ช่วยแผ่นดินไหวเนปาล22:ทะเลหมอกหิมาลัย

        ตอนนี้ไม่มีความเหนื่อยหลงเหลืออยู่แล้ว แต่ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อนั้น คงต้องใช้เวลาฟื้นตัวอีกเป็นวัน เป็นครั้งแรกที่ได้รวมตัวกันทั้งครอบครัวไทยและครอบครัวเนปาลี ฮารี่พูดซ้ำหลายสิบครั้งว่าพ่อแม่ดีใจมากๆ พวกเราก็เช่นกัน ไม่บอกก็รับรู้ได้ชัดเจน ทั้งสองท่านยิ้มไม่หุบ จะเอาอะไร ขอให้บอกรีบสรรหามาให้ตลอด คืนนี้โชคดีที่มีไฟฟ้า พวกเราเลยไม่ต้องพึ่งไฟฉายมากนัก จึงได้จัดข้าวของ จัดบริเวณในการนอนและวางกระเป๋า คืนนี้จะได้หลับพักร่างสบายอุรา

        ด้วยสภาพที่เป็นกระท่อมชั่วคราวจริงๆ พื้นดินดาดๆที่ใช้วางเตียงและข้าวของประกอบกับหลังคาก็เป็นแค่เพิงสังกะสีง่ายๆมีช่องให้ลมผ่านได้ทั่วไป จึงน่าจะเพิ่มความหนาวตอนกลางดึกได้ไม่น้อย พาร่างเปลี้ยๆ ซุกในถุงนอนไหว้พระไหว้เจ้าและเทพต่างๆ แล้วก็ได้ยินเสียงสามหนุ่มเถียงกันวุ่นวาย ก่อนเปลี่ยนเป็นเสียงกรน เคล้าด้วยเสียงครอบครัวเนปาลีอีกกระท่อมข้างๆ คุยกันจนหลับไป....

        ตื่นเช้าตามนิสัย รีบเด้งจากเตียงถีบถุงนอนวิ่งออกไปนอกกระท่อม เพราะรู้ว่าตอนเช้าต้องสวยแน่ๆ...ตามคาด...ทั้งหิมาลัย พระอาทิตย์ขึ้นและทะเลหมอก โอ...สวยเหลือเกิน หนอนถุงนอนตัวแรกขยับและรีบคว้ากล้องตามออกมา “ปะๆ ไปถ่ายรูปกัน” เราเดินหามุมสวยที่สุดมาเรื่อยๆ ไม่กังวลเลยว่าจะจำทางกลับได้มั๊ย แยกกันมีมุมส่วนตัว สื่อสารกับวิวมหัศจรรย์ตรงหน้าเพื่อบันทึกลงกล้อง สมน้ำหน้าหนอนถุงนอนอีกสองตัว กรนแข่งกันยังไม่ขยับ ยืนชมวิวถ่ายรูปกันจนทะเลหมอกหาย แดดจ้า แล้วค่อยๆ หาทางกลับบ้าน ที่นี่ยามเช้าสวยมากอย่างกับรีสอร์ท...

        ภารกิจของเราวันนี้คือไปเยี่ยมโรงเรียนและวัดที่ประสบภัยแผ่นดินไหว โดยการนำของฮารี่และพ่อ เราทุกคนรู้สึกเหมือนกันว่าเมื่อยล้าไปทั้งตัว รวมทั้งแผ่นหลังที่โหมแบกเป้เกือบทั้งบ่ายเมื่อวาน เท้าก็ระบมปวดแดงไปหมด แต่เราเหลือเวลาไม่นานแล้ว และเหตุการณ์ข้างหน้าก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ฮารี่กลัวน้ำมันจะหมด รถทัวร์เข้ากาฐมาณฑุจะหยุดวิ่ง ถ้าเราทำภาระกิจสำเร็จแล้ว ควรรีบลงไปเมือง Dhadling หารถกลับเมืองหลวงให้เร็วที่สุด

         เมื่อจัดการอาหารเช้าเสร็จแล้ว ฮารี่จึงแจ้งให้ทราบว่าให้เตรียมตัวไปโรงเรียนกัน ทุกคนทำหน้าเข้าใจแบบไม่เข้าใจ ว่าจะฝืนสังขารลากไปได้มั๊ย รู้คำตอบอยู่ในใจว่า “ได้” เพราะไม่มีทางเลือก น้องศิลปินเตรียมกระดานสเก๊ต กระดาษและอุปกรณ์จำเป็น ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ใช้มั๊ย กรอกน้ำดื่มใส่ขวดเพราะหันไปทางไหนรอบข้างก็มีแต่ป่าเขาสูงชัน ระยะทางในวันนี้คงไม่น้อยแน่ เหนื่อยแน่....

**ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน

เว็บไซต์ส่วนตัว https://tenlavenders.softr.app/