ลางร้ายบอกเหตุ

ลางร้ายบอกเหตุ

สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวกระทู้ทุกท่าน เพื่อนๆเคยมีประสบการณ์ความกลัวตอนเป็นเด็กไหมค่ะ เราเป็นคนหนึ่งซึ่งมีประสบการณ์ที่น่ากลัวตอนเป็นเด็กอยู่หลายเรื่องมากๆ ไว้จะมาทยอยเล่าให้เพื่อนๆได้ฟังกัน เรื่องที่เราจะเล่าต่อไปนี้มีอยู่ว่าสมัยตอนเราเป็นเด็กหมู่บ้านที่เราอยู่คนตายบ่อยมากแบบตายบ่อยจริงๆเสียเงินฌาปนกิจเป็นว่าเล่นแล้วช่วงนั้นคนตายถี่ยิบส่วนมากจะเป็นคนหนุ่มคนสาว คนแก่ที่ชราตายน้อยมากแล้วสภาพแต่ละศพคือสยองมากทุกคน หมู่บ้านเราไม่ได้ใหญ่มากนะทุกคน ที่ตายๆบ้างทีก็มีญาติเราและคนที่เรารู้จักทั้งนั้น ชาวบ้านในหมู่บ้านเขาก็จับกลุ่มคุยกันอะเนาะ เขาบอกว่าให้สังเกตดูเวลาคนในหมู่บ้านจะตายนกแสกมันจะร้องจับกลุ่มกันและบินวอนแถวหมู่บ้านเหมือนเป็นลางบอกเหตุ

ซึ่งให้รู้ไว้เลยกำลังจะมีคนตายโหง ส่วนมากเลยนะจะตายโหงกัน หมู่บ้านเรามีวัดบ้านกับวัดป่า

