เคล็ดลับการทำใจส่งท้ายปี ชวนฝึกใจให้รู้ทันตนเอง ขอบคุณที่ให้กำลังใจมาตลอดครับ

สวัสดีวันสุดท้ายของปี 2565/2022 ครับ

ไม่มีใครสูงวัยเกินกว่าที่จะฝึกตัวเองให้เป็นคนที่ดีขึ้นหรือศึกษาเพิ่มพูนความรู้และศักยภาพในด้านต่างๆ ของตัวเองให้มากขึ้นนะครับ ถ้าไม่กระตุ้นตัวเองไม่ใช่ว่าจะคงสภาพอยู่ ณ จุดเดิม เพราะทั้งกำลังกาย กำลังใจ ความคิด และมโนสำนึกต่างก็มีความเสื่อมถอยโดยธรรมชาติ การอยู่เฉยจึงไม่ใช่การคงที่ แต่มันคือการลดลง คนที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามโชคชะตาหรือยถากรรม ชีวิตเขาก็จะตกต่ำลงเรื่อยๆ

การพัฒนาตัวเองที่ต้องใช้กำลังกายและกำลังเงินนั้น อาจมีอุปสรรคและเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากสำหรับบางคนรวมทั้งพี่โอ๋ แต่การฝึกกำลังใจนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมากทำได้ทุกคนแน่นอน และนี่คือสิ่งที่พี่โอ๋จะมาแบ่งปันเล่าสู่กันฟังในโพสท์นี้ พี่โอ๋ทำมาแล้ว ฝึกมาแล้ว ได้ผลแล้ว จึงอยากมาบอกต่อสำหรับคนที่ท้อถอยหรือสิ้นหวังในชีวิต ไม่มีแรง ไม่มีเงิน และสองอย่างนี้เป็นสิ่งหลักที่ทำให้เราหมดกำลังใจไปด้วย พี่โอ๋อยากบอกว่าทั้งสองอย่างที่ว่านั้น เราไม่มีไม่เป็นไร แต่กำลังใจต่างหากเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่อยู่กับเราอยู่แล้ว ไม่ต้องไขว่คว้าหามาจากไหน เราสร้างมันได้เอง และถ้าฝึกสร้างและซ๋อมแซมมันจนเข้มแข็ง ต่อให้ไม่มีแรงและไม่มีเงิน เราก็ยังสามารถเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเข้ามาในชีวิตได้อย่างร่าเริงแจ่มใสไปตลอดกาล ไม่จำเป็นต้องไปเรียกร้องหากำลังใจจากใครที่ไหน

การฝึกกำลังใจนี้ (ศาสนาไหนก็ฝึกได้) ทางพุทธเรียกวิปัสนา บรรดาคนละครก็มีฝึกเรื่องนี้ มันก็คล้ายกับ Here And Now นั่นเอง ง่ายใช่ไหมครับ มันคือการรู้ตัวรู้ใจของตัวเองอยู่ตลอดเวลา รู้ไปตลอดว่าขณะนี้กำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนคิดอะไร ไม่ปล่อยใจให้ลอยฟุ้งซ๋านเพ้อเจ้อหรือที่เรียกว่าจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แต่เมื่อเป็นเช่นนั้นก็ไม่เป็นไรเพราะใจลอยคิดไปต่างๆ นานาเป็นเรื่องธรรมชาติ รู้ตัวปุุ๊บเราก็หยุดใจลอยได้ปั๊บ รู้ตัวบ่อยๆ เท่ากับการฝึกบ่อยๆ ทำได้ตลอดเวลา มีอารมณ์ใดๆ เกิดขึ้นก็รู้ทัน โกรธก็รู้ อยากได้ก็รู้ แม้แต่งงก็รู้

เริ่มต้นเพียงเท่านี้ แค่รู้ตัวอยู่อย่างสม่ำเสมอ พัฒนาการที่ได้ภายในเวลาไม่นาน เราจะรูัสึกได้เองว่าเราเปลี่ยนเป็นคนละคนอย่างไม่น่าเชื่อ ที่เคยเป็นคนขี้โมโหโกรธง่าย เราก็รู้ตัวว่าไม่รู้จะโกรธไปทำไม ความเครียดก็ตกอยู่กับตัวของเราเอง ที่เคยอยากได้นั่นได้นี่ เราก็รู้ตัวว่าไม่รู้จะอยากได้ไปทำไม ของทุกอย่างก็อยู่กับเราชั่วคราว ไม่นานก็เบื่อ เกกะรกบ้านต้องหาที่เก็บอีก ที่เคยเพ้อฝันเราก็ตื่นขึ้น รู้ตัวว่าอะไรจริงอะไรเป็นแค่ความคิดหรือจินตนาการ เราจะได้อยู่กับโลกแห่งความเป็นจริงโดยรับสภาพแห่งความจริงได้ ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ ไม่หวังอะไร กำลังใจของเราก็จะคงที่หรือเสถียรตลอดเวลา มีอะไรมากระทบกระแทก จิตใจเราก็ไม่หวั่นไหว

เมื่อจิตใจแข็งแรง ไม่ว่าร่างกายหรือกำลังทรัพย์จะอยู่ในสภาพไหน ก็ไม่เป็นปัญหาใดๆ ต่อการใช้ชีวิต เราจะสามารถค่อยๆ คิด พัฒนา ต่อยอด ให้มีกำลังทุกด้านเข้มแข็งขึ้นได้ โดยปราศจากความรู้สึกท้อถอย เพราะสิ่งนั้นมันหายไปตั้งแต่ได้เริ่มฝึกการรู้ตัวแล้ว

