"อสูรกาย"แห่งเจ้าพระยา

ตั้งแต่ อดีต จนถึง ปัจจุบัน  

สถานที่จบชีวิตของใครหลายคน

คือ แม่น้ำเจ้าพระยา  แล้วคุณลองคิดดูว่า

ตั้งแต่อดีต จนถึง ปัจจุบัน กี่ชีวิตแล้ว

ทั้งชาย และ  หญิง  

- บางชีวิต คือ อดีตทหารรบสมัยสงคราม

- บางชีวิต ประสบอุบัติเหตุ ประมาท

- บางชีวิต อดีต ขายบริการ 

- บางชีวิต ปัญหาหนี้สิน

- บางชีวิต  ความรัก ความผิดหวัง

- บางชีวิต ป่วย โรคทางจิต ซึมเศร้า 

- บางชีวิต จงใจ แล้วเอามาโยนทิ้ง

ซึ่ง ชีวิตทั้งหมด  ตายโหงทั้งสิ้นเลย

ดังนั้น จึงไม่แปลก ที่สถานที่ตรงนี้ 

คือ แหล่งรวมของวิญญาณ อมนุษย์ 

ภูติ ผี ปีศาจ  ที่คอยขอส่วนบุญ 

หลอกหลอน ทำให้เกิดความเชื่อที่ว่า 

...ตัวตายตัวแทน...  แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

เพราะเหตุต้นผลกรรม ต่างหากที่กำหนดให้

ต้องมาจบชีวิต บริเวณแม่น้ำแห่งนี้ 

ปี ปี หนึ่ง มีคนจบชีวิต ทุกปี ทั้งที่เป็นข่าว

และ ไม่ออกข่าว   ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

สถานที่ตรงนี้ แม่น้ำเจ้าพระยา 

แล้วคุณเคยพิจารณา หรือไม่ว่า  

ทำไม แม่น้ำแห่งนี้ จึงเต็มไปด้วย

อมนุษย์ ปีศาจ อสูรกาย  อาถรรพ์ 

มันต้องมีสาเหตุ   คือ  

1.บางดวงวิญญาณที่ตอนมีชีวิต

สร้างแต่บาปกรรม จิตเต็มไปด้วย

อกุศล ไม่เคยทำบุญ แต่ ทำบาปทุกวัน

2.บางดวงวิญญาณ ตอนก่อนกำหนด

ตอนก่อนหมดอายุขัย ส่วนมากอยู่ในกลุ่ม

ฆ่าตัวตาย โดดน้ำ 

จะต้องเร่ร่อนเป็นสัมภเวสี ขอส่วนบุญ

ด้วยบูธกรรมที่ไม่เคยทำบุญ น้อยมาก

เพราะจิตสุดท้ายอยู่กับ รัก โลภ โกรธ หลง

ทำให้ไม่ค่อยได้รับบุญ บวกกับมีจิตร้าย

จึงกลายเป็น  อสูรกาย ปีศาจ  

คอยแปลงกาย หลอกหลอนชาวบ้าน

ทำให้ตกใจช็อก ดึงลงน้ำ ทำให้เกิดภัย

อย่างที่ หลายคนเคยพูด  ผีพรายดึงขา

ทั้งนี้ ก็ไม่ได้โทษ ผี อย่างเดียว ต้องโทษ

ตัวเราเอง เรื่องความประมาท  อีกหลาย

องค์ประกอบ ที่ทำให้ต้องมาจบชีวิตตรงนี้

3.บางดวงวิญญาณเล่นของ คุณไสย

" ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องได้ด้วยกล

ไม่ได้ด้วยกล ก็ต้องได้ด้วยมนต์คาถา "