วัดป่านี้เป็นอะไรที่น่ากลัวมาก ป้าชอบพาไปวัดให้เราไปช่วยแม่ชีล้างจานแล้วเขาก็แบ่งขนมที่โยมๆใส่บาตรให้เด็กๆที่ล้างจานกินกัน ทั่งๆที่เป็นตอนกลางวันวัดป่าก็มีบรรยากาศอึมครึมน่ากลัวอยู่ดี คงเป็นเพราะต้นไม้เยอะและก็ติดกับป่าช้าด้วย มีวันนึงเราเห็นพวกผู้ใหญ่เขาก็ยืนคุยกันที่ใต้ถุนบ้านเรา เราก็เลยไปนั่งอยู่แถวๆนั่นฟังเขาคุยกัน เขาคุยกันว่าหลวงปู่ที่วัดป่าออกมาเตือนว่าเดือนนี้เขาจะมาเอา 8-9 ศพ เขาที่ว่านี่หมายถึงผีนะ  อย่าให้ลูกให้หลานออกไปเที่ยวเตร่ไหนยามค่ำคืน นกแสกก็บินวอนและส่งเสียงร้องให้แสบแก้วหู คำเตือนก็เป็นแค่คำเตือน บางคนเขาอาจจะคิดว่ามันไร้สาระเสียด้วยซ้ำเพราะในเวลาค่ำคืนยังได้ยินเสียงแว้นมอเตอร์ไซค์บิดทีเสียงท่อดังสนั่น พอช่วงเช้าชาวบ้านก็มายืนจับกลุ่มคุยกันว่ามีคนตายเป็นลูกเป็นหลานของคนหมู่นั่นหมู่นี่สภาพศพขาดครึ่ง สมองเละเทะตามถนนคนที่ตายเป็นผู้ชายอายุแค่ 16 ปี ตายแถวถนนที่จะออกหรือเข้าหมู่บ้าน เขาเตือนแล้วก็ไม่ฟัง  ศพนี้ยังไม่ทันเผาก็เกิดเรื่องตามมาติดๆส่วนมากก็จะเป็นอุบัติเหตุทั้งนั้น จมน้ำตายก็มี จนทำให้เรากลัวจนหลอน  บ้านเราอยู่ติดห้วยด้วยไงจากแต่ก่อนชอบเล่นน้ำกับเพื่อนหลังๆไม่กล้าเล่นเลย ใครมันจะกล้าลงไปเล่นว่ะบางทีคนที่ตายศพก็กระเด็นตกน้ำบ้าวอวัยวะกระเด็นแบบนี้ บางคนก็จมน้ำตายอะไรประมาณนั้น  ตอนกลางคืนนี้แทบไม่กล้าจะมองลงไปในห้วยเลยแต่ประเด็นคือบ้านเราอยู่ติดห้วยไง เวลาขึ้นบันไดยังไงมันก็ต้องเห็นอธิบายไม่ถูกเลยทุกคน    เอาเป็นว่าตอนขึ้นบันไดบ้านหน้าเรามันก็ต้องหันไปทางฝั่งห้วย ตั้งแต่ช่วงหกโมงเย็นไปหาทุ่มนึงชาวบ้านต่างรีบทำภารกิจนอกบ้านให้เสร็จเพื่อจะได้เข้าบ้านแต่หัววัน   ก็คงจะมีเพียงกลุ่มวัยรุ่นบางคนที่ไม่เชื่อเหลือพวกนี้แหละที่ทยอยๆตายกันให้เห็น  เรากลัวก็จริงนะแต่เวลามีคนตายแบบนี้ก็ชอบตามไปดูมันมีช่วงนึงตอนนั้นเราอยู่ ป. 6 คนตายเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเราเป็นลูกป้าตายสองศพพร้อมกัน ตอนที่เขาตายเขาอายุราวๆ16-17 ปี แว้นมอเตอร์ไซค์กันไปเสียงดังลั่นหมู่บ้านวัยรุ่นอะเนาะความคึกคะนองมันมีอยู่ในสายเลือด แบ๊นๆๆๆสักพักเสียงดังโครมรถมอเตอร์สไลด์ไปตามถนนจนเกิดประกายไฟ ชาวบ้านวิ่งแห่กันไปดูแต่คงช่วยไม่ทันแล้วเพราะทั้งคู่ได้ตายแล้ว น่าจะตายคาที่เลยก็ว่าได้  สภาพศพมันสยองจนกินข้าวไม่ลง ตัวฉีกขาดจากขาหนีบมาครึ่งตัวใส้ไหลเศษส่วนในร่างกายกระเด็นไปอยู่จุดนั้นจุดนี้ เราที่เห็นสภาพศพมากับตาไม่กล้าเลยที่จะกินลาบเลือดหรือก้อยเนื้อ แค่เห็นภาพก็ชวนให้กินไม่ลง เหตุการณ์แบบนี้มันก็เกิดขึ้นเรื่อยๆไปงานศพคนนั่นบ้างคนนี่บ้าง ทุกท่านที่เข้ามาอ่านคงพอนึกภาพออกกันนะค่ะ มันอาจจะไม่ค่อยน่ากลัวแต่สำหรับเราที่อยู่ในจุดนั้นกลัวมากค่ะขี้เยี่ยวต้องให้ลูกพี่ลูกน้องเฝ้าตลอดกลัวมาก   เวลาที่หลวงปู่ออกมาเตือนใจคอเริ่มไม่ดีแล้วกลัวว่าสักวันจะถึงคิวตัวเอง  เพราะตอนนั้นถึงเราจะไม่ได้ไปแว้นรถมอเตอร์ไซค์เหมือนคนอื่นแต่เราก็ยังต้องอาบน้ำในห้วยหรือในส่างอยู่ดี

ทุกคนรู้จักส่างไหมเราไม่รู้ที่อื่นเขาเรียกว่าอะไรแต่บ้านเราเรียกส่าง เขาจะขุดดินลงไปแบบลึกมากๆๆแล้วเอาท่อซีเมนต์ลงไปหลายๆท่อในนั้นจะมีน้ำใช้อยู่ตลอด ถ้าเกิดไม่ใช้น้ำห้วยก็ใช้น้ำในส่างได้แล้วทุกคนลองคิดดูว่าน้ำมันลึกเราต้องหย่อนกระครุหรือกระเป๋าลงไปตักน้ำแล้วสาวเชือกขึ้นมามันน่ากลัวมากเลยนะ บางบ้านทำที่ปิดไม่ดีก็มีเด็กตกลงไปตายหลายครั้งแล้วด้วย หมู่บ้านเราถ้ามีคนตายเขาจะจุดประทัดเป็นการบอกให้ทราบกันทั่วหน้าและประทัดมันก็จุดดังสนั่นไม่เว้นแต่ล่ะวัน และแล้วก็มาถึงวันที่ลุงเราเสียมันไม่น่าจะเกิดขึ้นเลยจริงๆ ลุงเรามีมอเตอร์ไซค์รุ่นเก่าทุกคนมันสตาร์ติด

