แม่ค้าสุดทน ขึ้นป้ายประชด "ปิดชั่วคราว จนกว่าจะชิปหายกันไปข้าง"

คนค้าขายอาหาร ทำร้านอาหารตามสั่ง หรือ แม้แต่ขายอาหารรถเข็นข้างทาง พอสินค้าต้นทุนราคาสูงขึ้น ทั้งค่าแก๊ส ค่าน้ำมันพืช ค่าเครื่องปรุงซ๊อสซีอิ้วขึ้นไปทุกอย่าง

วัตถุดิบ หมูไก่ ก็ขึ้น พอขึ้นราคาตามต้นทุน ลูกค้าคนซื้อก็ไม่มีกำลังซื้อ ยอดขายก็ตกลง อย่าว่าแต่กำไรเลยบางวันก็เข้าเนื้อ

บางรายก็บอกว่า เป็นลูกค้ากินด้วยกันมานานจะขึ้นราคาก็สงสารเหมือนกัน แต่เอ็นดูเขาเอ็นเราขาดจะให้ทำอย่างไร

บางรายเพราะยอดขายตก ต้นทุนขึ้น ทุนก็น้อย เลยไปต่อไม่ไหว ก็หยุดหรือล้มหายไป

กิจการคนเล็กคนน้อยประสบกับภาวะแบบนี้แล้วถูกกวาดออกจากตลาด

ในขณะที่ราคาอาหารกล่อง อาหารสำเร็จรูปที่มาจากโรงงานเจ้าสัวในร้านสะดวกซื้อ ยังยืนราคาอยู่ได้

ก็เลยเกิดสภาพกวาดรายเล็กทิ้ง แต่กำลังไหลไปหารายใหญ่

มนุษย์เงินเดือน ทำงานออฟฟิศในเมือง สั่งอาหารร้านตามสั่งผ่านไรเดอร์ ราคาอาหารก็ 50-60 บาทยังไม่รวมค่าส่ง ถ้ารวมค่าส่งก็แพงขึ้นไปอีก แต่หาอาหารกล่องสำเร็จรูปในร้านสะดวกซื้อข้างออฟฟิศในราคา 39 บาทยังได้อยู่แล้วอุ่นไมโครเวฟกินให้พ้นมื้อกลางวัน

สภาพแบบนี้กำลังเกิดขึ้นในเมืองใหญ่ในบ้านเรา ในสภาพที่หลุมดำทางเศรษฐกิจของประเทศในภาวะที่ผูกขาด กำลังดูดทรัพยากรทุกอย่างเข้าหาหลุมที่ถมอย่างไรก็ไม่เต็ม