Tinglish 2 : Early shit!

ยายเล็ก Tinglish มาอีกแล้ว โอ้ยวันนี้ยายเล็กหน้าแตกแบบหมอไม่รับเย็บเลยละ วันนี้หิมะตกหนักเลย การเดินทางไปทำงานก็ลำบาก เพราะว่ายายเล็กทำงานที่โรงพยาบาลในหมู่บ้าน แล้วเชื่อมะ โรงพยาบาลนี้ก็ดันไปอยู่ในป่า เป็นทางตันคือไปถึงโรงพยาบาลแล้วก็ไปต่อไม่ได้ แล้วเสาไฟฟ้าที่ให้แสงสว่างตรงถนนมันหายไปช่วงหนึ่งแล้ว พอเข้าฤดูหนาว ฟ้ามืดตั้งแต่บ่ายสามโมง เวลาเราเดินผ่านตอนทำงานเลิกดึกนะ ลมมันพัดต้นไม้ ใบไม้ที่มันลู่ไปมา นึกถึงหนังสยองขวัญหรือหนังผีบ้านเราออกปะ อย่างงั้นเลย

ยายเล็กไปทำงานด้วยการเดินนะคะ เพราะยายเล็กขับรถยนต์ไม่เป็น ไม่ใช่ว่าไม่เรียน แต่หมอไม่อนุญาตให้ขับรถยนต์ค่ะ เพื่อความปลอดภัยของตนเองและคนอื่น ยายเล็กก็เป็นคนดีซะด้วยสิ ที่นี่ก็ว้าวุ่นเลย เดินไป-กลับ ก็หนึ่งชั่วโมง มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นะ เพราะว่าเหมือนเป็นการออกกำลังกายไปในตัว ยายเล็กเห็นความสำคัญของการเดินมาก รองเท้าจึงต้องซัพพอร์ตสุด ๆ 

มันเป็นธรรมเนียมของฝรั่งไหมอะ ที่เวลาเจอกันในตอนเช้าก็ต้องทักทาย จะกลับบ้านก็ต้องทักทาย โน้นละคะ ทักกันอยู่นั่นแหละ เขานี้เคร่งเรื่องมารยาทจริง ๆ สมแล้วที่เป็นเมืองผู้ดี ไอ้เราก็หัวเหลืองคนเดียวซะด้วยสิ เมื่อทำงานไปนาน ๆ เราก็ซึมซับมาบ้าง

ร่ายมาซะยาว มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า กับสำเนียงภาษาอังกฤษขั้นเทพของยายเล็ก

ก็เป็นปกติที่ยายเล็กจะทักทายหรือบอกลาเพื่อนร่วมงานเพื่อกลับบ้าน พวกเขาก็ขับรถยนต์กันสบาย ไอ้เรารึ สองขาสิคะ เดินต่อไป หัวเหลืองอย่างยายเล็ก รีบยกมือโบกลาบายบาย ไม่ลืมที่จะบอกเพื่อนร่วมงานไปว่า

ยายเล็ก     Margaret see you tomorrow. Don't forget you will be early shit tomorrow, Oh sorry, early shift.

                มากาเร็ต เจอกันพรุ่งนี้นะ อย่าลืมล่ะ พรุ่งนี้เธอต้องขรี้ตอนเช้านะ  โอว้ ขอโทษค่ะ พรุ่งนี้เธอต้องทำงานกะเช้าน้าาาา

มากาเร็ต     See you tomorrow Lek, by the way , shit in the morning is good for your health. 

                ทำหน้าเหรอหรา ก่อนที่จะเอ่ยตอบมาว่า เจอกันพรุ่งนี้ยายเล็ก แต่ก็นะ การขรี้ตอนเช้าดีต่อสุภาพนะ แล้วก็หัวเราะขำต่อไป

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวของภาษาอังกฤษสไตล์ Tinglish ของยายเล็ก 

ว่าไปการที่เราเข้าห้องน้ำจัดการหนักเบาในตอนเช้ามันก็ดีต่อสุขภาพจริง ๆ น้าา บายย