เขามาตามหาเสื้อ ep 1

สวัสดีครับ ผมเป็นพ่อค้าขายเสื้อมือสอง หรือ ที่เรียกกันในภาษาวัยรุ่น ว่า เสื้อวินเทจ ผมขายเสื้อตามเปิดท้ายหรือตลาดนัดตอนกลางคืนครับ ชีวิตปกติของผมก็คือการออกไปขายเสื้อผ้านี่แหละครับกลับถึงบ้านก็ประมาณ ตี 1 - ตี 2 แต่ที่ไม่ปกติก็คือวันนั้นผมตื่นสายผมก็ต้องรีบไปร้าน พอชั่วโมงการขายมันลดลง ค่าน้ำค่าข้าว ค่าเช่ามันก็แพงแต่แม้ค่าแรงก็แสนจะถูกเราต้องรีบไปเปิดร้านไห้ทันเพื่อจะได้ขายของวันนั้นให้ดีๆผมจึงเรียกหมาของผมขึ้นรถไปด้วย วันนั้นได้มีพัสดุมาส่งผม 3-4 ถุงผมไม่แน่ใจน้องที่บ้านมันก็โยนพัสดุผมไห้ผมบอกให้ผมเอาไปด้วย พอไปถึงร้านผมจึงหยิบเสื้อในจำนวน 4 ถุงนั่นแหละออกมาแขวนเพราะของเพิ่งมาวันนั้นเลยผมก็ยังไม่ได้เช็คไม่ได้อะไรเหมือนกันก็คือจะขึ้นเอามาอวดลูกค้า แต่สายตาของผมก็ดันไปสะดุดกับเสื้อตัวหนึ่งที่แพงมาก เพราะเป็นเสื้อยืด ovp ตัวหนึ่งที่ราคาค่อนข้างจะสูงอยู่ผมก็เลยใส่ไม้แขวนเสื้อไว้กับราวพร้อมยืนชื่นชมอยู่สักพักหนึ่ง อยู่ดีๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านของผม เขาไม่เคยมาร้านผมเลยนะแล้วผมก็ไม่เคยรู้จักเขามาก่อนเลยนะแล้วเขาก็ไม่เคยเห็นเสื้อตัวนี้มาก่อนเลยนะ แต่อารมณ์ที่เขาเดินเข้ามาในร้านผมเหมือนเขาเดินเข้าบ้านเเล้วเขารู้ว่าตู้กัะบข้าวบ้านเขาอยู่ไหนแล้วเขาหิวข้าวแล้วเปปิดกับข้าวกินอารมณ์นั้นเลยพี่ เขาถามผมด้วยน้ำเสียงสุภาพว่าพ่อค้าครับ เสื้อตัวนั้นอะ ตรงป้ายคอมันจะมีรอยธูปจี้ สามจุดรึป่าวครับแล้วตรงป้ายบางจะมีรอยยึดสามจุดรึป่าวครับแล้วตรงป้ายคอมันจะมีรอยด้ายไม่เสมอกันรึป่าวครับแล้วด้านหน้าจะมีรูรอยเท่านิ้วก้อยอยู่รึป่าวครับ รบกวนเช็คไห้ผมทีครับ ผมจึงหยิบมาดูผมนี่ขนลุกเลยครับเพราะตำหนิที่เขาบอกผมนี่ตรงเปะเลย ทั้งๆที่เขาไม่เคยเห็นแล้วของก็เพิ่งมาอยู่ในมือผม ผมเลยถามพี่คนนั้นไปว่าเสื้อตัวนี้เป็นเสื้อของพี่หรอครับเขาก็รับไปจากมือผมนะ แล้วเขาก็แบบชื่นชมอะ พลิกซ้ายพลิกขวาม ผมเห็นแววตาของเขาแบบว่าเขามีน้ำตาด้วยผมเลยคิดในใจว่าหูยได้ขายแน่วันนี้แต่ผมก็คิดอีกว่าเขาฟังราคาแล้วเขาจะซื้อรึป่าวเพราะเสื้อตัวนี้ ผมเปิดราคาใว้ที่ 12.000 เพราะมันเป็นเสื้อวงดนตรีวงร็อควงหนึ่งซึ่งในตลาดเสื้อวินเทจเขาจะรู้กันดีแต่ตรงกันข้ามเลยครับ เขาได้ลวงเงินในกระเป๋าเสื้อแล้วส่งไห้ผมโดยที่ตาเขายังมองเสื้อตัวนั้นอยูนะผมก็นับเงินที่เขาส่งให้ แบงค์พัน 12 ใบพอดีเลยครับเหมือนเขาเตรียมมาซื้ออะผมก็ตกใจเลย เห้ยพี่ไม่ต่อผมสักบาทเลยเจอลูค้าแบบนี้ชอบๆ ผมเลยชี้ไปที่เสื้ออีกจำนวนหนึ่งนะเป็นเสื้อวินเทจล้วนๆเลยตะเข็บเดี่ยว ราคาขั้นต่ำ 500 - 1.000 พี่เลือกเลิกได้เลยผมแถมให้เพราะพี่ไม่ต่อผมสักบาทเลยอะ เขาก็เลยไปชี้เสื้อตัวหนึ่งแล้วถามผมว่าขายเท่าไร ผมเลยบอกว่า 950 ครับพี่พี่จะเอาตัวนี้ใช่ไหมเขาก็เลยบอกผมว่าไม่อะครับแต่พ่อค้าเอาเสื้อตัวนั้นไปขายไห้ได้ราคา 950 