เมื่อคนญี่ปุ่นบอกว่าตัวเองเป็นคนไทย

คนญี่ปุ่นหลายคนที่มาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทย และเริ่มจะคุ้นเคยกับชีวิตไทยๆ ได้บอกถึงความเป็นไทยในตัวเขามาดูกันว่า พวกเขาจะมีความเป็นไทยแบบไหนกันบ้าง

ที่ญี่ปุ่นเวลาจะบอกให้เช็คบิลจะทำมือเป็นกากบาท แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะไปประเทศไหนๆ ฉันก็จะทำมือหมุนๆบนอากาศแล้วก็พูดว่าเช็คบิล

ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยที่เพื่อนร่วมงาน มาทำงานโดยมีซิลิโคนที่จมูกเป็นสันและหน้าบวมหลังทำศัลยกรรม แล้วฉันก็ถามเพื่อนต่อด้วยนะ ว่าทำที่ไหน ราคาเท่าไหร่ จะทำอะไรอีกไหม คิดว่าเป็นการถามตามปกติทั่วไปด้วย ซึ่งคำถามเหล่านี้ในวัฒนธรรมของญี่ปุ่นจะค่อนข้างไม่สุภาพ เพราะคนญี่ปุ่นจะไม่ค่อยกล้าเปิดเผยเรื่องทำศัลยกรรมกัน

ฉันมองหาวินมอเตอร์ไซค์เวลาอยู่ญี่ปุ่น

ทุกครั้งเวลามีนัดแล้วผมไปสาย ผมก็จะบอกว่ารถติด และถ้ามีนัดตอน 1 ทุ่ม บางทีผมก็จะออกจากบ้านตอน 1 ทุ่ม ไปช้า 10-20 นาที ก็เป็นเรื่องปกติ ไปช้าชั่วโมงนึงก็ไม่รู้สึกว่าสาย

เวลาฉันได้รับเชิญไปงานแต่งงาน จะถามกลับไปทุกครั้งว่าธีมสีอะไร คืองานแต่งงานที่ญี่ปุ่นส่วนใหญ่ก็จะใส่สีแบบสุภาพ น้ำเงิน กรมท่า เอิร์ทโทน ไม่มีการใส่สีสันสดใสแบบคนไทย

ผมกินแกงกะหรี่โดยใช้ช้อนอย่างเดียวไม่ได้แล้ว ต้องขอส้อมเพิ่มทุกครั้ง ปกติคนญี่ปุ่นใช้ตะเกียบเป็นหลักในการทานข้าว แต่ถ้าเป็นแกงกะหรี่ซึ่งเป็นของเหลว เขาจะให้ช้อนมาตักข้าวกับแกงกะหรี่ทาน แต่ว่าจะเสิร์ฟมาแค่ช้อนคันเดียว

เวลาคุยในไลน์ฉันไม่ได้พิมพ์หัวเราะเป็น www แล้ว ฉันหัวเราะ555แทน  คนญี่ปุ่นเวลาพิมพ์หัวเราะ จะพิมพ์เป็น www เพราะ w ในภาษาอังกฤษย่อมาจากคำว่าWarauในภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าหัวเราะ

ตอนเนี้ยไม่ว่าจะกินอะไรๆฉันก็ถ่ายรูปไว้ก่อน

ตอนนี้ฉันซื้อเสื้อผ้าสีสันฉูดฉาดมาใส่แล้วก็เป็นความฉูดฉาดที่ไม่กล้าใส่ในญี่ปุ่นด้วย ตอนอยู่ไทยชอบใส่อย่างบ่อย แต่พอกลับญี่ปุ่นก็ไม่ได้ใส่อีกเลย คือคนญี่ปุ่นจะไม่ค่อยกล้าใส่ชุดสีสันสดใสจริงๆถ้าไม่ใช่หน้าร้อน เพราะว่าธรรมชาติของคนญี่ปุ่นจะชอบความกลมกลืนไม่กล้าโดดเด่นไม่กล้าฉูดฉาดกลัวคนมอง

สำหรับฉันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มาๆกินข้าวก่อน กินข้าวก่อน

ผมรู้สึกว่าเงินเยนกลายเป็นเงินสกุลต่างประเทศไปแล้ว

ฉันอ่านตัวอักษรภาษาอังกฤษ SUN พระอาทิตย์เป็น ร.เรือ น.หนู ท.ทหาร

ผมกลายเป็นคนเดินช้าไปแล้ว ถ้าใครเคยไปญี่ปุ่นจะรู้ว่าคนญี่ปุ่นเดินเร็วมากๆ

ผมแยกขยะไม่เป็นแล้ว คนญี่ปุ่นหลายคนที่อยู่ไทยมานานๆมักบอกว่าพอกลับไปญี่ปุ่นแล้วก็รู้สึกว่าการแยกขยะมันยากมากๆเวลาเข้าห้องน้ำถึงแม้จะไม่มีกระดาษทิชชู่แต่ถ้ามีขันก็ใช้ได้นะ แต่ว่าที่ฉีดก้นก็คือที่สุด

ตอนนี้ผมเอามะม่วงจิ้มกับน้ำปลาหวานกิน

เวลาฉันพูดภาษาอังกฤษจะเผลอพูดใช่ๆเสมอ

เมื่อฉันเห็นข้าวเหนียวจะพูดว่าข้าวเหนียวไม่ได้พูดภาษาญี่ปุ่น คำว่าข้าวเหนียวในภาษาญี่ปุ่นคือโมจิโกะเมะ

เวลากลับญี่ปุ่นตอนหน้าร้อนแล้วรอสัญญาณไฟจราจร ฉันก็จะไปหลบตรงเงาของเสาไฟฟ้า