มนตราวายสะ ตอนที่ 11 หิว (คุณ) ต้องได้กิน (1)
+++++++++
11
หิว (คุณ) ต้องได้กิน
หลังกลับมาจากไปคุยงานกับลูกค้า และจากนี้ก็ไม่มีงานต่อวายสะดูเวลาแล้วเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก จึงสั่งงานพลิศน์มือขวาคนสนิทที่พ่วงตำแหน่งเลขาฯ ว่า “ระหว่างที่ผมไม่อยู่ฝากดูแลด้วยนะครับ”
“น่าจะให้ผมไปแทนก็ได้นะครับ” พลิศน์ที่คิดว่าวายสะสั่งงานตนเอง เพราะจะเดินทางไปดินแดนหิมพานต์ อย่างที่เคยได้คุยกันเอาไว้เสนอตัวอีกครั้งหลังจากที่ก่อนหน้าเคยทำมันมาแล้วแต่ก็โดนคนเป็นเจ้านายปฏิเสธ
“พอดีผมมีเรื่องจะคุยกับพวกสภาสูงด้วยน่ะ” วายสะบอกทิ้งท้ายขณะจะเดินออกจากห้องทำงาน และนั่นสร้างความสงสัยให้กับพลิศน์เป็นอย่างมาก “ว่าแต่จะไปตอนนี้เลยเหรอ กำหนดเดินทางคือพรุ่งนี้เช้าไม่ใช่เหรอครับ”
“เปล่าจะแวะไปหานกก่อนน่ะครับ” เมื่อเอ่ยถึงสกุณาสีหน้าของวายสะจะอ่อนโยนลงโดยที่แม้เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ แต่พลิศน์รู้ดีเลยล่ะ
“ไปคราวนี้จะไปคุยกับสภาสูงเรื่องผู้หญิงคนนี้สินะครับ”
“ถือว่าเป็นเรื่องรองละนะ” วายสะกดยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินผละออกไป พลิศน์ได้แต่มองตามหลังแล้วถอนหายใจออกมาอย่างทำอะไรไม่ได้ ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำตามใจ แต่เขาคิดว่าถึงอย่างไรมันก็ไม่มีทางสำเร็จอย่างแน่นอน กฎของเผ่าใช่ว่าอยากจะเปลี่ยนแล้วมันจะเปลี่ยนกันได้ง่าย ๆ
สกุณาตั้งตัวแทบไม่ทัน เพราะทันทีที่ประตูห้องถูกปิดลงวายสะก็ดันเธอจนหลังติดประตูแล้วจูบอย่างดูดดื่มราวกับไม่ได้เจอกันมานานหลายปีทั้งที่เพิ่งเจอกันไปเมื่อเช้านี้เอง
“เหมือนเราตกลงกันว่าจะมาทำมื้อเย็นกินกันไม่ใช่เหรอคะ” สกุณาทักท้วงเสียงเหนื่อยหอบใบหน้าแดงก่ำหลังจากปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ
“ผมขอกินคุณก่อนแล้วกัน” วายสะกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหู แล้วใช้จมูกซุกไซร้ซอกคอที่ยังคงหอมกรุ่นแม้หญิงสาวจะทำงานมาแล้วทั้งวัน
“เอ่อ...ฉันไม่ได้ปฏิเสธที่จะมีอะไรกับคุณนะคะ กินข้าวก่อนก็ได้” สกุณาพยายามทักท้วงแม้ร่างกายของเธอจะสั่นสะท้านจากสัมผัสที่ชายหนุ่มมอบให้
“มันก็ได้ แต่ผมอยากกินคุณหลาย ๆ รอบ” วายสะมองใบหน้าที่แดงก่ำและยั่วยวนชวนให้ใจวาบหวามแล้วยิ้มอย่างพอใจ
“แต่พรุ่งนี้นกต้องไปทำงานนะคะ”
“คุณไปกับผมไหม” วายสะถามทั้งที่ปากและมือไม่ได้อยู่นิ่ง
“ไปไหนคะ” สกุณาห้ามใจไม่ให้หลงไปกับสิ่งยั่วยวน ดันชายหนุ่มออกแล้วเบี่ยงตัวเดินไปที่โซฟา เพราะถ้าให้คุยกันแบบนี้คงคุยไม่รู้เรื่องอย่างแน่นอน
“อืม...บ้านเกิดผม” วายสะบอกขณะเดินตามหญิงสาวไปอย่างว่าง่าย
“เร็วไปมั้งคะ และอีกอย่างกะทันหันขนาดนี้คงไม่ได้” สกุณาปฏิเสธอย่างนุ่มนวล แต่ถึงจะเร็วกว่านี้เธอก็ไม่คิดจะรับปากเขาอยู่แล้ว จู่ ๆ จะโผล่ไปบ้านเขาทั้งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานได้ยังไง อีกอย่างถึงตอนนี้เธอจะไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วเขาทำงานอะไร แต่ดูจากการแต่งตัว ฐานะของเธอกับเขาคงต่างกันมาก ไปพบครอบครัวของเขาไม่รู้ว่าจะได้รับการต้อนรับหรือเปล่า และเรื่องนี้ถือว่าเป็นปัญหาหลักเลยทีเดียว
10 โรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่าสอบเข้ายากที่สุด
เลขเล็ก ๆ ที่เราไม่เคยสนใจ อาจไม่ได้เป็นแค่เลขธรรมดา
จังหวัดที่มีร้านเซเว่นอีเลฟเว่น จำนวนมากกว่า 500 สาขา
9 อาชีพที่กำลังกลายเป็น “อาชีพหายาก” ในไทย
One day trip หนีกรุงไปดูวัดเก่าแก่ในอดีตที่ปัจจุบันจมอยู่ใต้น้ำ
ก่อนยุคโทรศัพท์มือถือ คนไทยส่งข่าวสำคัญถึงกันอย่างไร
ทำไมข้าวไทยแต่ละภูมิภาคถึงนุ่ม เหนียว หอม และร่วนไม่เหมือนกัน
จากปลากัดบ้านๆ สู่ตลาดโลก ปลาตัวเล็กที่สร้างรายได้ให้ไทย หลายร้อยล้าน
ก่อนมีตู้เย็น คนไทยถนอมเนื้อและปลาให้อยู่ได้นานอย่างไร
“เอเวลินน์ ศรียะพันธ์” นักบินหญิงชาวไทยที่สื่อนอกยกฉายา “กัปตันที่สวยที่สุดในประวัติศาสตร์”
10 กรณีในไทยที่เห็นเอกชนทำธุรกิจ แต่ไม่ได้แปลว่าเป็นเจ้าของพื้นที่
“งวดสุดท้าย” หลวงพ่อไห้ 16 ส.ค. 69
ทำไมอาหารแช่เย็นที่ 5°C บางแบบถึงเก็บได้นานและรสชาติยังเหมือนเพิ่งทำใหม่?One day trip หนีกรุงไปดูวัดเก่าแก่ในอดีตที่ปัจจุบันจมอยู่ใต้น้ำ
ทำไมทะเลทรายถึงหนาวจัดตอนกลางคืน? ถอดรหัสปรากฏการณ์ธรรมชาติสุดขั้ว
ทำไมกลิ่นอาหารหอมถึงทำให้กลืนน้ำลายและสูดหายใจลึกก่อนยุคโทรศัพท์มือถือ คนไทยส่งข่าวสำคัญถึงกันอย่างไร
ทำไมบ้านไทยสมัยก่อนต้องยกพื้นสูง
นิยาย เรื่องเล่า
