ชีวิตวันวันของ Jame Evening ตอนที่ 28 (ใครคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเรา?)

สวัสดีวันอังคารที่ 8 สิงหาคม 2566 เวลา 16:01 น หลังจากที่เราได้อยู่ห้องเงียบๆตัวคนเดียวนะครับถึงแม้ว่าเราจะมีเพื่อนคุยบ้างในทางโซเชียลมีเดียนะครับก็ตามนะครับถึงแม้ว่าเราจะเป็นคนเพื่อนน้อยแต่เราก็ยังมีเพื่อนนะนะครับผมแต่ทีนี้เราก็มีโอกาสได้คิดถึงครับว่าคนรอบข้างเราเนี่ยอาจจะมีเยอะแยะไปหมดเลยไม่ว่าจะเป็น

เพื่อนร่วมงานครอบครัวที่บ้านก็มีพี่ชายแฟนของพี่ชายก็ตามนะครับหรือว่าจะเป็นเรื่องของญาติๆที่เป็นญาติลูกพี่ลูกน้องนะครับหรือว่าเพื่อนของพี่ชายก็ตามคือทุกคนอยู่รอบข้างเราเต็มไปหมดเลยนะครับผมก็เชื่อว่าทุกคนเนี่ยก็คงจะมีเหมือนกันที่จะมีเพื่อนๆครอบครัวหรือว่าพี่ชายหรือเอ่อรุ่นพี่ก็ได้ครับรุ่นน้องก็ตามแต่ที่สนิทสนิทกันแล้วคอยอยู่รอบข้างตัวเรามาตลอดนะครับ

เราอาจจะมองว่าเขาเป็นคนสำคัญก็ได้นะครับเป็นคนสำคัญในชีวิตหนึ่งของตัวเราเลยก็ได้คนรอบข้างเพราะโดยส่วนใหญ่แล้วคนรอบข้างเนี่ยจะมีอิทธิพลกับตัวเราค่อนข้างมากนะครับแล้วก็มีเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์นะครับที่มาเกี่ยวข้องกับเราค่อนข้างเยอะโดยการที่คนที่อยู่รอบข้างตัวเราอ่ะครับเราไม่รู้หรอกครับว่าใครจะเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราเพราะว่าถ้าให้เราเลือกเราก็คงจะเลือกทั้งหมด

ใช่ไหมครับว่าใครสำคัญที่สุดในชีวิตเราแต่ถามในความเป็นจริงว่าถ้าหากว่าเราสูญเสียคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราไปแล้วเราจะอยู่ได้ไหมเราจะกลายเป็นอีกคนนึงเลยไหมแล้วเราจะเป็นยังไงต่ออันนี้คือคำถามที่ผมคิดขึ้นมาในหัวของตัวเองนะครับว่าถ้าหากว่าเราสูญเสียคนรอบข้างไปแล้วแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นล่ะผมคิดว่ามันคงจะทำให้ตัวเราเนี่ยอาจจะเป็นบ้าไปเลยหรือว่าโศกเศร้าเสียใจทุกข์ใจไม่มีความสุขไปสักพักนึงเลยอ่ะครับ

แต่ก่อนที่เราจะสูญเสียคนรอบข้างไปนะครับหรือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราผมก็เลยมาคิดให้แบบว่าถูกต้องจริงๆนะครับสำหรับตัวผมนะครับอันนี้เป็นแค่ความคิดเห็นนะก็คือคงคิดว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราอ่ะครับมันก็คือตัวเราเองอ่ะครับไม่ว่าเราจะไปพบปะเจอผู้คนมากแค่ไหนพูดคุยกับผู้คนมากแค่ไหนเจอคนนู้นเจอคนนี้ในสถานะที่แตกต่างกันในภาษาที่ต่างกันในสถานที่ที่ต่างกันก็ตาม

