เจอดีผีหมื่นปีที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

เมื่อหลายวันก่อนได้ทำคลิปตอกกลับเขมรในติ๊กต๊อกที่มาสมอ้างดินแดนด้วยเรื่องมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เลยทำให้นึกเรื่องขึ้นได้ เมื่อปี 59 ที่วังหน้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร มี นิทรรศการศึกษาขุดค้นทางโบราณคดี คนแรกเริ่มบนแผ่นดินเรา Early Man of Our Land

วันนั้นนี่ไปถึงพิพิธภัณฑ์ตั้งแต่เช้าเลย ไปนั่งรอเขาเปิดพิพิธภัณฑ์เลย เพราะอยากใช้เวลาเดินดูและก็อยากมีสมาธิ ไม่อยากเบียดกับนักท่องเที่ยวคนอื่น พอเขาเปิดให้เข้าชมนี่ก็รีบเดินไปที่พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย ทันที ก็นิทรรศการการขุดค้นทางโบราณคดีเนาะ มันจะมีอะไรได้นอกจากร่างคนตาย สิ่งของของคนตาย โลงศพ ปรกติเวลานี่ไปศึกษาเกี่ยวกับงานโบราณคดีอะไรพวกเนี้ย นี่ไม่เคยนึกถึงเรื่องผีสางอะไรเลยนะ เพราะมันเคยชิน เราศึกษามาตั้งแต่เด็ก ในวังหน้าก็มีโครงกระดูกจากบ้านเก่าเมืองกาญจัดนิทรรศการอยู่ มาดูอยู่บ่อยครั้ง

นี่ไปเดินงานขุดค้นพวกดนี้ยดูเหมือนไปเดินห้างแบบนั้นเลย (แต่ถ้าเป็นผีอย่างอื่นนอกเหนือจากนั้นก็มีกลัวมีฟุ้งซ่านอยู่นะ) แต่วันนั้นทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คิดอะไรเหมือนทุกทีมันกลับมีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้น แล้วเป็นครั้งแรกเลย ซึ่งนี่ไม่เคยเจอเลย ในวังหน้าอะไรที่ใครว่าแรงว่าเหี้ยน นี่ก็ไปดูมาหมดแล้ว ก็ไม่เคยเจอ จนมางานนี้แหละ ตอนที่เดินเข้าไปในพระที่นั่งไม่มีใครเลย มีแค่นี่กับภัณฑรักษ์ นี่ก็เดินดูเดินของนี่ไปเรื่อย อ่านไปเรื่อย จนมาถึงมุมสุดจากประตูทางเข้ามันจะอยู่ทางปีกซ้ายของพระที่นั่ง ถ้าใครเคยไปจะรู้ว่ามุมในสุดพระที่นั่งอิศราวินิจฉัยจะเป็นพระที่นั่งบุษบกบัลลังก์ของวังหน้า

แล้ววันนั้นตรงนั้นอะเขาเอาโรงศพจากถ้ำผีแมนปางมะผ้ามาจัดแสดง นี่ก็ไม่รู้เนาะ เดินเข้าไปเห็นทีแรกถึงกับสะดุ้งเหมือนกัน ไม่คิดว่าเขาจะเอาของจริงมาจัดแสดงแบบนี้ แต่ด้วยความเคยชินอะก็ไม่ได้คิดอะไร ก็อ่านข้อมูลของเราไปเรื่อย

ตอนที่ตั้งใจอ่านอยู่นั่นแหละ คืออ่านกำลังมัน ๆ เลย มันเกิดความรู้สึกว่ามีคนมอง นี่ก็เงยหน้าขึ้นมามองเผื่อว่าเป็นเจ้าหน้าภัณฑรักษ์ดขาจะมาบอกมาแจ้งอะไร แต่พอเงยขึ้นมาก็ไม่เห็นใคร แล้วบรรยากาศมันเงียบแบบเงียบจริง ๆ อะ เพราะเขาใช้แสงมากไม่ได้ด้วยแหละ ต้องถนแมโบราณวัตถุ เลยต้องปิดหน้าต่าง จัดไฟแสงน้อย แต่มันก็เงียบผิดปรกติจากที่เคยเป็นจนนี่เริ่มรู้สึกแปลก ๆ และ เลยเดินออกไปจากตรงนั้น ก็เดินดูมาเรื่อยจนเดินออกมาพ้น มาถึงกลางท้องพระโรงตรงโต๊ะเจ้าหน้าที่ ก็จริง ๆ ในนั้นมีแค่นี่กับเจ้าหน้าที่ภัณฑรักษ์ แล้วเขาก็ไปยืนคุยอยู่เจ้าหน้าที่คนอื่นทีาหน้าประตูพระที่นั่ง นี่ก็เลยตัดสินใจรอจนเขากลับมาเพื่อจะขอแผ่นพับกับจะซื้อหนังสือกลับมาอ่านเอา มันเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้วไง แต่เจ้าหน้าที่เขาก็บอกว่ายังไม่มากำลังรออยู่ นี่ก็เลยทำเรื่องซื้อหนังสือก่อนเลย แล้วก็เดินดูอยู่ในนั้นต่อไปก่อน ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้น นี่ถึงได้เดินวนกลับมาที่มุมตั้งโลงศพนี่อีกแล้ว เดินมาแบบไม่รู้ตัวเลยนะ

