วิวาห์เลี้ยงเดี่ยว ตอนที่ 1 มรสุมชีวิต (2)

 ฉบับ Ebook มีให้ดาวโหลดแล้วนะคะ

+++++++++

ญารินดากับแดนไทยกมือไหว้ผู้สูงวัยทั้งสองแล้วถามสารทุกข์สุกดิบพวกท่านเล็กน้อย ก่อนจะหันมาคุยกับมัตสยาที่มีสีหน้าเคร่งเครียดตลอดเวลา

             “พี่เชนได้มาหาลูกบ้างไหม” ญารินดาถามถึงอดีตสามีของเพื่อนรัก เท่าที่รู้ตั้งแต่คลอดเคยมาครั้งเดียวจากนั้นก็เงียบหายไปเลย จนตอนนี้น้องของขวัญก็เจ็ดเดือนเข้าไปแล้ว

             “ช่างเถอะ เลิกกันแล้วไม่มาก็อย่ามาวุ่นวาย”

             “แต่เขาเป็นพ่อน่าจะรับผิดชอบบ้างนะ” ญารินดาแย้ง เธอรู้ดีว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่ปกติแบบนี้มันยากลำบากมากแค่ไหน

             “ตัวพี่เชนไม่เท่าไหร่หรอกแก แต่แฟนใหม่เขาน่ะสิ พี่เชนมาเยี่ยมลูกครั้งเดียวโทรมาต่อว่าฉันว่าอยากได้ผัวคืนเอาลูกมาอ้างโน่นนี่นั่นบลา ๆๆๆ ฉันทนไม่ได้เลยด่าไปทั้งผัวทั้งเมีย งี่เง่ามากก็ไม่ต้องมาข้องเกี่ยวกันดีที่สุด” คิดแล้วมัตสยาก็ได้แต่ส่ายหน้า ถ้าให้อดีตสามีมาร่วมรับผิดชอบลูกแล้วต้องมาประสาทเสียเพราะแฟนใหม่ของอีกฝ่าย สู้เธอเลี้ยงคนเดียวไม่ดีกว่าหรือ

             ญารินดาที่เพิ่งรู้เรื่องฟังแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ “ฉันก็ว่างั้นแหละ แล้วแกจะเอาไงต่อ” หญิงสาวมองหลานสาวตัวน้อยที่ตอนนี้คนเป็นยายและตา รวมถึงลูกสาวคนโตของเธอกำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

             “ว่าจะปรึกษาเรื่องนี้อยู่พอดี ฉันอยากไปทำงาน...” พูดยังไม่ทันจะจบประโยคดีด้วยซ้ำแดนไทที่ตอนนี้รับหน้าที่ดูแลลูกสาวคนเล็กอยู่ก็แทรกขึ้น “พี่ช่วยได้นะ”

             “ไหว้งาม ๆ เลยค่ะพี่แดน” มัตสยายกมือไหว้รุ่นพี่หนุ่มที่ยังคงน่ารักกับเธอเสมอ “งานอะไรก็ได้นะพี่ มัทสู้ตาย”

             “แล้วยัยหนูล่ะ” ญารินดาพยักพเยิดไปที่หลานสาวตัวน้อยวัยกำลังน่ารักน่าชัง

             “แม่ดูแลได้” นางมินตราตอบแทน นั่นทำให้มัตสยาหันมายิ้มแห้ง ๆ กับเพื่อนสนิท “แกพูดอย่างนี้ตลอดตั้งแต่ฉันบอกว่าจะหางานทำ แต่แกเข้าใจใช่ไหมว่าเด็กวันไหนงอแงคือมันไม่ได้ทำอะไรเลย ไหนจะพ่อฉันอีกถึงจะแค่เดินไปไหนเองไม่ได้ แต่คนเคยปกติ บางครั้งอะไรไม่ได้ดั่งใจแกก็เหวี่ยงเหมือนกันนะ เหมือนเด็กเกเร ๆ คนหนึ่งเลยล่ะ แล้วอย่างนี้ฉันจะวางใจได้ยังไง ฉันอยากจ้างคนที่สามารถดูแลเด็ก และบางครั้งช่วยดูแลคนแก่ได้ด้วย คือพ่อฉันไม่ได้จะให้ดูแลอะไรมากมายนะ แค่ช่วยแม่ฉันบ้างบางครั้งเท่านั้น เผื่อแกไม่ว่างหรือแกดูหลานอยู่ คนคนนั้นก็สามารถดูแลพ่อฉันได้บ้างอะไรทำนองนี้น่ะ แกพอมีคนแนะนำไหม อยากได้ที่ไว้ใจได้” มัตสยามองเพื่อนรักอย่างมีความหวัง เพราะจะหาเอาจากคนรู้จัก ทุกคนต่างก็มีงานมีหน้าที่ของตัวเองอยู่แล้ว

             “ได้เดี๋ยวเรื่องนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง เรื่องงานช่วยได้ชัวร์ไหมคะพี่แดน” ตอนท้ายญารินดาหันไปถามสามีที่กำลังหยอกลูกสาวคนเล็ก

             “ชัวร์แน่นอน พี่จะหาให้จนได้แหละ” แดนไทยืนยันพร้อมกับรอยยิ้ม

             “ขอบคุณทั้งสองคนมาก ๆ เลยนะ เรื่องงานจริง ๆ ก็สมัครในเว็บทิ้งไว้อยู่เหมือนกัน แต่ก็เงี๊ยบเงียบ จะไปตะลอนหาก็ห่วงลูก” มัตสยาบอกอย่างเกรงใจทั้งสอง

             “มีอะไรให้ช่วยก็บอก แกกับทุกคนช่วยฉันมามากกว่านี้อีก อย่าได้เกรงใจ เข้าใจไหม” ญารินดากำชับอย่างรู้ดี อย่างเรื่องที่คุยกันอยู่ตอนนี้ ถ้าวันนี้เธอไม่มาเองมัตสยาจะบอกหรือเปล่าก็ไม่รู้

             “อื้อ” มัตสยาพยักหน้าก่อนจะเอนศีรษะซบที่ไหล่ของเพื่อนรักอย่างคนที่เหนื่อยล้า “แกจะกลับไวไหม” ถามทั้งที่ยังหลับตาพริ้ม

             “ตอนเย็นนู่นละถึงจะกลับ เพราะนาเดียร์บ่นอยากมาหาน้องกับคุณตาคุณยายหลายวันแล้ว เลยอยากให้อยู่ให้หนำใจหน่อย” ญารินดามองลูกสาวคนโตที่พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุดปากอย่างสนุก

+++++++++

อ่านล่วงหน้าได้ที่

เว็บธัญวลัย : https://www.tunwalai.com/story/604304

เว็บเด็กดี : https://writer.dek-d.com/kesmani/writer/view.php?id=2271834

เว็บรีดอะไรท์ : https://www.readawrite.com/a/5e596cf1b2c61bcfe164112da000b3a2