‘เพี้ยง’ เคยกินกันไหม เยลลี่จากธรรมชาติ

.

เรื่องของอาหาร นอกจากจะมีความหลากหลายไปตามแต่ละประเทศแล้ว ในภูมิภาคประเทศไทยของเรานั้นก็มีความแตกต่างกันไปทั้ง 4 ภาค 

.

ซึ่งในบทความนี้ เราจะมาพูดถึง เมนูที่หลายคนบอกว่าแปลก และคนที่มีโอกาสได้กินจะมีน้อยมาก นั่นก็คือ เพี้ยง บางคนเรียกว่า วุ้นไม้ไผ่ บางคนก็เรียกว่า วุ้นกระบอก 

.

ถึงแม้จะเรียกว่า วุ้นไม้ไผ่ แต่ก็ใช่ว่าจะมีในไม้ไผ่ทุกต้น ทำให้โอกาสที่เราจะได้เจอหรือได้กินนั้นค่อนข้างยาก สำหรับคนที่เคยลองทาน บอกต่อมาว่าใครได้ทานถือว่าโชคดีมาก เพราะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หากกินโดยไม่ปรุงแต่งจะมีรสจืด ไม่มีกลิ่น ไม่มีสี เนื้อเด้งๆ เหมือนวุ้น เหมือนขนมเยลลี่

นิยมนำมาทำเป็นยำเพี้ยง ซึ่งเป็นอาหารพื้นบ้านทางภาคเหนือของไทยเรา ลักษณะคล้ายกับน้ำพริกปลาซึ่งเป็นอาหารทางภาคเหนืออีกชนิดหนึ่ง เพียงแต่เพิ่มเพี้ยงในส่วนผสม เพี้ยง คือ หยดน้ำฝน หมอก เหมย ที่ซึมเข้าไปตามรูตรงข้อต่อของต้นซางป่า ต้นไผ่ เมื่อถึงต้นฤดูหนาวจะแข็งตัวคล้ายวุ้นหรือเยลลี่ นำมายำโดยนำพริกหนุ่ม แล้วโขลกกับกระเทียมคลุกกับน้ำปลาต้มสุก ใส่เพี้ยง แล้วคลุกเคล้าให้เข้ากัน โรยด้วยมะเขือเปราะซอย มะกอกป่าซอย หอมแดง ต้นหอม ผักชีและปรุมรสตามความชอบของแต่ละคน