ทีนี้พ่อรู้แล้วใช่ไหม ว่ามันรู้สึกยังไง

ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง กำลังเป็นที่พูดถีงกันอย่างกว้างขวางในหมู่แพทย์และพยาบาลเกี่ยวกับเด็กพิเศษคนนึง พิเศษตามชื่อเลยครับเพราะเกิดมาปุ๊บก็พูดได้ปั๊บเลย พัฒนาการเหมือนเด็ก 5 ขวบแต่อยู่ในร่างเด็กแรกเกิด พยาบาลอุ้มเด็กมาให้กินนมแม่ เด็กน้อยก็ทำตาซึ้งใส่แม่พร้อมทั้งกล่าวขอบคุณแม่ที่ได้ดูแลตนมาเป็นอย่างดีตลอดทั้ง 9 เดือน

แม่ลูกก็ซึ้งกันอยู่พักใหญ่ คราวนี้ถึงคราวพ่อบ้างทุกคนก็คิดว่าเด็กน้อยก็คงจะพูดกับพ่อเหมือนกับที่พูดกับแม่ พ่อมาถึงข้างเตียงพร้อมๆกับที่แม่กำลังจะยื่นตัวเด็กให้พ่ออุ้ม ทันใดนั้นสิ่งที่ทุกคนคิดไม่ถึงก็เกิดขึ้น จากเด็กน้อยที่อ่อนโยนแบบเมื่อสักครู่ ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เด็กทำตาขวางจ้องมองพ่อแบบตาไม่กะพริบด้วยสีหน้าแบบโกรธเคืองสุดๆ

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ทำอะไร เด็กน้อยเกร็งนิ้วมือแล้วจิ้มใส่หัวใส่หน้าพ่อแบบไม่ยั้งสุดแรงเกิดเท่าที่สรีระจะเอื้ออำนวย พ่อตกใจถอยหลังกรูด แล้วไปสะดุดเก้าอี้ล้มลงหัวฟาดขอบโต๊ะอย่างแรง ก่อนที่จะหมดสติไป ก็ทันได้ยินเด็กน้อยตะโกนไล่หลังมาว่า " ทีนี้รู้แล้วใช่ไหมว่า การถูกอะไรทิ่มหน้าทิ่มหัวอยู่เกือบทุกวันนั้น มันรู้สึกยังไง "