​ทรงเตือนให้คณะแพทย์เก็บงำความข้อนี้เอาไว้

 

  🔸คณะแพทย์จึงจัดทำรายงานเท็จเกี่ยวกับพระอาการแทน โดยรายงานว่าสมเด็จพระจักรพรรดิประชวรไข้ทรพิษ และถวายการรักษาตามพระอาการไข้ทรพิษ อันไข้ทรพิษนั้นมีลักษณะและอาการแต่ผิวเผินคล้ายคลึงกับโรคซิฟิลิส และชาวจีนยังนิยมว่าผู้ป่วยเป็นเป็นไข้ทรพิษถือว่ามีโชค

 

 🔸เเต่อย่างไรก็ดี เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิประชวรนั้น ซูสีไทเฮา​ได้ทรงประกาศในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระจักรพรรดิว่า สมเด็จพระจักรพรรดิประชวรไข้ทรพิษ ถือเป็นมงคลแก่บ้านเมืองและในระหว่างการรักษาพระองค์นี้

  🔸ทำให้​จักรวรรดิ​ถงจื้อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ซูสีไทเฮา​และซูอันไทเฮา​เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระจักรพรรดิถงจื้อจึงเสด็จสวรรคตในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1875 (พระชนมายุ​ 19 พรรษา)​

...............................................................................

 

🐉พระบรมวงศานุวงศ์🐉

-พระราชบิดา: จักรพรรดิเสียนเฟิง

 

-พระราชมารดา:จักรพรรดินีเสี้ยวชินเสี่ยน (ซูสีไทเฮา)​

 

🔸ฮองเฮา (皇后)

 

-เซี่ยวเจ๋ออี้ฮองเฮา (孝哲毅皇后) จากสกุลอาหลู่เท่อ (阿魯特)

 

🔸หวงกุ้ยเฟย (皇貴妃)

 

-ซูเซิ่นหวงกุ้ยเฟย (淑慎皇贵妃) จากสกุลฟู่ฉา (富察)

 

-จวงเหอหวงกุ้ยเฟย (莊和皇貴妃) จากสกุลอาหลู่เท่อ (阿魯特)

 

-จิ้งอี้หวงกุ้ยเฟย (敬懿皇贵妃) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里)

 

-หรงฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย (榮惠皇貴妃) จากสกุลซีหลินเจวี๋ยหลัว (西林覺羅)

 

🔸พระราชโอรสและพระราชธิดา

(ไม่มีพระราชโอรส-ธิดา)

 

#jarnmooChannel

#มหากาพย์ราชวงศ์ชิง