พี่โอ๋ก็ไม่ได้สำเร็จเสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะครับ แต่เอามาบอกว่าแค่ทำได้เพียง 10% ของที่ตั้งใจ เราก็รู้สึกได้เองแล้วว่าเรามีความสุขสงบมากขึ้น แม้ว่าสภาพแวดล้อมของเราจะคงสภาวะเดิมก็ตาม บางคนจะเรียกว่า "ชิน" หรือ "ปลง" ก็แล้วแต่ แต่สองคำนี้ใช้สำหรับคนที่อยู่ในสภาวะจำยอมมากกว่ายอมรับ รู้ตัวให้บ่อยที่สุดคือเคล็ดลับ

สังเกตง่ายๆ ความโกรธเป็นสิ่งที่ชัดเจนที่สุด เราจะรู้ได้ทันทีเมื่อไหร่ที่เรามีความไม่พอใจเกิดขึ้น ทันทีที่รู้ ความไม่พอใจนั้นจะหายไปกลายเป็นความรู้ตัวขึั้นมาแทนที่ การให้อภัยและปล่อยวางจะตามมาเองโดยอัตโนมัติ ความโลภเป็นลำดับถัดมาที่พอมองเห็นได้ แต่ยากกว่าความโกรธ ทั้งความอยากและความไม่อยากนั้นก็เป็นเป็นสิ่งที่เรารู้ทันได้ เมื่อรู้ก็พิจารณาหาเหตุผลมาแก้ความอยากหรือไม่อยากนั้นได้ สุดท้ายก็เห็นเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งที่ต้องการจะมีหรือไม่มี มาหรือไม่มาก็ได้

ตัวที่ยากที่สุดคือความหลง อันนี้พี่โอ๋ยอมรับว่ายังทำไม่ได้ คนที่ปราศจากความหลงน่าจะไม่เล่นเฟสบุ๊คแล้ว ไม่คุยไม่ยุ่งอะไรกับใครแล้ว พี่โอ๋ขอมีความหลงต่อไปก่อนในชาตินี้ แต่เราต้องรู้ตัว ไม่หลงนาน ไม่หลงเยอะ หลงเป็นเรื่องๆ เบาๆ ถ้าไม่หลงเลย เราก็จะอยู่ในโลกนี้ร่วมกับผู้อื่นไม่ได้ เพราะทุกคนอยู่ในโลกสมมติ ยังต้องมีการติดต่อสื่อสารสัมพันธ์กันต่อไป ต้องมีบทบาทต้องใส่หน้ากากเข้าหากันต่อไป ความหลงเป็นเรื่องจำเป็น มันยังคงช่วยในเรื่องการสร้างภาพได้อยู่ ถ้าหมดความหลงปล่อยตัวหลุดโลกไปก็จะไม่สามารถคุยอะไรกับใครให้รู้เรื่องได้เลย

พี่โอ๋อาจใช้คำพูดถูกบ้างผิดบ้างต้องขออภัยนะครับ แต่คนที่เข้าใจเขาจะไม่ติดใจตรงนี้ คนที่มีทฤษฎีเยอะอาจรู้สึกขัดแย้ง แต่ถ้าเริ่มต้นเหมือนกัน ปลายทางก็เหมือนกัน แม้ว่าระหว่างทางจะต่างกันก็ไม่เป็นไร ทั้งหมดนี้ฝึกเองแต่ไม่ได้คิดเอง เป็นการทำตามคำสอนของพระ ครู ผู้ใหญ่ที่เคารพมากมาย ทุกท่านเป็นอริยบุคคลไปหมดแล้ว ส่วนพี่โอ๋ไม่ขอตามท่าน จะขออยู่ในโลกนี้ร่วมกับทุกคนที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขและจะช่วยให้ทุกคนมีความสุขด้วย

เนื่องในวาระดิถีขึใหม่ ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่ท่านนับถือ จงดลบันดาลให้ท่านและบุคคลที่ท่านรัก มีความสุขความเจริญ สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง ทรัพย์สินเพิ่มพูน ร่าเริงแจ่มใส ตลอดปีตลอดไปครับ

ท้ายนี้ขอขอบคุณชาวโพสท์จังที่ให้กำลังใจ(และให้เงินใช้)มาตลอด หนักนิดเบาหน่อยเราให้อภัยกัน แต่ถ้าหนักมากไปนี้คงไม่ได้คุยกันอยู่แล้วไม่เป็นไร อยากรู้จักกันมากกว่านี้โปรดติดตามได้ที่ยูทุบ ติ๊กต๊อก เฟสบุ๊ก และอินสตาแกรม OKNitithep หรือ Nitithep Khounkump นะครับ

พี่โอ๋ นิติเทพ คูณค้ำ
31 ธันวาคม 2565/2022

ภาพถ่ายจากโรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ ช่างกล ขส.ทบ. ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่โพสท์ แต่ถ้าไม่มีรูปมันจะว่างเปล่าเกินไปเหมือนไม่มีปก เลือกรูปนี้เพราะมีข้อความพัฒนาสมรรถนะอยู่ด้วยครับ อย่างน้อยก็สอดคล้องกันนิดหนึ่งก็ยังดี