มนตราเพลิงพ่าย ตอนที่ 17

"หนูก็ว่าน่าสนใจดีนะคะ งั้นหนูขอทำงานนี้ดีกว่าคะ" ฝันตอบตกลงทันทีและคิดอยากจะทำงานนี้จริงๆ ชเยนต์จึงบอกจะโทรไปบอกเพื่อนให้ แล้วชลทิศก็กล่าวว่า

"แล้วงานที่บริษัทเราละครับไม่มีให้ทำเหรอ" ชลทิศแดกดัน

"ตาชลบริษัทเรามันไม่เหมาะกับหนูฝันเค้าหรอก พ่อว่าชลอย่าไปคาดครั้นหนูฝันเลย แล้วอีกอย่างบริษัทเพื่อนพ่อคนนี้เค้าต้องการคนเก่งภาษาญีปุ่นพอดี คงจะดีกว่าถ้าหนูฝันไปทำงานที่นั้น" ชเยนต์อธิบายให้ชลทิศฟัง

"งั้นก็ตามใจนะครับ ผมว่าเรามาทานกันต่อดีกว่า" แล้วทุกคนก็นั่งรับประทานกันต่อและเมื่อกินกันเสร็จก็เปิดเพลงเต้นกัน

"แพทรียาผมขอเต้นรำกับคุณได้ไหม"

"จะดีหรือคะ ฉันเต้นรำไม่เป็นนะคะ"

"เดี๋ยวผมสอนให้" ชลทิศว่าแล้วก็จูงฝันไปเต้นรำ

ทั้งคู่ออกมาเต้นด้วยกันอย่างเงียบเฉียบกัน ฝันเขินอายชลทิศเป็นอย่างมาก แถมเหยียบเท้าชลทิศไปหลายครั้งชลทิศได้แต่ทนเก็บอาการเจ็บไว้เพียงลำพังกะจะแก้แค้นทีหลังตอนลับตาคน แล้วงานก็เลิกเรียบร้อยตอนห้าทุ่มทุกคนปัดกวาดเช็ดถูกันเสร็จก็ได้กลับเข้านอนกัน

ส่วนอีกด้านเพตาได้มาหาวิทยาถึงคอนโดและทั้งคู่ก็ได้ร่วมมีอะไรกันยันเช้า และเพตาได้ออกมาทำงานที่กองถ่ายละครด้วยดวงตาคล้ำอย่างคนอดหลับอดนอน คนในกองถ่ายต่างวิพากย์วิจารย์กันใหญ่ ว่าตอนกลางคืนไปทำอะไรมาทุกวันเพตาอาละวาดทันที

"มีอะไรก็ไปทำกันสิยะ มามองฉันอยู่นั้นแน่ะ" เพตาพูดจบก็บอกให้ช่างแต่งหน้าแต่งตาให้หายคล้ำกัน

"เพตามาเข้าฉากได้แล้วครับ กองพร้อมแล้ว" ผู้กำกับสั่งมา

"ผู้กำกับเรียกแล้วคะเพตาไปเถอะ" ช่างแต่งหน้าที่แต่งให้เสร็จกล่าว และเรียกเพตาให้ออกไป

"งั้นตาไปก่อนนะคะ" ว่าแล้วเพตาก็ออกไปเข้าฉากต่อทันทีอย่างอารมณ์เสีย

"สงสัยชีคงมันกันทั้งคืนแน่เลย" ช่างแต่งหน้าที่เป็นกระเทยกล่าว

"พูดอะไรหัดเกรงใจคนอื่นกันซะบ้างนะ ว่าเค้าจะเสียหายขนาดไหน" ผู้กำกับการแสดงกล่าวให้เลิกว่าเพตากัน ทุกคนจึงตั้งใจกันทำงานต่อไป

