ยังโชคดีที่มีบุญ

      เคยคิดบ้างไหมว่าเวลาคนเราจะ ถึงคราวเคราะห์ หรือ ถึงคราวซวย มักจะมองไม่เห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หรือที่เรียกกันว่า อุบัติเหตุ

      เหตุการณ์หลายอย่างที่ไม่คาดคิด เคยเกิดขึ้นกับตัวเรา หลายครั้ง แต่เราโชคดีที่ยังรอดมาจนถึงทุกวันนี้

     เริ่มจากครั้งแรก ตอนเด็กกำลังเดินข้ามถนนจากโรงเรียน เพื่อที่จะกลับบ้าน ขณะกำลังจะข้ามถนน มองซ้าย มองขวา อย่างดีแล้วนะ พอเริ่มก้าวเดินไปถึงเลนที่ 2 มี รถมอเตอร์ไซต์ ขับมาอย่างเร็ว วิ่งเฉี่ยวหน้าเราไปนิดเดียว เพื่อนเราเห็นเลยดึงกระเป๋านักเรียนเราไว้ ทำให้เราไม่โดนรถมอเตอร์ไซต์เฉี่ยว ครั้งนั้นเลยรอดไม่เจ็บตัวมาได้แบบหวุดหวิด

        ครั้งที่ 2 เราปั่นจักรยานไป โรงเรียน กำลังจะข้ามถนนตรงสี่แยก วันนั้นไฟจราจร เป็นไฟกระพริบ เราก็ มองซ้าย มองขวา ดีแล้ว เห็นว่าไม่มีรถก็ ปั่นจักรยาน ออกไป แต่อยู่ดีๆ มีรถมอเตอร์ไซค์ ขับมาจากอีกทาง ขับมาอย่างเร็ว ชนเข้ากับล้อรถจักรยานของเรา รถมอเตอร์ไซต์ล้มคว่ำ คนขับกระเด็นไปไกล ส่วนเรายืนงง ตกใจ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เคราะห์ยังดี เราไม่บาดเจ็บตรงไหน สวนคนขับรถมอเตอร์ไซค์ ก็เจ็บเล็กน้อย มีแค่แผลถลอก

       ครั้งที่ 3 เราเจออุบัติเหตุรถยนตร์คว่ำตกลงคูน้ำข้างทาง พร้อมกับครอบครัว ตอนนั้นเรากำลังนอนหลับอยู่ มารู้สึกตัวอีกทีคือ ตอนเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออกแล้ว พอลืมตาขึ้นเห็นแค่น้ำขุ่นๆ มองไม่เห็นอะไร ไม่เห็นว่าออกทางอยู่ตรงไหน วินาทีนั้นเหมือนมันนานมาก จนคิดว่ากำลังจะตายแน่ๆ เริ่มรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก สักพักเหมือนตัวเราโดนดึงขาออกมาจากรถ แต่ไม่รู้ว่าออกมาได้ยังไง ออกมาทางไหน วินาทีนั้น รู้สึกใกล้ความตายมาก หลังออกมาจากรถได้แล้ว ก็มองสำรวจตัวเองว่า เป็นอะไรบ้างไหมเคราะห์ยังดี ที่ไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว ทั้งๆ ที่คนที่มาช่วยคิดว่าน่าจะตายหมดทั้งคันรถ เพราะรถพังทั้งคัน

      ครั้งที่ 4 เราขับมอเตอร์ไซค์ ไปทำงานเช้า กลับเย็น เป็นปกติ แต่วันนั้นกลับค่ำ มาจอดรถติดไฟแดง ตรงแยกพอไฟเขียว เราก็ขับออกไป แต่ รถมอเตอร์ไซต์อีกคัน ขับฝ่าไฟแดง มาชนกับเรา เข้ากลางคันรถเต็มๆ กระเด็นกันไป คนละทิศทาง คนละทาง เราก็กระเด็นตกจากรถ พอได้สติเรามาดูตัวเอง มีแค่แผลถลอก เล็กน้อย รอบนี้ได้เลือดบ้างนิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นอะไรเยอะมาก ก็ เลยแยกย้าย ต่างคน ต่างซ่อมรถตัวเองไป

