คุณปู่ "เวนิส"

        “เวนิสแห่งตะวันออก” ได้ยินชื่อ “เวนิส” อีกครั้งในบทเรียน เปรียบว่า “กรุงเทพฯ” เคยถูกขนานนามดังกล่าว และเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวต่างชาติในอดีต แล้วภาพของเมืองเวนิสอันจินตนาการเอาเอง โดยก๊อปปี้เอาคลองแสนแสบบ้านเราเป็นพระเอก ก็ค่อยๆ ถูกแทนด้วยวิวเมืองเวนิสจริงๆ ที่พบเห็นตามหนังสือและสื่อต่างๆ เอ...”เวนิส...กรุงเทพฯ...กรุงเทพฯ...เวนิส!?” ปัจจุบันนี้คงหลงเหลือเหมือนกันตรงที่ มีลำคลองใช้สัญจรทางเรือ แต่จากประวัติศาสตร์ ภาพถ่าย ภาพวาดโบราณเมื่อร้อยกว่าปีก่อนนั้น กรุงเทพฯ น่าจะรื่นรมย์ละม้ายเวนิสอยู่ไม่น้อยทีเดียว

        แล้วภาพเวนิสจริงๆ ที่ไม่ต้องผ่านการจินตนาการใดๆ ก็ปรากฏโฉมเต็มตาอยู่ตรงหน้า หลังจากฝ่าฝูงชนตั้งแต่อยู่บนรถโดยสารประจำทาง จนข้ามฝั่งมายืนอยู่บนเกาะเวนิสจนได้ เรื่องราวและการรับรู้เกี่ยวกับ “เวนิส” ของผู้เขียน คงไม่ต่างกับคนอื่นๆ มากนัก ที่ผ่านการศึกษาประวัติศาสตร์ประเทศอิตาลี ฉากภาพยนตร์ต่างๆ คลิปคอนเท้นต์นำเที่ยว หรือเทศกาลหน้ากากเวนิส คาร์นิวัล ด้วยความที่ผู้เขียนได้ศึกษาในสาขาเมืองมาก่อน เมืองที่มีลักษณะเด่นเฉพาะตัวและสวยงามติดอันดับอย่างเวนิส จึงถูกหยิบยกมาเป็นกรณีศึกษาอยู่บ่อยครั้ง ภาพสถาปัตยกรรมงดงามที่เคยเห็นในบทเรียนนั้น เทียบความอลังการไม่ได้เลยกับสถานที่จริง ปนกับลมทะเลปะทะใบหน้าเป็นพักๆ สลับแดดเปรี้ยง แต่เสียงนักท่องเที่ยวจอแจนี่ ปะทะมาตลอด ก็นั่นแหละ เราเองยังอยากมาเยี่ยมชมความงามของที่นี่ นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ จากทั่วทุกมุมโลกก็เช่นกัน

        เราว่าทะเลทางภาคใต้ของเรานี่ สวยเลอค่า ส่งประกวดอวดชาวโลกมงลงได้ชิวๆ แล้ว แต่น้ำทะเลใสมรกตของที่นี่ ที่มีฉากหลังเป็นอาคารสถาปัตยกรรมเก่า ใหม่ เชื่อมด้วยสะพานข้ามคลอง มีเรือกอนโดลาตกแต่งสุดวิจิตร บรรทุกนักท่องเที่ยวโผล่มาตามมุมตึก ทำให้บรรยากาศโดยรอบเป็นเวนิสที่พบเห็นได้ที่นี่ที่เดียว องค์ประกอบทุกอย่างร่วมกันเป็นตัวละครหลัก แสดงความเป็นเอกลักษณ์ ผู้เขียนเดินข้ามสะพานไปมาลืมเหนื่อย หัวสะพานถ่ายภาพเก็บซีนมุมสวย กลางสะพานเก็บภาพเรือกอนโดลาคุณพี่ฝีพายกล้ามโต ปลายสะพายหันมองกลับมา อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพโค้งหน้าต่างบานสวยบ้านริมคลอง ลัดเลาะตามซอกซอยน้อยใหญ่ก็มีมุมสวยแอบอยู่ คนคลั่งไคล้งานศิลปะและสถาปัตยกรรมอย่างผู้เขียนจึงยอมพลีชีพ ขอให้ได้เดินเที่ยวชมซึมซับและเก็บภาพให้ได้มากที่สุด

        นักท่องเที่ยวนั่งชมวิวอยู่บนเรือกอนโดลา กลายเป็นนายแบบนางแบบรับเชิญให้กับนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มบนสะพาน ที่รอเก็บภาพเอกลักษณ์ของเวนิส รวมทั้งผู้เขียนกลางสะพาน นายแบบบางคนแอ๊คท่าเล่นใหญ่ให้ผู้เขียน เป็นอันรู้กันว่าต้องรีบลั่นชัตเตอร์ จนลอดใต้สะพานไปแล้ว ยังหันกลับมาเปลี่ยนท่าแอ๊คให้ผู้เขียน เลยจัดให้ไปอีกหลายแช๊ะ บางครั้งกลุ่มบนสะพายก็โดนเอาคืน ถูกเล็งกล้องมาจากบนเรือ จึงจำเป็นต้องเป็นนางแบบเฉพาะกิจ คู่กับโค้งสะพานและสถาปัตยกรรมโกธิคฉากหลัง หวังว่านางแบบจะไม่ทำให้ความงามของซีนลดลง แล้วรีบโบกมือบ๊ายบาย ส่งยิ้มให้กัน ก่อนล่องเรือเลี้ยวลับมุมตึกไป

        ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม ที่นี่จึงเป็นจุดหมายของนักท่องเที่ยวทั่วโลก แต่ก็อดเศร้าใจและเป็นห่วงคุณทวด ของทวด ของทวด ของปู่ทวด “เวนิส” ไม่ได้ อยู่อวดโฉมให้ลูกหลานชาวโลกได้ชื่นชมอย่างสง่างามมาแล้วกว่า 1,500 ปี จึงเจ็บป่วยทรุดโทรมเป็นครั้งคราว จากการต้อนรับกองทัพผู้มาเยือนนับล้านๆ ตามที่เห็นในข่าวคราวอยู่เสมอๆ ตั้งแต่ในบทเรียนเรื่องการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมเมือง เรื่องภัยคุกคามต่อเมืองมรดกโลก รวมถึงข่าวน้ำท่วมและปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เวนิส รู้สึกผิดขึ้นมาแว๊บนึง ผู้เขียนเองก็เป็นนักท่องเที่ยวคนหนึ่งที่มาเยือนเช่นกัน หวังว่าการมาเที่ยวชม 1 วันเต็มๆ ของผู้เขียน ทุกองค์ประกอบได้รับการสัมผัสจากผู้เขียนเพียงแค่สายตา การเก็บไปแต่ภาพถ่ายและเรื่องราวความทรงจำ จะส่งผลกระทบต่อที่นี่น้อยที่สุด ช่วยกันรักษาดูแลและเคารพคุณปู่ทวด “เวนิส” ด้วย ขอให้ให้แข็งแรงสู้กับกฎแห่งอนิจจัง ทานแรง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ให้นานที่สุดด้วยเทอญ ผู้เขียนอธิษฐานในใจ

**ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน

https://sites.google.com/view/tenlavenders/journal

English Version: https://medium.com/@thanchita/watercolor-journal-grandpa-venice-df0eb26bd934

Facebook/ Watercolor Journal by Turnov

Instragram/ tenlavenders

ร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์สีน้ำ

https://tenlavenders.etsy.com

https://www.miricanvas.com/v2/design?panel=ELEMENTS&q=@TenLavenders