ความเชื่อของคนอินเดียที่มีต่อ "แม่น้ำคงคา"

หลายท่านได้ยินชื่อแม่น้ำคงคามานาน..แต่ไม่มีโอกาสได้ไปเห็น หรือได้ยินแต่เพียงคำเล่าบอกเท่านั้น โดยเฉพาะเรื่องที่อินเดีย คือการนำศพผู้ตายไปถ่วงน้ำที่แม่น้ำคงคา..ไม่ต้องเผา ปกติแล้วชาวฮินดูซึ่งเป็นกลุ่มประชากรกลุ่มใหญ่ของอินเดียประมาณ ๗๐ เปอร์เซ็นต์เป็นฮินดู จะประกอบพิธีศพผู้ที่เสียชีวิตด้วยการเผา ณ ริมฝั่งแม่น้ำ ในแต่ละหัวเมืองก็จะมีสถานที่เผาศพอยู่ทุก ๆ แห่ง ถือริมแม่น้ำเป็นจุดสำคัญ ไม่จำเป็นว่าแม่น้ำสายน้้นจะต้องเป็นแม่น้ำคงคาเสมอไป ให้เป็นแม่น้ำก็เป็นอันใช้ประกอบพิธีได้ เมื่อเผาศพเสร็จแล้วก็จะนำเศษเถ้ากระดูกโปรยลงไปยังแม่น้ำ ไม่มีการเก็บกระดูก หรืออัฎฐิเหมือนที่บ้านเรา จากนั้นก็จะทำบุญหาญาติเมือ่ถีงวาระเสียชีวิตครบ ๑๒ วัน บ้าง ๕๐ วันบ้าง หรือ ๑๐๐ วันบ้างตามประเพณี

จะมีบุคคลบางจำพวกที่ชาวฮินดูจะไม่เผาเมื่อคนเหล่านั้นเสียชีวิตลง โดยถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่ต้องเผาให้นำไปถ่วงน้ำก็จะได้ไปสวรรค์โดยไม่ต้องประกอบพิธีใด ๆ เลย บุคคลเหล่านั้นคือ

๑. ศพเด็กที่เสียชีวิต หรือ ศพสตรีที่ตายทั้งกลม ถือว่าเด็กในท้องเป็นผู้บริสุทธิ์

๒. หญิงสาวพรหมจรรย์ที่ยังไม่แต่งงาน (ที่ยังไม่เสียความบริสุทธิ์)

๓. นักบวช สันยาสี ผู้ออกจากบ้านแสวงหาโมกขธรรมทั้งหลาย

๔.ศพผู้ที่ถูกฟ้าผ่า, งูเห่ากัดเสียชีวิต (พระเจ้าต้องการตัวด่วน) ศพผู้เป็นโรคเรื้อน (รับกรรมทุกข์เวทนาบนโลกมนุษย์จบแล้วไปสวรรค์ได้เลย)

๔ กลุ่มหลักนี้จะไม่เผากัน จะนำไปถ่วงน้ำตามคติความเชื่อ

และประการที่ ๕ ล่าสุดนี้เพิ่มมาเป็นพิเศษ เพราะได้เห็นด้วยตนเอง...เมื่อไม่นานมานี้ได้แก่ศพที่ผู้ตายแจ้งความประสงค์กับญาติ ๆ ไว้ว่า ถ้าตนเองเสียชีวิตลงอย่าได้นำไปเผาขอให้นำร่างของเขาไปถ่วงน้ำที่แม่น้ำคงคา เป็นความประสงค์ของผู้ตายเอง ญาติ ๆ ก็จะปฏิบัติตามนั้น