เพตารู้สึกว่าตนเองเกิดมีอาการคลื้นไส้ เวียนหัว อาเจียนจึงไปหาหมอจึงทราบว่าตนเองตั้งครรถ์กับวิทยานั้นเอง จึงคิดจับชลทิศเพราะวิทยาไม่ยอมรับเด็กในท้องเป็นลูกจึงคิดแผนการณ์ จับชลทิศทันที

 

ชเยนต์โทรนัดเพื่อนสนิทให้มาหาคุยกันเรื่องงานของฝันนั่นเอง ทั้งคู่บอกกันว่าลูกชายตนทรงกลดที่เป็นนักค้าจิวเวอรี่เหมือนกับตน และต้องการเลขาคนใหม่พอดี

"หวังว่าคนที่นายหาให้จ้ะเก่งจริงนะชเยนต์" ประมุขพ่อทรงกลดกล่าว

"รับรองได้เลยเพื่อนว่าเด็กคนนี้จะไม่ทำให้นายผิดหวัง" ชเยนต์พูดชมฝันไม่ขาด

"แล้วสวยไหม"

"สวยสิแถมยังได้เกรียติ์นิยมอับดับหนึ่งด้านคหกรรมด้วย"

"อ้าวแล้วมันเกี่ยวอะไรกับงานเลขาละ" ประมุขยังงง

"เด็กคนนี้เคยไปฝึกด้านเลขามาก่อนที่ญีปุ่นนะ" ชเยนต์แก่คำสงสัย

"อ้อ......เข้าใจแล้วงั้นคงหมดห่วงได้เลย เรามาไดร์ฟกอลฟ์กันต่อเถอะ"

แล้วประมุขก็ชวนชเยนต์เล่นกอลฟ์ต่อ

ตกเย็นชเยนต์ได้กลับมาบ้าน แล้วบอกให้ฝันฟังทันทีเรื่องงาน ทุกคนจึงรอฟังกันพร้อมหน้า

"หนูฝันลุงฝากงานให้หนูเรียบร้อยแล้วนะ หนูเริ่มทำงานวันไหนก็ได้เดี๋ยวจะมีคนพาหนูไปดูบริษัทวันจันทร์นี้ ตาชลลูกพรุ่งนี้วันเสาร์ลูกพาหนูฝันไปซื้อเสื้อผ้าได้ไหม หนูฝันจะได้มีชุดทำงานใส่" ชเยนต์ให้ชลทิศบุตรชายทราบ

"แล้วเจ้าตัวเค้าจะยอมเหรอครับ ผมไปให้ได้อยู่แล้ว" ชลทิศพูดประชด

"คุณลุงคะเดี๋ยวฝันไปเองก็ได้คะอย่ารบกวนคุณชลทิศเลยดีกว่า"

"หนูไปถูกเหรอจ้ะ เดี๋ยวจะหลงทางกันซะเปล่าๆ ไปกับตาชลจะดีกว่านะ" คุณหญิงกอแก้วกล่าว

"ก็ได้คะหนูจะไปกับคุณชลทิศ" ฝันพูดตอบตกลงชลทิศมองหน้าดีใจทันที

พอทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว เวลาตีหนึ่งฝันเกิดอยากหาอะไรลองท้องขึ้นมาจึงได้ลงมาข้างล่างตอนดึก มาในครัว

"ดูสิมีอะไรน่ากินมั้ง เค้กทุเรียน นมโฟรท์โมท์ โยเกิรต์สตอเบอรี่ น้ำส้มเอาอะไรดีหน้อ" พูดพลางทำท่าทำทางก้มๆ เฉยๆ

"ตกลงคุณจะกินอะไรกันแน่เอาซักอย่างหนึ่งเถอะ" ชลทิศพูดอยู่ทางด้านหลังฝัน ฝันตกใจเป็นอย่างมาก ตายแล้วหว่าผมก็ปล่อยแล้วไหนจะแว่นตาอีก ว่าแล้วก็เอาผมปรกลงมาก้มหน้าเดินจะจากไป แต่ชลทิศกอดซะก่อน