อาจเพราะอ่านป้ายเพลินด้วยเลยไม่ได้สังเกตว่าตัวเองเกินมาตรงไหน แต่รอบนี้แรงมาก ทุกอย่างมันเงียบงันไปหมด เงียบจนรู้สึกแปลกเลยอะ แล้วตรงโรงศพก็รู้สึกได้ว่า มีคนกำลังมองเราอยู่จริง ๆ แก กลางวันแสก ๆ เลยนะ นี่ก็เลยรีบเดินวนออกมาเลยตั้งใจว่าจะออกไปรอหน้าพระที่นั่ง มันไม่ไหวและ แต่ ๆ ๆ ๆ กะเทยหาทางออกไม่เจอค่า เหมือนเดินงงในเขาวงกตเลยค่า พระที่นั่งก็มีอยู่แค่นั้นน่ะแต่หาทางออกไม่เจอ จนเดินวนกลับมาที่โลงศพเนี่ยเป็นรอบที่สาม กะเทยเลยหักใจ เอาวะ ยืนเพ่งมองไปที่บัลลังก์แม่งเลยเผื่อจะรู้สึกอะไรมากกว่านี้ แล้วก็นึกถามในใจเลยว่าเป็นเจ้านายวังหน้าพระองค์ใดเพคะ จะได้หมอบเฝ้า จะกลับไปเอาดอกไม้สักการะ แต่มันก็ไม่รู้สึกอะไร ทีแรกอะเข้าใจว่าเป็นเจ้านายในวังหน้าเลยเพ่งไปที่บัลลังก์ด้านหลัง แต่เพ่งไปเพ่งมา ไม่ใช่ ไม่ใช่เจ้าด้วย ความรู้สึกมันบอกว่าอยู่ในโลงศพ มากับโลงศพ

ก็แหงดิ ถ้ามากับโลงศพปลายยุคน้ำแข็ง13,000ปีเชียวน่ะ จะฟังเข้าใจได้ยังไง กะเทยก็ไม่รู้จะทำยังไงเนาะเลยยกมือไหว้บัลลังก์วังหน้า รฦกถึงพระบวรราชเจ้ามหาศักดิ์พลเสพกับสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าวังหน้าที่ตัวเองนับถือ ขอพระบารมีสองพระองค์คุ้มครองจากสิ่งที่มองไม่เห็นตรงหน้านี้ด้วย แล้วนี่ก็รีบเดินออกมาเลย แล้วมันก็ออกมาได้ พอเดินมาเจอโต๊ะเจ้าหน้าที่ พอเจอเจ้าหน้าที่เขาก็ทักว่า อ้าว ไปไหนมา นึกว่ากลับไปแล้ว เขาก็รอจะเอาแผ่นพับกับหนังสือให้ แกกก เป็นไปได้เหรอ อยู่ในนั้นกันแค่สองคน แล้วเงียบขนาดนั้น แล้วที่เดินหาทางออกฉันรีบเดินเสียงรองเท้ามันดังมากนะ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ได้ยินหรือไม่เห็นว่าฉันรีบเดินจนเกือบจะวิ่ง เกือบสติแตกแล้วอะ นี่คิดในใจ กูโดนแล้ว ผีหมื่นปีเล่น กูแล้ว ก็ไม่รู้จะทำไงเนาะ เลยเดินมาไว้ที่โบสถ์พระที่นั่งพระที่นั่งพุทไธสวรรย์ ไปไหวพระพุทธสิหิงศ์ เดินขึ้นไปบนอาคารมหาสุรสิงหนาท ไปไหว้พระคเณศ พระแม่กาลี พระแม่ทุรคา แล้วอุทิศบุญให้กับเขา นี่ก็ทำให้ได้แค่นั้นแหละ ณ ตอนนั้น 15 ปีที่ศึกษาด้านโบราณคดีตั้งแต่ 6 ขวบ มันเป็นครั้งแรกเลยนะที่เจออะไรแบบนั้นอะ