ช่วยแผ่นดินไหวเนปาล11:แสงงามยามเย็น

        เข้าสู่โหมดส่วนตัวอีกแป๊บนึง แอบเดินไปมุมประจำที่ต้องมาทุกครั้ง แสงตอนเย็นสวยมาก ยกกล้องขึ้นถ่ายรูปหลายสิบภาพ มุมนี้ก็สวย มุมนั้นก็สวย มุมโน้นก็สวย...หรือจริงๆแล้วเป็นเพราะคิดถึงที่นี่มาก เป็นภาพที่ปรากฏอยู่ในหัวตลอดมาหลายวันหลายเดือน นับจากการมาเยือนครั้งที่แล้ว เลยทำให้ภาพตรงหน้าดูสวยสดไปหมด

        แสงยามเย็นสวยๆอย่างนี้ คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันทั้งสามท่าน ตั้งแต่เดี่ยวๆ หล่อๆ ติสๆ สุดชีวิตแต่ละท่าน และรวมพลทั้งสามแข่งความเท่ห์ร่วมกัน แอบถ่ายมุมเผลอของทุกคน รวมทั้งฮารี่ผู้แสนดีไปอีกหลายภาพ วิวด้านล่างโดยรอบเป็นวิวเมืองหลวงแห่งนี้ เทวรูปองค์ต่างๆ รอบๆ องค์เจดีย์เป็นอีกซีนท๊อปฮิตหนึ่ง ที่ทุกคนต้องถ่ายรูปเก็บไว้ ตอนนี้ดูทุกคนผ่อนคลายสดใสขึ้นเยอะ เด็กๆดูดีใจชื่นใจ ที่ในที่สุดก็ได้มายืนที่นี่ เปรยๆกันว่า สวยจังเลย...เราเองก็มีความสุขไม่แพ้ทุกคน...

        มีความสุขอยู่ได้ไม่นาน พวกเราต้องพยายามมีความสุขกันต่อไปอีก ในการพยายามลากสองขาเดินกลับบ้านที่ Balaju ไม่น่าเชื่อว่าจะเดินกันได้ เพราะจากแผนที่แล้วไกลมากๆ ระหว่างทางเดินกลับ ถ้าน้องไม่ทักขึ้นมาว่าหิวข้าว ก็เกือบลืมไปเลยว่าหลังจากมื้อเช้าที่บ้าน พวกเราก็ไม่ได้กินข้าวกันเลยทั้งวัน เป็นช่วงการเดินเท้าอันยาวนาน ทั้งระยะทางและเวลาที่ใช้รู้สึกว่ากระเป๋าพกที่สะพายมาด้วยหนักขึ้นเหลือเกิน...น้องเอ่ยปากช่วยแบกกระเป๋าให้...ขอบคุณมากครับ...

        เด็กๆแวะซื้อโค้กสองลิตรเป็นรางวัลให้กับตัวเองตามระเบียบ แล้วก็มานั่งดื่มกันหน้าระเบียงบ้าน เหงื่อโทรมตัวเปียกกันทุกคน หน้าตาเพลียกันสุดๆ ไม่รู้จะบรรยายอย่างไรถึงสภาพพวกเราตอนนี้...เหมือนเช่นเคย...ฮารี่พ่อครัวเจ้าเดิมรีบหุงหาข้าวปลา อย่างไม่เหน็ดเหนื่อยเช่นทุกวัน น้ำใจเพื่อนเนปาลีนี่ไม่หมดไม่สิ้นจริงๆ...จบมื้อเย็นแล้ว...ไม่มีแรงแล้ว...กู๊ดไนท์ครับเด็กๆ

        วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่ทุกคนรอคอยมาตลอดสามวันที่ผ่านมา ฮารี่เหมือนจะรู้ใจ ยกชามิ้นท์กลิ่นหอมใส่แก้วใสสี่แก้ว มาเสริฟเป็นกิจวัตรเช่นเดียวกับทุกๆเช้า แต่สายกว่าเดิมหน่อย พวกเราเริ่มต้นวันนี้อย่างไม่มีใครสนใจเรื่องเวลา สายๆก็เลยผัดมาม่าง่ายๆโดยที่ไม่ต้องรบกวนพ่อครัวคนเดิม ทยอยกันซักผ้าขึ้นไปตากบนดาดฟ้าจนเต็มราว กำชับเด็กๆว่าใช้น้ำกันประหยัดหน่อยนะครับ เพราะฮารี่ต้องปั๊มน้ำขึ้นไปเก็บบนแท้งค์ดาดฟ้า และค่อยๆปล่อยลงมาให้ใช้กัน ด้วยสภาพที่ไฟไม่ได้มีให้ใช้กันตลอด หากน้ำหมดแท้งค์ก็ต้องรอไฟเพื่อปั๊มน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตชาวไทยสี่ชีวิตที่บ้านหลังนี้ บางวันพวกเราก็ไม่ได้อาบน้ำกัน จะเพราะว่าอยากช่วยฮารี่ประหยัดน้ำหรือขี้เกียจเพราะหนาว อันนี้ต้องถามน้องๆกันเอง!

**ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน

*ติดตามเรื่องราวทริปและงานเขียนอื่นได้ที่ https://tenlavenders.blogspot.com/

 และเว็บไซต์ส่วนตัว https://tenlavenders.softr.app/