      ครั้งที่ 5 เราขับรถยนต์ จอดติดไฟแดง จอดอยู่เลนสอง วันนั้นมีรถเก่งจอดอยู่ข้างหน้า 1 คัน ของเราคันที่ 2 จอดต่อจากคันแรก แต่วันนั้นเราจอดรถ เว้นระยะห่างจากรถคันแรกไว้ประมาณ 1 คันรถ ไม่รู้ว่าทำไมวันนั้นเราถึงไว้เว้นว่างไว้ขนาดนั้นเพราะปกติจะจอดต่อจากรถคันหน้าเลย จอดรถได้สักพักเพื่อรอสัญญาณไฟเขียว

     เรามองกระจกหลังเห็นมี รถสิบล้อขับมาข้างหลังเลนเดียวกับเรา เราเห็นเหมือน รถสิบล้อไม่ได้เหยียบเบรกมาเลย เราคิดว่าเราโดนแน่ๆ แต่อยู่ดีๆ รถสิบล้อ กลับหักหลบรถเราจากเลนสอง ไปเลนสาม เฉียดกระจกข้างรถเราไป แล้วสิบล้อก็หักกลับมาเลนสอง ไปพุ่งชนรถคันที่จอดอยู่ข้างหน้าเรา เราโชคดี ที่ไม่โดนชนแบบเต็มๆ แต่คันหน้าเราโดนรถสิบล้อ พุ่งชนจนท้ายรถบุบ ถ้าหากรถสิบล้อไม่หักหลบจะเป็นเรานี้แหละที่จะโดนอัดก๊อปปี้ เพราะเราอยู่ตรงกลางโดน ทั้งหน้า ทั้งหลัง เรานั่งนิ่งในรถด้วยความตกใจ คนขับรถสิบล้อ ลงจากรถได้ รีบวิ่งหนีข้ามไปอีกเล่นฝั่งถนน คนที่เห็นเหตุการณ์ตามจับไว้ได้

     รถเราเสียหาย นิดหน่อย ส่วนรถคันแรกโดนอัดท้ายเต็มๆ โชคดีที่เค้าก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร และไม่มีคนนั่งหลังรถ ไม่งั้นคงมีเหตุสลดเกิดขึ้น

     พอจับคนขับรถสิบล้อมาได้ เขาบอกรถเบรคแตก เบรคไม่อยู่ เขาตกใจเลยวิ่งหนี เขาบอกที่ตัดสินใจหักหลบ รถเรา เพราะเขาเห็นว่าข้างหน้าเรามีที่ว่างเว้นไว้ เขาเลยหักรถไปอีกเลนแล้วหักรถกลับมาเพื่อลดความเร็วของรถ พอได้ยินแบบนั้น เรารู้สึกดีที่วันนั้นรู้สึกอยากจดเว้นระยะให้ห่างจากคันแรก ไม่ไงเรานี้หล่ะที่แย่แน่ๆ

    เรารู้สึกโชคดีทุกครั้งที่รอดมาได้ พอเพื่อนรู้เรื่อง เพื่อนบอกว่า นี้ขนาดเราทำบุญเยอะแล้วนะยังโดนอีกหรอ เรากลับคิดในใจว่า ดีแล้วที่เราทำบุญไว้เยอะ เพราะถ้าเราไม่ทำบุญไว้เยอะป่านนี้ เราคงไม่รอด มาเล่าให้เพื่อนๆได้ฟังกันแบบนี้หรอก

     บ้างครั้งอุบัติเหตุก็ไม่ได้ไกลไปจากตัวเรามากเลย มันเป็นสิ่งที่ เราไม่สามารถกำหนดอะไรได้ ในบ้างครั้งอาศัยแค่เรามี ความโชคดี อยู่กับตัวก็พอแล้ว

                                   LOMA🐬🐬