ยากมากๆๆ แต่ล่ะวันกว่าลุงเราจะไปนาได้สตาร์เป็นครึ่งชั่วโมงในแต่ละวัน แกต้องไปนาเพื่อไปต่อนกเขากิจวัตรประจำวันของแกก็จะประมาณนั้นหลับแค่ไหนก็ต้องตื่น เป็นการปลุกลูกปลุกหลานได้โคตรเทพ ก่อนวันที่ลุงเราจะเสียหลวงปู่ออกมาเตือนบรรดาญาติโยมว่าให้ระวังตัวกันด้วยเพราะผีแม่หม้ายมันอยากได้คนแต่รอบนี้เขาไม่ได้บอกว่าจะมีคนตายกี่ศพ ช่วงนั้นเป็นหน้าหนาวชาวบ้านก็จะก่อไฟผิงเอาไออุ่นจากเปลวไฟที่นี่มันมีเพื่อนลุงเขาบอกว่าเขาเห็นลุงเราไม่มีเงาหัวแต่ลุงเราแกก็ไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ เราคิดว่าไม่ใช่แกไม่เชื่อแต่แกไม่คิดว่าจะถึงคิวแกต่างหาก

พอตอนเช้าเราที่ตื่นมากรอกน้ำกินที่โอ่งก็ต้องแปลกใจเพราะลุงสตาร์รถทีเดียวติดเลยแกก็เตรียมจะเอานกเขาแกไปต่อตามเคย ก่อนไปก็บอกเราว่าให้ดูหม้อข้าวด้วยเขานึ่งข้าวไว้ พอลุงออกตัวไปไอ้นกแสกมันร้องกันให้เจี้ยวไปหมดเราใจขอไม่ดีเลยแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลุงของเรา สักพักมีรถสามล้อคนในหมู่บ้านขับมาหน้าบ้านแล้วก็ตะโกนเรียกป้าเราให้ลั่นไปหมด เราเลยบอกแกไปว่าป้าเราไม่อยู่ป้าไปกรุงเทพมีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ แกเลยบอกว่าลุงเราตายแล้วโดนรถน้ำชนตาย ตอนนั้นเราแทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินเลย มันเป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อเรายังกรอกน้ำไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำที่นี่เราเลยเข้าไปเรียกลูกพี่ลูกน้องเราซึ่งเป็นลูกสาวของลุงสองคนและหลานอีกหลายคน ทุกคนต่างพากันร้องไห้เราและพี่สาวลูกลุง ขึ้นรถสามล้อไปกับลุงคนนั้นเพื่อจะไปหาลุงที่จุดเกิดเหตุ จุดเกิดเหตุคือหน้าวัดป่าพอเราไปถึงทุกคนเชื่อไหมเราแทบจะลืมหายใจ   สภาพศพลุงเราน่ากลัวมากกลิ่นคาวเลือดคลุ้งแรงมาก ขาฉีกแหกไปถึงช่วงอกตับไตใส้พุงทะลักเศษเนื้อเศษสมองกระจายเรารับไม่ได้จริงๆทำไมคนในหมู่บ้านถึงตายในสภาพที่โหดร้ายขนาดนี้เราสงสารลุงเรามากๆ มากถึงมากที่สุดต่อจากลุงเราก็เป็นคนในหมู่บ้านแหละเสียงประทัดดังเป็นอะไรที่ทำให้เราใจสั่นมากๆ  เราเกลียดนกแสกพวกนี้ไม่รู้ที่มันร้องเพราะมันดีใจหรือเปล่าเราเกลียดพวกมันและเรากลัวเสียงประทัดไม่อยากให้ใครต้องมาตายโหงแบบถี่ๆภายในหมู่บ้านของเราอีกเลย เราออกมาจากหมู่บ้านนั่นตอนอายุ 17 ปีตอนนี้เราอายุ 36 เคยกลับไปเยี่ยมบ้านแค่สามครั้งเพราะเรามีครอบครัวด้วยส่วนป้าก็คอลหากัน   แต่เรายังมีเรื่องราวหลายอย่างที่เราเจอมาเล่าอยากจะเอามาเล่าให้เพื่อนๆได้ฟังกันแต่เอาไว้คราวหน้าแล้วกันเนาะทุกคน

แล้วเพื่อนๆชาวกระทู้มีเรื่องราวอะไรที่อยากจะเราให้เราฟังบ้างไหมค่ะ

ขอบคุณรูปปกจาก@heyjaistudio จากCanva