นิยาย ให้รักหวนคืน EP.11

------------------------------------------------------------------------------
   แจ้งรายละเอียด  

   - นิยายเรื่องนี้ได้จัดทำเป็น E- book วางขายใน MEB 

   - ซึ่งใน Posjungไรท์ลงให้ฟรีถึงตอนที่ 24 เท่านั้นจ้า 
 
____________________________________________________
 
EP. 11 ยืนยันว่าสองคนนั้นคบกัน

        “หนูขวัญอยากไปหรือเปล่า” ขวัญจิราเงยหน้ามองชายชราก่อนจะหันมองเตวิช เขาส่ายศีรษะไปมา ไม่ยอมอนุญาตให้เธอไป

        “ขวัญอยากอยู่เมืองไทยมากกว่าค่ะ”

        “ไม่ได้หรอก”

        “ทำไมไม่ได้ล่ะครับ”

        “ถ้าฉันตายไป แล้วใครจะดูแลหนูขวัญ”

        “ก็ผมไง ผมบอกแล้วว่าผมจะดูแลน้องเอง”

        “แต่แกต้องมีครอบครัว ถึงตอนนั้นเมียแก ลูกแกจะยอมรับหนูขวัญไหมฉันก็ไม่รู้ และถ้าแกหลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้น หนูขวัญจะทำยังไง”

        “ไม่มีวันนั้นหรอกครับ ผมสัญญา”

        “ฉันไม่เชื่อคำสัญญาของใครทั้งนั้น ฉันเจอมาเยอะแล้ว ถ้าแกหวังดีกับหนูขวัญจริง ก็ต้องให้หนูขวัญไปเรียนต่อเมืองนอก มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันมอบให้หนูขวัญได้ และฉันก็แก่ปูนนี้แล้วจะอยู่ดูแลหนูขวัญไปได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้”

        “แต่ขวัญไม่อยากไปค่ะคุณท่าน ขวัญมั่นใจว่าพี่เตจะดูแลขวัญได้” เตวิชรีบพยักหน้าขอร้องให้เกริกวิทย์เห็นใจ หากแต่คำปฏิเสธของชายชราทำให้เขาหัวใจแทบสลาย

        “หนูขวัญ สอบเสร็จก็เตรียมตัวได้เลยนะ ถ้ารักฉัน เคารพฉันก็อย่าทำให้ฉันผิดหวัง” ชายชราพูดจบจึงลุกเดินออกจากห้องมา ปล่อยให้เตวิชและขวัญจิรานิ่งอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

        “ขวัญอย่าไปนะ” เตวิชหันมาจับมือหญิงสาวขึ้น แล้วบอกเธอด้วยสายตาหวาดหวั่นอย่างถึงที่สุด

        “ขวัญได้ยินที่พี่พูดไหมครับ อย่าทำตามที่คุณปู่บอกนะ..พี่ไม่อยากให้ขวัญไปไหนทั้งนั้น อีกสองปีพี่ก็เรียนจบแล้ว พี่หางานทำเลี้ยงดูขวัญ ส่งขวัญเรียนเองก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องไปเรียนถึงเมืองนอกเลย” เตวิชพูดด้วยความตั้งใจ พร้อมกับสายตาระริกมองตรงมายังหญิงสาว ในขณะที่ขวัญจิราทำได้เพียงพยักหน้า

        “สัญญากับพี่นะครับ ว่าขวัญจะไม่ไปเมืองนอกตามที่คุณปู่บอก เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะไปปฏิเสธคุณปู่” หญิงสาวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไม่อาจรู้ชะตาชีวิตของตัวเอง ก่อนชายหนุ่มจะดึงเธอเข้าไปสวมกอดด้วยความหวงแหน

        ก่อนเสียงแตรรถจากด้านหลัง ดังเป็นสัญญาณเตือนไฟเขียว ให้เตวิชรู้สึกตัวแล้วได้สติกลับมา จึงรีบขับออกจากแยกในทันทีเพื่อมุ่งตรงไปยังบริษัท

หลังจากปรียาเดินทางออกจากบ้านหลังใหญ่ของตระกูลทรัพย์ธาดาไปแล้ว เธอจึงขับรถไปหาโรสิตาที่กองละคร พร้อมกับถือของฝากติดไม้ติดมือไปให้ทีมงานได้กินกัน

        “มาทานกันนะคะทุกคน ขนมเจ้านี้อร่อยมาก ๆ ค่ะ ยัยโรสนะชอบมาก ๆ” หญิงกลางคนพูดกับทีมงาน ที่พากันเดินเข้ามาหยิบขนมกันทีละชิ้นสองชิ้น

        “วันนี้คุณปรียาสวยจังเลยนะคะ มารับมาน้องโรสเหรอคะ” ช่างแต่งหน้าพร้อมกับนักข่าวสายบันเทิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่เอ่ยถาม

        “อ่อเปล่าหรอกค่ะ หน้าที่รับส่งยัยโรสตอนนี้คุณเตวิชเขาเป็นคนจัดการค่ะ พอดีว่ารถของยัยโรสเสีย รถของแม่ก็ต้องใช้ไปส่งของตลอดเวลา คุณเตก็เลยอาสาเป็นธุระให้” ปรียาใช้มือปล่องปากแล้วทำทีกระซิบ ก่อนนักข่าวสาวจะเริ่มให้ความสนใจแล้วเข้ามานั่งร่วมวงด้วย

        “สรุปแล้วน้องโรสกับคุณเตวิช คบหากันจริง ๆ เหรอคะ”

        “ถ้าไม่ใช่ต่อหน้ากล้องนะคะ ดิฉันยืนยันค่ะ ว่าสองคนนี้กำลังคบหากันอยู่จริง ๆ” ปรียาทำยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วหันมองซ้ายมองขวาก่อนจะกระซิบต่ออีก

        “เห็นแก่ทุกคนที่ดูแลยัยโรสเป็นอย่างดี แม่ก็เลยแอบกระซิบให้หายคาใจ”

        “แล้วน้องโรสกับคุณเตคบหาดูใจกันมานานหรือยังคะ”

        “จริง ๆ แล้วยัยโรสกับคุณเตรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วล่ะค่ะ สองคนนั้นสนิทสนมกันมาตลอด คุณเตเป็นคนน่ารัก ที่สำคัญไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้ยัยโรสเสียใจเลยสักครั้ง”

        “ดูคุณแม่จะปลื้มว่าที่ลูกเขยคนนี้มากเลยนะคะ” ปรียายิ้มอ่อนอย่างมีจริต ก่อนที่นักข่าวจะเอ่ยถามบางอย่าง

        “แต่จากการสัมภาษณ์คุณเตเมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ดูคุณเตยังไม่ยอมรับนะคะ” ปรียาอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกลบเกลื่อน

        “ก็บอกแล้วไงคะ ว่าคุณเตเป็นคนน่ารัก เขาคงไม่อยากให้ยัยโรสเสียหายน่ะค่ะ” ช่างแต่งหน้าและนักข่าวสายบันเทิงหันมองหน้ากันแล้วปล่อยยิ้มออกมา