10 โมเมนต์ที่ทำให้รู้ว่า เรากลายเป็นทาสแมวเต็มตัวแล้ว

หลายคนเริ่มต้นจากการบอกตัวเองว่า "แค่เลี้ยงแมวเฉย ๆ" บ้างก็รับมาเพราะสงสาร บ้างก็รับมาเลี้ยงชั่วคราว บ้างก็คิดว่ามีสัตว์เลี้ยงไว้แก้เหงาก็คงดี แต่ผ่านไปไม่นานก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป จากคนที่เคยเป็นเจ้าของ กลายเป็นคนที่ตื่นมาตักอาหารตามเวลาที่แมวกำหนด จากคนที่เคยรักความเป็นส่วนตัว กลายเป็นคนที่เข้าห้องน้ำโดยมีผู้ติดตามสี่ขาตลอดเวลา และจากคนธรรมดา กลายเป็นทาสแมวแบบไม่รู้ตัว

ถ้ายังไม่แน่ใจว่าตัวเองเข้าสู่วงการนี้เต็มตัวหรือยัง ลองเช็กจาก 10 โมเมนต์ต่อไปนี้ดูได้เลย

ข้อ 1 รูปในโทรศัพท์เกินครึ่งเป็นรูปแมว

เมื่อก่อนถ่ายรูปอาหาร รูปเพื่อน รูปวิว แต่ตอนนี้เปิดแกลเลอรี่ทีไร เจอแต่รูปแมวเต็มไปหมด แถมยังเป็นรูปตอนนอน รูปตอนหาว รูปตอนเลียขน และรูปตอนนั่งเฉย ๆ ซึ่งคนอื่นมองแทบไม่ออกว่าต่างกันตรงไหน แต่เรากลับรู้สึกว่าทุกรูปมีคุณค่าและห้ามลบเด็ดขาด

ข้อ 2 ออกจากบ้านไม่ถึงชั่วโมงก็เริ่มคิดถึงแมว

พอออกไปทำงานหรือไปเที่ยวได้สักพัก ก็เริ่มสงสัยว่าแมวกำลังทำอะไรอยู่ กินข้าวหรือยัง นอนตรงไหน ซนหรือเปล่า บางคนถึงขั้นเปิดกล้องดูแมวระหว่างวัน ทั้งที่เมื่อก่อนยังไม่เคยคิดถึงใครเร็วขนาดนี้มาก่อน

ข้อ 3 ยอมขยับตัวไม่ได้เพราะแมวนอนอยู่

ไม่ว่าจะปวดขา ปวดแขน หิวน้ำ หรืออยากเข้าห้องน้ำแค่ไหน ถ้าแมวกำลังนอนอยู่บนตัก เราจะเข้าสู่โหมด "ห้ามขยับ" ทันที และพร้อมทนอยู่ในสภาพนั้นเป็นชั่วโมง เพราะไม่อยากรบกวนการนอนของเจ้านาย

ข้อ 4 ซื้อของให้แมวง่ายกว่าซื้อของให้ตัวเอง

เวลาจะซื้อของใช้ตัวเองต้องเปรียบเทียบราคา อ่านรีวิว และคิดแล้วคิดอีก แต่พอเป็นอาหารแมว ขนมแมว ของเล่นแมว หรือที่นอนแมว กลับกดสั่งได้ภายในไม่กี่วินาที ราวกับคนละคน

ข้อ 5 เริ่มคุยกับแมวเหมือนคุยกับคน

กลับถึงบ้านก็ทักก่อนว่า "วันนี้เป็นยังไงบ้าง" เล่าเรื่องงานให้ฟัง บ่นเรื่องชีวิตให้ฟัง และถามความคิดเห็นทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับแค่เสียง "เมี้ยว" หรือบางทีก็เดินหนีไปเลย แต่เราก็ยังคุยต่ออย่างมีความสุข

ข้อ 6 เดินผ่านแมวที่ไหนก็ต้องหยุดมอง

จากคนที่เคยเดินผ่านแมวจรโดยไม่ได้สนใจ ตอนนี้กลายเป็นว่าพอเห็นแมวเมื่อไร สายตาจะมองตามทันที ถ้ามีเวลายังแวะทัก แวะถ่ายรูป หรือแอบยิ้มคนเดียวเหมือนเจอคนดังอีกต่างหาก

ข้อ 7 ยอมเสียที่นั่งให้แมวโดยไม่รู้ตัว

ลุกไปหยิบน้ำไม่ถึงนาที กลับมาที่นั่งโดนยึดเรียบร้อยแล้ว และแทนที่จะอุ้มแมวออก เรากลับเลือกไปนั่งที่อื่นเอง พร้อมพูดว่า "นอนเถอะลูก" อย่างเต็มใจ

ข้อ 8 ฟังออกว่าแมวกำลังต้องการอะไร

คนที่ไม่ได้เลี้ยงแมวอาจได้ยินเสียงร้องเหมือนกันหมด แต่ทาสแมวจะเริ่มแยกออกว่า เสียงนี้คือหิว เสียงนี้คืออยากเล่น เสียงนี้คือเรียกให้เปิดประตู และเสียงนี้คือร้องเฉย ๆ เพราะอยากบ่นอะไรสักอย่าง ความสามารถนี้เหมือนปลดล็อกอัตโนมัติหลังเป็นทาสแมวไปสักพัก

ข้อ 9 มีความสุขกับเรื่องเล็ก ๆ ของแมว

วันไหนแมวกินข้าวเก่ง เราดีใจ วันไหนแมวเล่นของเล่นใหม่ เราดีใจ วันไหนแมวเดินมานอนใกล้ ๆ เราก็ดีใจ ทั้งที่เป็นเรื่องเล็กน้อยมาก แต่กลับทำให้ใจฟูได้ทั้งวัน

ข้อ 10 เริ่มเข้าใจว่าบ้านไม่ใช่บ้าน ถ้าไม่มีแมว

นี่อาจเป็นสัญญาณสุดท้ายของการเป็นทาสแมวเต็มตัว เพราะไม่ว่าแมวจะซนแค่ไหน ทำของพังแค่ไหน หรือปลุกตอนตีห้าบ่อยแค่ไหน พอวันไหนเขาไม่อยู่บ้าน กลับรู้สึกเงียบผิดปกติทันที เหมือนมีบางอย่างหายไปจากบ้าน และนั่นคือช่วงเวลาที่เรารู้ตัวว่า ผูกพันกับเจ้าก้อนขนพวกนี้มากกว่าที่คิด

สรุป

การเป็นทาสแมวไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว มันค่อย ๆ เกิดขึ้นจากเรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน จากการถ่ายรูปแมววันละหลายสิบรูป จากการยอมเสียพื้นที่บนเตียง จากการคุยกับแมวเหมือนเป็นเพื่อนสนิท และจากการมีความสุขเพียงแค่เห็นเขากินข้าวอร่อย ๆ

กว่าจะรู้ตัวอีกที เราก็ไม่ได้เป็นเจ้าของแมวแล้ว แต่กลายเป็นพนักงานประจำของเจ้านายสี่ขาแบบเต็มตัวเรียบร้อย

และที่สำคัญ... ไม่มีใครอยากลาออกจากตำแหน่งนี้ด้วย

🐱❤️