"จูเนียร์"พ่อมาแล้ว ช้างน้อยแสนซนวัยกำลังน่ารักน่าชังจาก เชียงใหม่

ครวญช้างแบงค์มีอาชีพเลี้ยงช้างมานานตั้งแต่รุ่นพ่อของเขาส่งต่อมาให้แบงค์ช่วยสานต่อในการเลี้ยงรุ่นต่อมาการเลี้ยงช้างนั้นมันคือหัวใจหลักของครอบครัวไปแล้ว เราเลี้ยงเขามาแต่เล็กๆพูดกับเขาสอนเขาให้รู้จักซึ่งแบงค์แทนตัวเองว่าพ่อและ

แม่(ภรรยาแบงค์)เราเลี้ยงดูกันมานานรู้นิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี ซึ่งช้างเลี้ยงจะต่างกับช้างป่ามาก ถ้าเป็นช้างป่าเนี้ยพอเห็นคนเขาจะวิ่งเข้าใส่เลยและจะทำร้ายด้วยเพราะคิดว่าคนจะไปทำร้ายเขา แต่ถ้าเป็นช้างเลี้ยงเขาจะเชื่ิองมากเหมือนเลี้ยงคนก็ไม่

ผิดนักพูดอะไรสอนอะไรไปเขารู้เรื่องหมดถ้าจะให้ทิ้งพวกเขา แบงค์กล่าวต่ออีกว่า ให้ผมตายเสียดีกว่าที่จะทำแบบนั้นขนาดขายพวกเขายังไม่มีในหัวเลย เพราะมันคือสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบในตัวเขา เรารักเขา เขาก็รักเรามากเช่นเดียวกัน แบงค์กล่าว.
อาหารว่างจะเป็นฟักทองส่วนอาหารหลักก็จะเป็นหญ้าและข้าวโพด

ช้าง1ตัวต้องกินอาหารว่างกว่า300กิโล
กิจวัตรประจำวัน ครวญช้างเล่าว่าจะช่วงบ่ายๆต้องนำช้างไปยืดเส้นยืดสายให้ช้างเล่นตามประสาของมัน และให้ช้างไปเล่นน้ำกินอาหารตามแหล่งธรรมชาติ การปล่อยให้ช้างมีกิจกรรมแบบนี้ทุกๆวันนอกจากจะทำให้ช้างมีสุขภาพดีแล้ว ยังช่วยทำให้ช้างนั้นอารมส์ดีขึ้นมากด้วย และครวญช้างฟ้าเมียของแบงค์เล่าให้ฟังอีกว่า การดูเเลเลี้ยงดูพวกเขามาแต่ยังเล็กๆทำให้รู้สึกผูกพันธ์กันมากเหมือนเป็นส่วนนึงของสมาชิกในครอบครัว เลี้ยงเขาเหมือนลูกเลย

พูดกับเขาอย่าคิดช้างฟังคนไม่รู้เรื่องเขารู้หมดเพียงแต่ว่าเขาพูดไม่ได้เท่านั่นเอง เวลาออกไปข้างนอกทีจะต้องมีของฝากมาฝากเขาด้วยโดยเฉพาะแตงโม เจ้าตัวเล็ก"จูเนียร์"จะขี้อ้อนมาก พ่อกลับเข้าบ้านจะบีบแตรให้เขาได้ยิน และเขาจะรีบวิ่งมารับทุกครั้งไป เหมือนรู้ว่าพ่อกลับมาแล้ว และจะต้องมีขนมมาฝากด้วยแน่ๆ
สำหรับอาหารโปรดของช้างคือ มีกล้วย หญ้า
ใบไผ่