นะครับแล้วเอาเงินไปซื้อนมให้ลูกเพราะเสื้อผมเอาไปก็ไม่ได้ใส่ครับ พอเขารับเสือจากผมคืนไม้แขวนผมแล้วก็เอาเสื้อพาดบ่า แล้วก็เดินออกไปโดยที่ผมไม่ทันได้ขอบคุณพี่เขาเลย ผมจะอธิบายท่าทางเขาพวกพี่ๆจะในเห็นภาพเขาชัดๆ บุคลิกท่าทางของเขาเหมื่อนพี่หนุ่ย อำพลลำพูน ในยุค 90 ยังใงยังงั้นเลยครับ ผมได้บอกกับพี่เขาว่าพี่ครับผมอยากรู้สตอรี่ของเสื้อตัวนี้อะครับว่ามันเป็นยังใงอะ เขาหันมามองเเล้วทำหน้าเหนือชั้นแล้วพูดว่า '' ถ้าอยากจะรู้ให้อธิฐานเยอะๆ '' แล้วเขาก็เดินหายออกไปจากร้านโดยที่ผมยังไม่ได้ขอบคุณเลย พอผมจะวิงตามเขาไปเพื่อจะพูดคำว่าขอบคุณครับ ผมก็หาเขาไม่เจอและ พอพี่คนนั้นออกจากร้านไปวันนั้นผมขายดีมากเลย ใครเข้ามาก็ซื้อ ผมนี่ดีใจมาก แต่อีกใจหนึ่งมันก็คิดว่าทำยังใงถึงจะรู้ประวัติไอเสื้อตัวนั้น แล้วก็อยากจะขอบคุณพี่เขามากเลยเพราะมันไม่บ่อยหรอกนะที่คนจะมาซื้อของราคาแบบนี้แล้วเราก็ไม่ได้ขายของแบบนี้บ่อยๆ เขาบอกผมว่าอยากรู้ไห้อธิฐานเยะๆ ผมก็ยิ่งคิดย้ำคิดย้ำทำเรื่องของเขาอยู่นั่นแหละครับจนแบบว่า จนช่วงเวลามันผ่านไปนานแค่ไหนผมไม่เเน่ใจ ผมมานึกขึ้นได้ว่าหมาที่ผมพาไปขายของด้วยอะมันไม่นอนอยู่หน้าร้าน พอเห็นแบบนั้นผมก็เริ่มเป็นห่วงแล้วเพราะเริ่ม พักใหญ่ๆแล้วที่มันไม่นอนอยู่หน้าร้านก็เลยจะเดินออกไปตามมัน แต่บังเอิญมีน้องชายกับน้องสาวผมเเวะมาหาที่ร้านในขณะนั้นอะมีสายอีกสายหนึ่งโทรเข้ามาหาผม ชื่อโจ้ผมก็รับสายคุยกับมันประมาณ 5-6 วิได้ ก็เลยให้น้องอีกคนหนึ่งคุยเพราะผมจะไปตามหาหมาในจังหวะที่ผมไปตามหาหมา ที่ลานเบียร์สดก็ไม่มี ลานนู้นก็ไม่มี ก็เลยไปตามที่ลานจอดรถหลังตลาด ช่วงลานจอดรถอะมันจะมีที่จอดมอเตอร์ไซร์ที่มันมึดๆหน่อย ผมไปเจอ มอเตอร์ไซร์คันหนึ่ง ซึ่งสะดุดตามากเลยเพราะมันเป็นรถที่ผมชอบเจอทีไรผมก็ต้องมองอะชื่อรุ่น ไทน์อั้ม คือแบบรถหล่อมาก แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งค่อมมอเตอร์ไซร์อยู่แต่สูบบุหรี่อยู่บนมอร์ไซร์ แต่ก็ไปเจอลูกค้าคนเมื่อกี้ ในใจผมเขาชื่ออะไรไม่รู้ แต่ผมเรียกแกว่าอาจารย์หนุ่ย ผมก็เลยเดินเข้าไปหาเขาเลยแล้วกล่าวทักทายกับเขา ผมเลยถามเขาว่ากำลังจะไปไหนเนี่ย แกเลยตอบกับผมว่าสูบบุหรี่มวนนี้เสร็จกำลังจะกลับบ้านเพราะขี่รถสูบบุหรี่ไปด้วยไม่ถนัดก็พอดีน้องเดินมานี่แหละผมเลยบอกว่าพี่ผมอยากจะขอบคุณพี่มากเลยครับพี่รู้ไหมว่าพี่ไปซื้อของร้านผมนะ วันนี้ผมขายดีมากเลยผมอยากรู้เรื่องเสื้อตัวนี้อะถ้าพี่สะดวกอะพี่เล่าไห้ผมฟังได้ไหมครับเขาก็หันมามองหน้าผมแล้วถามว่าอยากรู้ในระดับไหนอะผมเลยบอกว่าอยากรู้ทุกอย่าที่เกี่ยวกับเสื้อตัวนี้อาจารย์หนุ่งแกเลยบอกผมว่าเสื้อตัวนี้อะถ้าอยากฟังเนี่ยเล่ายาวนะ เพราะมันมีเรื่องของเพื่อนรัก เรื่องโดนผีหลอกเรื่องข้ามมิติเวลาเขาก็เลยบอกว่าถ้าจะฟังระเอียดก็จะเล่าละเอียด                                               

 เดี่ยวพรุ่งนี้มาต่อให้นะครับ