นิยามของคำว่า " ความรัก "

ช่วงแรกคือเสน่หา
ต่อมาคือ ความเข้าใจกันดังเพื่อน
สุดท้ายคือเราจะอยู่ดูแลกันตลอดไป ...

"ความรัก" ที่แท้จริงอาจไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตั้งแต่เริ่มต้นเลยก็ได้ ไม่จำเป็นที่คนสองคนจะต้องชอบเหมือนกัน มีนิสัยเหมือนกัน ถึงจะคุยกันรู้เรื่อง แต่มันควรเป็นการยอมรับ และค่อย ๆ เรียนรู้ถึงความแตกต่างของอีกฝ่าย

ก่อนที่เราจะคิดรักใคร
เรามักจะตั้งความหวังเอาไว้ในใจ เกี่ยวกับคุณสมบัติของคนที่เรารัก เช่น เขาต้องหล่อ สวย เก่ง เป็นคนดี มีศีลธรรม

แต่ในโลกของความเป็นจริง
ไม่มีใครเกิดมาสมบูรณ์แบบ แม้แต่ตัวเราก็ไม่อาจเป็นไปได้ดั่งใจคนที่เรารักในทุกสิ่งที่เขาต้องการ

ความรักคือการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความแตกต่างของอีกฝ่าย

ความรักไม่ใช่การมองหาคนที่มีทุกอย่างเหมือนกับเราความรักคือการมองเห็นสิ่งที่แตกต่าง แล้วยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น

คู่รักที่อยู่กันมา 30 ปี อาจเป็นการทนอยู่กันมา ท่ามกลางการทะเลาะเบาะแว้ง การบ่นจู้จี้ เราอาจสงสัยว่าทำไมเขาอยู่กันยืด มันอาจเป็นเหตุผลที่มากกว่าการทนอยู่ แต่แท้จริงแล้ว ความรัก จะทำให้เรามองข้าม ข้อเสียเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนที่เรารัก

หากเรายอมรับได้ในสิ่งที่เขาเป็น เราจะไม่รู้สึกว่าต้องไปเปลี่ยนอะไร ในตัวของคนที่เรารักเลย

ข้อกำหนดที่เราวาดหวังไว้ จะถูกลืมและ วางทิ้งไว้หากเรายอมรับ

หลายคู่ที่ดูรักกันหวานชื่นในช่วงแรก
กลับไม่สามารถมองข้าม ข้อเสียเล็ก ๆ น้อย ๆ ของอีกฝ่ายได้และในที่สุด
รักที่ดูสวยงาม กลับต้องจบลงแบบเจ็บปวด

ความรักจึงไม่จำเป็นที่ต้องเริ่มต้นด้วยความสมบูรณ์แบบ หากแต่ควรเป็นการเติมเต็มในส่วนที่ขาด
วาดเสริมในส่วนที่พร่อง เรียนรู้ข้อบกพร่องของอีกฝ่ายที่มี ยอมรับและค่อย ๆ ปรับทัศนคติเข้าหากัน

ความรักจะ อยู่ทน หรือ ทนอยู่
ขึ้นอยู่กับการมองเห็นสิ่งที่ดีในตัวคนที่เรารัก
และการยอมรับในสิ่งที่ด้อยหรือไม่ถูกใจ

ถ้าเขารักเรา...เขาควรปรับตัวลงมาหาเรา
ถ้าเรารักเขา...เราควรปรับตัวขึ้นไปหาเขา

หาจุดกึ่งกลางที่ลงตัวระหว่างสองเรา
รักคือการเรียนรู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
และเราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเป็นจริง