โลกนี้มีการแข่งขัน กันทุกอาชีพ 

ใครใครก็อยากให้อาชีพที่ทำ รุ่ง ได้ดี

เช่น โรงแรง ก็ต้องการนักท่องเที่ยวพัก

ลูกค้า  บางครั้ง คู่แข่งต้องใช้ เสน่ห์  

ครอบไว้ หรือ ให้ คุณไสย ดลใจลูกค้า

หรือ คนทำอาชีพ ขายบริการ ใช้สีผึ้ง

น้ำพราย  สัก ลงนะ  ต่าง ๆ บนร่างกาย

เนื่องจากเป็นอวิชชา ไม่มีคุณธรรม 

ของจึงเขาตัว จน คุ้มคลั่ง ปลิดชีพตัวเอง

นอกจาก แม่น้ำ  ก็ โรงแรม  อสูรกายเยอะ

บางทีก็ถูกส่งมา บังหน้าทางเข้า  ทำให้ 

ลูกค้าไม่เห็น  ทั้งคนที่ทำ และ จ้างทำ

ถือว่า เป็น อมนุษย์ไปแล้วครึ่งร่าง 

เมื่อเกิดความล้มละลาย ก็จบชีวิตที่แม่น้ำ

ด้วยอวิชชา ทำให้กลายเป็น ปีศาจ  

...แล้วเราจะช่วยเหลือเหล่าดวงวิญญาณ

เหล่านี้ได้อย่างไร ?  นับวันยิ่งทวีความเฮี้ยน

ทำทุกวิถีทางแล้ว ยังแก้ไม่ได้สักที 

1.เราต้องเข้าใจ ดวงวิญญาณ เหล่านั้นด้วย

ว่า เขาต้องการความเป็นธรรม  

เขาต้องการส่วนบุญ ส่วนกุศล 

เขาต้องการการปลดปล่อย จากบ่วง

พันธนาการ ด้วยกรรมหนักฆ่าตัวตาย 

ทำให้ไปเกิดช้า ตายก่อนอายุขัย 

หรือ  ยังไม่ได้รับความเป็นธรรม  

- สิ่งที่เราทำได้ดีที่สุด คือ แผ่เมตตา

อุทิศส่วนกุศล  บางครั้งก็อาจจะไม่พอ

ต้องใช้บุญระดับสูง เช่น  

บุญ 3 รวมกัน ทาน ศีล ภาวนา  

บุญจากการบวช เนขัมมะ การปฏิบัติ 

เพราะเกิดทั้งบุญ และ บารมี ด้วย  

การทำพิธี ต่าง ๆ เพียง ลมพัดชั่วคราว 

สู้บุญ จาก  บุญกิริยา 10 กุศลธรรม 10

บุญจากการสร้าง พระพุทธรูป สถานธรรม

สาธารณะกุศล  บุญถึงจะมีกำลังมากขึ้น

เวลาเรา อุทิศส่วนบุญ ส่วนกุศล  

จะได้รับทั่วถึง เต็มๆ  

2. ความนานของวิญญาณ เพราะบางดวง

อยู่มา ร้อยปี พันปี  สิบปี  สะสมความแค้น

กิเลส ความยึดมั่นถือมั่น จนจิตกลายสภาพ

เป็น อมนุษย์  อสูรกาย ปีศาจ ได้เนี่ย 

ต้องใช้ กุศลวิธี ที่ ยิ่งยวด ยิ่งใหญ่มาก 

ก็เหมือนคนเรา  ..เล่นหวยมาตั้งแต่หนุ่มสาว

พอ..แก่ตัวจะให้เราเลิก....ไม่ง่าย ใช่ปะ ..

( ยกตัวอย่าง )  ดวงวิญญาณ ผีร้ายเหล่านี้

ก็เช่นกัน ต้องใช้เวลา และ ความสม่ำเสมอ

เช่น  สวดมนต์ทุกวัน นั่งสมาธิทุกวัน

แผ่เมตตา อุทิศบุญทุกวัน เสมอๆ 

ได้รับบุญ ทุกวัน  เมื่อบุญวาระมาถึง 

จะต้องไปเกิด แล้ว  เราก็อธิษฐานเลยว่า

" ด้วยบุญและบารมีที่ข้าพเจ้า สะสมมา

ทุกวัน ตั้งแต่อดีต ถึง ปัจจุบัน  

บุญทุกบุญ จงช่วยปลดปล่อย 

ปลดเปลื้องกรรม  จงนำทางเหล่าอมนุษย์

วิญญาณร้าย ผ่อนคลายลง แล้วไปสู่

ภพภูมิตามบุญและกรรมที่ทำมา 

ปรับภพภูมิให้ สูงขึ้น อย่าได้มาเร่ร่อน

สร้างกรรม ไม่จบสิ้น อย่างนี้ อีกเลย "

3.อยู่ร่วมกันให้ได้  มันอาจจะยากหน่อย

หลายคนบอก จะบ้าหรอ  อยู่กับผี นี่นะ

เราลองมอง ย้อนกลับ ตอนที่เขาเป็นคน

บางคน รู้จักนิสัย เขาดี ถึงแม้ว่า เขา

จะเคยทำงานแบบนั้นมา  แต่เขาก็จิตใจดี

มีน้ำใจ หาเงินเลี้ยงดู ครอบครัว  เมื่อเขา 

จบชีวิต ตาย  เรา กลัว ทอดทิ้ง พวกเขา

ขนาดเรา โดน เพื่อน งอล ยังเสียใจ 

นี่ วิญญาณ ก็รับรู้ได้  เสียใจเหมือนกัน

บางครั้ง พวกเขา ก็ น่าสงสาร 

บางครั้ง ก็ น่ากลัว  เหตุที่เขาน่ากลัว 

เพราะ ต้องการบุญ  ต้องการน้ำใจ 

ต้องการผู้ที่ช่วยเขาได้  ไม่มีใคร 

อยากวนเวียน ที่เดิม  ซ้ำๆ หรอก 

อยากไปตามทาง บ้าง  ตามกรรมที่ทำมา

***  คิดซะว่า ครั้งหนึ่งเราเคยเป็นเพื่อนที่ดี

ครั้งหนึ่ง เราได้หยิบยื่นน้ำใจให้กัน 

เขา ก็เคย มีน้ำใจให้เรา  ตอนที่ยังอยู่ 

เราก็สามารถ  ดำเนินชีวิต ร่วมกันได้ 

ต่างคน ต่างอยู่ ต่างภพ กันแล้ว  

*** ท้ายนี้ ก็หวังว่า คนที่เข้ามาอ่านจริงๆ

เป็นผู้มีปัญญาดี จะนำไปใช้ประโยชน์

หวังว่า จะเป็นความรู้ แง่คิด ดีดีได้บ้างนะ