หัวใจบ่มรัก ตอนที่ 1 ซ้ำรอย (5)

ดาวโหลด Ebook คลิ๊กที่ภาพด้านล่างนี้ได้เลยนะคะ

+++++++++

“ช่างเถอะ ก็คนมันมีธุระจริงๆ นี่นา และเจ้าพตจะมาทันหรือไม่ทันก็ไม่เห็นเป็นไรหรอก อย่างน้อยก็ยังมีพวกเราที่ไปรอรับยัยเปรี้ยวอยู่แล้วนี่”
สิ้นเสียงของนายอายุธรถก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกมุ่งหน้าไปยังสนามบินสุวรรณภูมิ ภายในรถที่ก่อนหน้านั้นเงียบไปพักใหญ่ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากนายอนิวัตติ์เปิดประเด็นเรื่องของวรรณวลีขึ้นมาว่าอยากเห็นหน้าของหญิงสาวเร็วๆ จากที่หลายปีที่ผ่านมาเห็นแค่ภาพที่ถูกส่งข้ามทวีปมาให้ดูเท่านั้นและเท่าที่เห็นดูเหมือนวรรณวลีจะโตและเปลี่ยนไปค่อนข้างมากเลยทีเดียว ซึ่งผิดกับคนเป็นพ่อแม่ที่หมั่นบินไปเยี่ยมลูกสาวไม่ได้ขาดอย่างน้อยปีหนึ่งก็สามถึงสี่ครั้งเลยไม่ค่อยรู้สึกถึงการการเปลี่ยนแปลงของลูกสาวอยู่เท่าไหร่จึงได้แต่หัวเราะชอบใจ

และแล้วลางสังหรณ์ของนายอนิวัตติ์ก็เป็นจริง ตั้งแต่ลงจากเครื่องที่สนามบินจนกระทั่งตอนนี้หญิงสาวได้กลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พศวัตก็ยังไม่โผล่หน้ามา มีโทรศัพท์มาครั้งเดียวตอนที่ตนและทุกคนกำลังนั่งรถกลับว่าขอโทษด้วยที่ปลีกตัวไปไม่ทันตามที่ได้สัญญาเอาไว้ เพียงเท่านั้นก็วางสาย และจากน้ำเสียงนายอนิวัตติ์พอจะจับได้ว่าบุตรชายของตนนั้นคงอยู่ในอารมณ์ที่เรียกได้ว่าหงุดหงิดพอสมควร
“โอ๊ย! คิดถึงบ้านจริงๆ เลย…ในที่สุดก็ได้กลับมาเสียที”
ร่างบอบบางดูไม่ต่างจากเมื่อก่อนมากนัก แต่ต่างก็ตรงที่ตอนนี้หญิงสาวดูสูงขึ้นและเป็นสาวเต็มตัวมีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งควรจะมีวิ่งเข้าไปกางแขนหมุนตัวอยู่กลางห้องรับแขก ที่ตอนนี้มีคนรับใช้สี่คนมานั่งรอต้อนรับการกลับมาของคุณหนูของบ้าน
“สวัสดีค่ะทุกคน”
หญิงสาวหันไปทักทายคนรับใช้ทั้งสี่คนที่นั่งพับเพียบรออยู่ข้างๆ โซฟาด้วยรอยยิ้ม และไม่ลืมที่จะยกมือไหว้คนที่อายุมากกว่าอย่างไม่ถือตัว
“สวัสดีค่ะคุณหนูยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ…ว่าแต่ก่อนคุณหนูสวยแล้ว กลับมาคราวนี้คุณหนูโตเป็นสาวเต็มตัวยิ่งสวยขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าเลยนะคะ งานนี้สงสัยหัวบันไดบ้านไม่แห้งแน่ๆ ใช่ไหมคะคุณผู้หญิง”
“ช่างเจรจานะเรา แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว”
นางอมลวรรณไล่เหล่าคนใช้เสียงดุแต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก พลางพิศมองบุตรสาวแล้วนางก็เห็นด้วยกับสิ่งที่คนรับใช้เก่าแก่พูดว่าวรรณวลีนั้นสวยขึ้นกว่าเดิมมาก ไม่ใช่เด็กกะโปโลอย่างเช่นวันวานแล้ว
“ผมเห็นด้วยนะว่าหนูเปรี้ยวดูเป็นสาวและสวยขึ้นมาก เห็นในภาพว่าสวยแล้วตัวจริงสวยยิ่งกว่า นี่ลุงอยากให้เจ้าพตมาเห็นจริงๆ เมื่อเช้านั่นนะเขายังเรียกว่าเราเป็นเด็กกะโปโลเหมือนเดิมอยู่เลย”
ท้ายประโยคนายอนิวัตติ์หันไปพูดกับวรรณวลีที่นั่งกัดเม้มริมฝีปากสีหน้าที่เริงร่าเมื่อครู่หม่นลงเล็กน้อย เมื่อได้ยินชื่อพศวัต ผู้ชายที่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังมีความรู้สึกดีๆ ให้เขาไม่เสื่อมคลาย ทั้งที่เมื่อหลายปีที่แล้วเธอคิดว่าความรู้สึกนี้เป็นความรู้สึกของเด็กสาวช่างฝัน แต่มันไม่ใช่เลยเธอลองแม้กระทั่งคบกับคนอื่น แต่ปรากฏว่าความรู้สึกนั้นมันก็ยังคงอยู่ไม่จางหาย ไม่รู้และไม่เข้าใจเหมือนกันว่าปักใจอะไรหนักหนากับแค่ ‘ตาแก่ปากร้าย’ คนหนึ่งที่ไม่คิดจะสนใจใยดีเธอเลยสักนิดเดียว ตอนเดินทางไปเรียนต่อก็ไม่ไปส่ง ตอนกลับมาก็ไม่ไปรับทั้งที่เขารับปากพ่อของเขาเป็นมั่นเป็นเหมาะ ช่างเป็นผู้ชายที่เชื่อไม่ได้และมีดีแค่หล่อเท่านั้นจริงๆ
“สงสัยในสายตาพี่พตเปรี้ยวก็คงเป็นแค่เด็กกะโปโลมั้งคะ แต่ก็ช่างเถอะใครจะยังมองว่าเปรี้ยวเป็นเด็กกะโปโลก็ช่าง แต่ความเป็นจริงแล้วเปรี้ยวผ่านช่วงเวลานั้นมาหลายปีแล้ว ก็ตอนนี้เปรี้ยวอายุ 23 ปีไม่ใช่เด็กแล้วนี่คะ”

+++++++++
 
อ่านล่วงหน้าที่เว็บอื่น ๆ
 
ธัญวลัย : https://www.tunwalai.com/story/1221
 
เด็กดี : https://writer.dek-d.com/kesmani/writer/view.php?id=835664
 
Readawrite : https://bit.ly/3T6CC3h