ชีวิตที่ผ่านมาของเด็กน้อย

เรื่องราวของเด็กน้อยในวัย15ปี ย้อนกลับเมื่อ 11 ปีที่แล้ว เด็กทุกคนจะมีความสุขในช่วงวัยนี้ แต่ไม่ใช่กับเด็กหญิงคนนี้เลยเขาโดนเพื่อนเเกล้งทุกวัน…บางทีโดนจนไม่อยากมาโรงเรียนด้วยซ้ำ แต่เริ่มโดนหนักตอนอยู่อนุบาล 3 ตอนนั้นจำได้ว่าจะทานข้าวยังโดนเเซะ โดนเรื่องท่าทางจับน่องไก่5555 เราโดนเพื่อนรุมตีตอนครูให้นอนกลางวัน โดนเตะ โดนตี หรืออื่นๆ เเต่ทำได้เเค่หลับตาทำเหมือนว่าไม่รู้สึกตัว กลับบ้านไปได้เเต่กลั้นน้ำตาไว้ร้องไห้ในใจมาตลอดพอโตขึ้นป.1ทุกอย่างเริ่มดีแต่เรื่องสังคมในห้องยังเหมือนเดิมใช้เวลาโดดเดี่ยวมาตลอดจนมีเพื่อนแอบมาเล่นด้วยตลอดที่ตัองแอบเพราะมีคนหนึ่งนับตัวเองเป็นใหญ่ตอนนั้นทุกคนเรียกเขาว่าพี่มาตลอดทั้งๆที่อายุเท่ากัน เขาชอบใช้อำนาจคนในห้องนับถือแต่ใช้ในทางที่ผิด จะว่าทั้งห้องก็ไม่ได้ บางคนโดนบังคับมา พอขึ้นป.2 เราใช้ชีวิตเเบบเด็กทั่วไปเลยจำได้ว่าโดนครูตีเพราะไม่ไปเรียนลูกเสือ มั่วแต่มองรุ่นพี่ที่มาซ้อมรำ ขึ้นไป.3เริ่มมีดรื่องอีกครั้งตอนนั้นตีกับผู้ชายเพนาะเอาของเราไม่ซ่อนเหตุสองบีบคอเพื่อน ที่จริงเราโดนบีบคอก่อนตอนนั้นคือหายใจไม่ออกเลยเกือบขาดใจ พอเพื่อนบับคอเราเสร็จบอกให้เราบีบคอเขาต่อเราปฎิเสธเเล้วแต่โดนบังคับให้ทำไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่เราเลยต้องบีบเพราะเขาขู่ว่าถ้าไม่ทำจะทำเราเเรงกว่าเดิม พอวันต่อมามีคนบอกว่าคนนั้นเขาไข้ขึ้นแล้วมาบอกเพื่อนในห้องว่าเราเป็นคนบีบคอจนเพื่อนไข้ขึ้นเลยบอกเพื่ินในห้องไม่มาเล่นกับเราตอนนั้นจำได้ว่าไม่ได้เล่นกับเพื่อนนานเลยช่วงป.3เพื่อนคนที่บ้าอำนาจถามว่าเราได้ชอบเพื่อนผู้ชายที่มาใหม่ไหมเราเลยบอกว่าไม่เพื่อนเลยให้เราสาบานเราเลยสาบานให้ฝนตกพอตกดึกมาฝนคกเเรงมาก เช้ามาเพื่อนก็ไม่เล่นกับเราเลย ป.4 ตอนนั้นทะเลาะกันครั้งใหญ่เลย เป็นการทะเลาะที่แรงมากในตอนนั้นทะเลาะทั้งห้องแบ่งเป็นสองกลุ่มได้เราเลยไม่ได้เรียกคนนั้นส่าพี่มาตลอดพอขึ้นป.5เราเริ่มมีเพื่อนเริ่มโดนเข้าหาแล้วตอนนั้นโดนชวนไปเต้นด้วยเลยมีเพื่อนมา3คน (สนิทกันจนถึงตอนนี้) ป.5เป็นช่วงที่สนุกมากกกกกก ตอนนั้นลุยกีฬาทุกชนิดที่เล่นได้เลย เเขนหลุดเพราะเตะบอลด้วยตอนนั้นมีรุ่นน้องผู้ชายมาสกัดขาเเล้วเตะสองรอบแต่ไม่ขอโทษเลยจนเพื่อนบอหฝกให้มาขอโทษ ตอนนั้นเริ่มเข้าติ่ง K-pop แล้วมีแอบปลื้มรุ่นพี่ด้วยแต่ก็อกหักตอนป.6 ตอนนั้นมาปรึกษาเพื่อนที่เคยแอบชอบคนเดียวกันแต่อยู่ด้วยกันได้ พอขึ้นม.1ชอบรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง อกหักตอนกักตัวตอนนั้นติดนิยายจอยมากกก(เราเป็นติ่ง BTS GOT7) อ่านทุกวันตอนนั้นค้องเพราะนิยายเยอะมากกก กินข้าวทั้งนํ้าตาเลยเราเป็นติ่งตั้งแต่ป.6เลย พอขึ้นม.2โดรเปรียบเทียบกับเพื่อนสนิทเริ่มด้อยค่าตัวเองว่าไม่สวย พอเทอมสองตอนนั้นได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งเขาเเสนดีมาก อบอุ่น เหมือนตอนนั้นเขาจะเป็นแฟนกับเพื่อนในห้อง  แต่มีรุ่นน้องคนหนึ่งทักมาตอนนั้นเหมือนจะคุยกัน(มั้ง) แล้วแบบโดนถามว่าชอบหรอเราก็ตอบไม่ได้ พอวันหนึ่งพี่คนนั้นบอกว่าเขาเลิกกับเพื่อนเราแล้วเราเลยงงเลิกตอนไหนพี่บอกนานแล้ว พี่เขาเป็นคู่เเข่งมารยาทไทยเลยสนิทกัน พอวันหนึ่งเพื่อนคนนั้นคิดว่าเราขอบพี่เขาแล้วเเบบเอาคนอื่นมาอยู่ในความสัมพันธ์ ตอนนั้นคือหน่วงมาก พอวันหนึ่งเรากับพี่เขาตกลงกันว่าจะไม่คุยหรือเล่นกันอีกแล้ว บล็อกกันได้ไม่ถึงสองวันกลับมาคุยกันเหมือนเดิม:-; เราเลยปรึกษาพี่เขาว่าทำไงดีกับความสัมพันธ์ของเรากับน้องเขา พี่เขาเลยบอกให้คบเลย เราตัดสินแล้วว่าจะขอ แต่มีเเวปหนึ่งเข้ามา มันเป็นความคิดที่มันจะไปรอดหรอ เราเลยตัดสินใจว่าไม่ขอคบแต่เป็นขอหยุดคุย เพราะความรู้สึกมันไม่เหมือนชอบเลย เราเลยบอกพี่เขาว่าไม่คบแล้วนะ พี่เขาก็ถามว่าทำไม ประมาณนี้ สักพักเพื่อนในห้องครึ่งห้องรุ่นน้องบางคนไม่เล่นกับเราอีกเลย พอวันหนึ่งพี่คนนั้นเขามาสารภาพว่าชอบเรามานานแล้ว ชอบตั้งแต่เจอเราก็งงว่าชอบตั้งแต่เจอแต่เคยคบกับเพื่อเรา พี่เขาก็บอกว่าทำไมถึงได้คบ พอเราฟังเราก็เข้าใจพี่เขาเลยขอจีบเราพอผ่านมาสักพักพี่เขาเล่นมุขขอจีบเราเลยตอบตกลงแต่อยู่ก็ได้เป็นแฟนกัน เป็นการเป็นแฟนที่งงๆแต่มีความสุขมาก พอเพื่อนรู้บางคนยินดีบางคนก็เเซะเราจนขึ้นม.3ห้องเราแตกหักจนเข้าห้องปกครองแต่ไม่รวมเรา เราไม่สนเพราะเขาคนนั้นขอตัดเพื่อนเราก็เลยคิดว่าถ้าจะตัดเเค่เรื่องนี้ก็คงไม่ต้องพูดอะไรเเหละ พอเราคิดได้ว่าเราควรจัดการยังไงจนตอนนี้มันทำให้เรามีความสุขมากขึ้น

นี้คือเรื่องราวของสังคมเพื่อนแต่ยังมีเรื่องครอบครัวและอื่นๆให้รอติดตามน้าาาา

ขอลาแล้วค่ะ!!