ถอดบทเรียนจากเรื่องตำรวจคลั่งกราดยิง "พิธีการ หรือ กาลเทศะ สำคัญกว่ากัน" ???

ผ่านเหตุการณ์กราดยิงศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อบต. อุทัยสวรรค์ มาแล้ว 2 วัน

ก็ยังคงสะเทือนใจและยังทำใจยอมรับมันไม่ได้อยู่ดี ดิฉันขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้สูญเสียทุกท่านไว้ ณ ที่นี้ ด้วยนะคะ

 -----------------------------------------------------------------------

ประเด็นวันนี้ที่ดิฉันจะมาตั้งคำถาม นั่นคือ พิธีการ หรือ กาลเทศะสำคัญกว่ากัน ??? 

ส่วนตัวดิฉันรู้สึกว่า ในวงการราชการเป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก ๆ หลาย ๆ ครั้งที่ต้องเข้าร่วมงานพิธีที่ยุ่งยาก 

ซึ่งก็ไม่รู้ว่า ทำไปแล้วเกิดประโยชน์อะไรตามมา หรือ ฉันเองที่สายตาไม่ดีเลยมองไม่เห็นข้อดีของพิธีการพวกนั้น

 -----------------------------------------------------------------------

ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ "จากเหตุการณ์ตำรวจคลั่งกราดยิงศูนย์เด็กเล็ก ทำให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวณมาก"

หลายครอบครัวต่างร้องไห้โศกเศร้ากันจนไม่มีกระจิตกระใจทำอะไร เพราะจดจ่ออยู่กับการได้รับศพของลูกหลาน คนรักของตนเอง

คนเป็นพ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย และคนในครอบครัวของผู้สูญเสียชีวิต เค้าเจ็บปวดยืนแทบไม่อยู่แล้ว

ต้องมารอข้าราชการไทยกลุ่มหนึ่งมอบเงินเยียวยาจากสำนักนายก จัดแจงอธิบายพิธีการต่าง ๆ ก่อนขึ้นรับเงินเยียวยา

ต้องมาแสดงความเคารพท่านประธานด้วยพิธีการที่ยุ่งยาก บางครั้งอะไรควรเรียบง่ายก็ควรเรียบง่ายไหมคะ

ไม่ควรทำให้เป็นเรื่องยุ่งยากแก่ประชาชน เพราะพวกเค้ามีความทุกข์ใจกันมากพอแล้ว 

ไหนจะต้องจัดงานศพซึ่งก็เป็นเรื่องที่ต้องดำเนินการหลายขั้นตอน ควรไหมที่จะต้องมาจัดพิธีการแบบนี้ในเวลาแบบนี้

บางครั้งสิ่งที่ข้าราชการไทยควรเรียนรู้ คือ กาลเทศะหรือเปล่า???

อีกอย่างการถ่ายรูปเพื่อแสดงว่าตนเองปฏิบัติงานควรเลิกสักทีหรือเปล่า อย่าลืมว่างานสำเร็จคือสิ่งที่สำคัญกว่า

เลิกประเมินผลงานเพียงเพราะแค่ได้ถ่ายรูป แต่ควรประเมินความสำเร็จของงานแล้วชื่นชมและเห็นคุณค่าของบุคลากรทุกคนจะดีกว่าไหม

เพราะบางคนมีรูปเป็นร้อย แต่ทำงานน้อยมาก บางคนเน้นคุย ไม่เน้นลุย กับได้รับคำชื่นชม

แต่กับบางคนเน้ยลุย แต่คุยไม่เก่งก็โดนมองข้ามไป ถูกมองว่าไร้ค่า

ประเทศไทยต้องการกำลังในการพัฒนาประเทศอยู่หรือเปล่า หรือมองกันทีใครเสนอหน้าบ่อย

ส่วนคนที่ตั้งใจทำงานก็กำลังใจถดถอยไปเรื่อย ๆ 

-----------------------------------------------------------------------