ขนมจีนเกี่ยวพันอย่างไรกับประเทศจีน?

ขนมจีนเป็นอาหารไทยแบบดั้งเดิมที่ประกอบด้วยเส้นสีขาวเส้นเล็ก

ถึงแม้ว่าชื่อจะบอกว่าเป็นขนม แต่ขนมจีนเป็นอาหารคาวชนิดหนึ่ง

จัดเป็นอาหารเส้น กินคู่กับน้ำยา น้ำพริก แกงเขียวหวาน แกงไก่ แกงไตปลา

หรือจะกินกับน้ำปลา หรือคลุกกระปิพริกผง ก็อร่อยไม่แพ้กัน

น้ำยาเอกลักษณ์ภาคอีสาน คือ น้ำยาป่า

มักใช้ปลาน้ำจืดในท้องถิ่นอย่าง ปลาดุก ปลาตะเพียน และปลาช่อน ใส่พริกสดตำ กรุ่นกลิ่นสมุนไพรเช่น กระชาย ผักชีลาว , ผักชี, หอมแดง, ใบมะกรูด, ตะไคร้ทุบฯลฯ

ปรุงรสด้วยน้ำปลาร้าซึ่งถือเป็นจิตวิญญาณแห่งรสชาติของอาหารไทยอีสาน

และยังมีน้ำยาแกงไก่กะทิตำรับโคราช

น้ำยาเอกลักษณ์ของภาคใต้ก็คือ น้ำยาปักษ์ใต้

ซึ่งมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างก็คือ เครื่องแกง จะเป็นเครื่องแกงเผ็ดที่ผสมขมิ้นสดสีเหลือง

น้ำยาเอกลักษณ์ของภาคกลาง จะเป็นน้ำยากะทิ

จะใช้ เนื้อปลา, ตีนไก่,เนื้อไก่ เป็นต้น แล้วแต่การประยุกต์ใช้

น้ำยาของภาคนี้ รสชาติจะซอฟต์ๆลงมาหน่อย ๆไม่ค่อยเผ็ดมาก

คนทั่วไปทานได้ง่าย รสชาติกลมกล่อม หอมมันกะทิ

สำหรับใครหลายคน ถ้าสืบหาที่มากันแล้วก็จะรู้ว่า

อาหารเส้นจานนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับของหวาน

หรือเมืองจีนเลยสักนิดเดียว แล้วชื่อขนมจีนนี่มาจากไหนกัน ดังนั้นอาหารชนิดนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับประเทศจีนแต่อย่างใด

ต่อให้เดินหาขนมจีนที่ประเทศจีนจนแทบพลิกแผ่นดิน ก็คงไม่มีวันได้กินอย่างแน่นอน!!

ขนมจีนเป็นอาหารพื้นบ้านของ ชาวมอญ ชาวมอญจะคุ้นเคยกันในชื่อ "คนอมจิน" หรือ "คนอม"

ที่หมายถึง กริยาจับให้เป็นกลุ่มเป็นก้อน ส่วน "จิน" แปลว่า นำไปทำให้สุกโดยการหุงต้ม

ทั้งหมดนี้จึงถูกสันนิษฐานว่า ขนมจีนน่าจะเป็นอาหารที่ชาวมอญนิยมรับประทาน

และด้วยความอร่อยของขนมจีน ต่อมาก็อาจจะแพร่ขยายไปยังประเทศต่าง ๆ

ในละแวกใกล้เคียง จนเป็นที่รู้จัก และอาจจะเรียกชื่อเพี้ยนต่อ ๆ กันมานั่นเอง