แต่คนคนเดิมที่เราต้องเจออยู่ทุกวันนะครับไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตามก็คือตัวเราเองนะครับในความนี้นะครับก็คืออยากจะพูดถึงว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราอ่ะครับไม่ใช่ใครอื่นนะครับแต่เป็นตัวเราเองนะครับตัวเราเองนี่แหละที่ใช้ชีวิตอยู่ในทุกๆวันตัวเราเองนี่แหละที่กำลังคิดที่จะสร้างหรือทำอะไรบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้ชีวิตของตัวเราดีขึ้นหรือทำให้คนรอบข้างของเราอ่ะครับมีความสุขมากขึ้น

อันนี้คือสิ่งที่ตัวผมคิดออกมาได้นะครับว่าตอนเราเนี่ยสำคัญที่สุดในชีวิตของเราและยังส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างด้วยนะครับถามว่ามันส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างยังไงสมมุตินะครับสมมุติว่าเราเนี่ยเป็นคนที่ใจดีมากๆเลยแต่เราไม่เคยใจดีกับตัวเองเลยนะครับเราเข้มงวดกับตัวเองเราไม่เคยแบบว่าปล่อยตัวตามสบายบ้างเลยสักครั้งหนึ่งเราเคร่งกับตัวเองมากแต่เราใจดีกับคนอื่นมากโดยการที่โอเคมีใครมาขอให้ช่วยเหลือเราช่วยเหลือให้ได้

มีคนมาขออะไรบางสิ่งบางอย่างเอาให้ได้มีคนมาบอกกับเราแบบนี้ให้เราทำแบบนี้โอเคเราทำให้ได้เราใจดีกับคนอื่นมากๆเลยแต่ว่าเราลืมบางสิ่งบางอย่างไปอ่ะครับมันก็คือการใจดีกับตัวเองใจดีกับตัวเองให้เหมือนกับที่เราได้ใจดีกับคนอื่นนะครับเราหลงลืมตัวเองไปซะสนิทเลยว่าคนที่อยู่กับเราไปตลอดชีวิตนะครับไม่ใช่ใครอื่นเลยนะครับแต่เป็นตัวของเราเองเป็นตัวของเราในเวอร์ชั่นที่เราอยากจะให้เป็นหรือเป็นในเวอร์ชั่นที่เราอยากจะให้มันเหมาะสมที่สุดสำหรับตัวเรานะครับ

อันนี้มันเปรียบเสมือนเป็นคำถามนะครับว่าสำหรับตัวคุณเนี่ยคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเนี่ยคือตัวคุณจริงหรือเปล่าแต่สำหรับตัวผมเนี่ยตอนนี้มันคือตัวผมตัวผมสำคัญที่สุดนะครับผมให้ค่าของความสำคัญตัวเอง มากขึ้นจากแต่ก่อนนะครับที่ไม่เคยให้ความสำคัญอะไรกับตัวเองสักเท่าไหร่จะคอยดูแลเทคแคร์คนอื่นมากซะจนตัวเองโดนเอารัดเอาเปรียบอยู่บ่อยๆจนผ่านมาถึงตอนที่เราต้องอยู่คนเดียวครับเราก็เริ่มรู้สึกที่จะเทคแคร์ตัวเองมากขึ้นดูแลตัวเองมากขึ้นปล่อยชีวิตตัวเองให้เป็นไปตามสบายๆมากขึ้นนะครับไม่ต้องไปเคร่งเครียดกับมันมากขึ้นอยากให้ทุกคนลองไปถามตัวเองดูนะครับว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเนี่ยคือตัวเองจริงไหมถ้าไม่ใช่ถ้างั้นลองตอบตัวเองให้ได้ครับว่าใครคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราแล้วเราลองทำให้เขามีความสุขดูไหมแต่ถ้าหากว่าเป็นตัวเองลองทำให้ตัวเองดูมีความสุขดูไหมครับไว้เจอกันใหม่ตอนที่ 29 นะครับขอบคุณครับ