"ทำตัวเป็นยัยกระสือไปได้ ไหนขอดูหน้ากระสือสาวตนนี้หน่อยสิว่าหน้าตาเป็นยังไง" ว่าแล้วชลทิศก็พลิกหน้าฝันหันกลับมาแต่ไม่สำเร็จ

"ปล่อยนะคุณชลทิศ ฉันบอกให้ปล่อยไม่งั่นจะหาว่าฉันไม่เตือน"

"คุณจะทำอะไรผม"

"ตุ้บ.....โครม" แล้วฝันก็ชกเข้าไปที่คางชลทิศจนล้มลงไปทันทีก่อนจะวิ่งหนีไป

"ยัยตัวแสบ โอ้ย.....หมัดหนักชะมัดเลย" แล้วชลทิศก็คิดแค้นใจอีกครั้ง จะเอาคืนเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลย ทางด้านฝันคิดว่าชลทิศต้องแก้แค้นคืนแน่ๆ และได้แต่กังวลระวังตัวตลอดเวลา

รุ่งเช้าฝันลงมาข้างล่างแล้วเพื่อรอรับประทานอาหารโจ้กตอนเช้ากับทุกคน ชลทิศลงมาหลังสุดพลางมองฝันที่ถักผมเปียใส่แว่นตาแล้วคิดว่าจะแก้แค้นให้ได้ไม่งั้นอย่า มาเรียกว่าชลทิศเลย

"ทานเสร็จแล้วไปกันเลยนะแพทรียา"

"คะคุณชลทิศ" ฝันกล่าวกับชลทิศและทุกคน จากนั้นเมื่อกินเสร็จจึงได้นั่งรถกันไปห้างสรรพสินค้ากันทันที ชลทิศชวนฝันเข้าร้านโน่นร้านนี้ตลอดเวลาพอดีเจอร้านหนึ่งมีชุดทำงานสวยๆ จึงได้พาเข้าไปโดยจับมือฝันเข้าไปอย่างสนิทสนมจนคนแถวนั้นมองกันมากมายเต็มไปหมด ชลทิศได้ช่วยฝันเลือกชุดทำงานหลายตัวและยังมีชุดรสตรีกับชุดอยู่บ้าน ชุดไปเที่ยวอีก พอมาถึงชุดราตรีชลทิศเข้ามาดูและแกล้งหยิบเสื้อโป้ๆ หลายตัวให้ฝันเข้าไปลอง

"คุณชลทิศนี้คุณจะให้ฉันลองหมดนี้เลยเหรอ"มันไม่โป้มาให้ฝันใส่ห้าหกชุดและซื้อกัน ฝันรู้ตัวท้นทีว่าโดนชลทิศแกล้งให้ลองเสื้อพวกนี้และฝันก็บอกชลทิศให้แวะไปซื้ออาหารไปฝากที่บ้านกัน ชลทิศชวนฝันไปซื้อคอนแท็กเลนแต่ฝันไม่ยอมหนีกลับมาก่อน ชลทิศจึงได้กลับมาคนเดียวพร้อมข้าวของ และแวะไปเอาเพชรที่ร้านตัวเองที่เลือกเองที่สวยที่สุดของทางร้านมาให้ฝันสองสามชุด ให้ใส่ด้วย

พอชลทิศกลับมาถึงเจอฝันจึงว่าทันที

"คุณหนีกลับมาก่อนทำไหมแพทรียา" ชลทิศโมโหทันที

"ก็ฉันไม่อยากใส่คอนแท็กเลนนี้ ก็เลยหนีกลับมาก่อน"

"เอานี้ของทั้งหมดของคุณรวมทั้งเพชรพวกนี้ด้วย ผมเอาจากที่ร้านมาให้คุณ"

"ขอบคุณคะคุณชลทิศ ที่ซื้อมาให้" ฝันกล่าวขอบคุณ

"ไม่เป็นไรผมทำตามคำสั่งพ่อผมเท่านั้น" ว่าแล้วชลทิศก็ขึ้นบ้านไปทันที