ทำไมคนต่างจังหวัด ถึงขับรถในกรุงเทพไม่เป็น?

คือคนรอบตัวผมนี่แหละ​

พอไปบ้านญาติทีไร​ ก็จะดิ่งตรงไปบ้านญาติทันที​ ในเส้นทางที่เคยไป​ ไม่ออกนอกเส้นทาง

พอเวลาจะไปนู่น.. ไปนี่​ ซื้อของ​ ก็จะขึ้นรถเมล์​ taxi ถ้าเอารถไปมันก็สะดวกส่วนนึง
ผม​ : อ้าว​ ทำไมไม่เอารถไป​
เขา​ : ขับไปไม่เป็น​ ไม่กล้า​ 
ผม​ : อ้าว​ อีหยังวะ​ ( ไม่รู้​กลัวอะไร​ ​ )​

แต่อยู่ต่างจังหวัด​ก็ขับไปนู่นไปนี่ได้​ ไปเที่ยวต่างจังหวัด​เองได้ ก็แปลกใจเหมือนกัน

ถนนในกรุงเทพโคตรมั่วและไม่มีหลักการครับ คนมาจากต่างจังหวัด (เอาจริงๆ คนกรุงเทพ
ที่ไม่คุ้นชิน) มันก็จะผิดที่ผิดทาง ผิดทิศแบบไม่ตั้งตัวเลยหละครับ มาเดี๋ยวไล่ให้ฟังเป็นข้อๆ
เลยครับ ประมาณนี้

๑. วันเวย์เทกระจาด มีการกำหนดทิศการวิ่งบนถนน ไปทาง ต้องกลับอีกทาง วิ่งทับเส้นเดิม
    ไม่ได้ มันสร้างความปวดหัวได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
๒. มีกรวยอัจฉริยะบนถนนประจำ ไม่ว่าจะเป็นการซ่อม หรือการรวมพลังฉายแสงก็ตามครับ
    บางครั้งกั้นไม่ให้ไปเฉยๆ ไม่ใช่ทางเบี่ยง กันทิ้งกั้นขว้าง เอาแค่ซ่อมถนนแล้วกัน ราม
    อินทราก็พอ วิ่งจากหลักสี่มา พอใกล้ๆ แฟชั่น ก็กั้นมันหมดซะงั้น ถามว่า คนที่จะวิ่งต่อ
    ไปมีนบุรี ให้ไปทางไหนครับ ?
๓. วงเวียน เวียนหัว วงเวียนต่างจังหวัด ก็วิ่งวนไปเรื่อยๆ ถึงทิศพอใจก็ออกมา รถค่อยๆ ให้
     ลำดับกัน รถในวงเวียนไปก่อน แต่ ... ในกรุง วงเวียนมีไฟแดงครับ ถ้าจะมีไฟแดง จะเป็น
     วงเวียนไปเพื่ออะไร ทำแยกสิ หลายชีวิต ต้องเอาแบงค์ไปเซ่นไหว้วงเวียนแบบนี้ประจำ
๔. ยูเทิร์นเจ้าปัญหา ปกติถนนเส้นใดเส้นหนึ่ง มันมีมาตรฐานของม้น เช่น จะกลับรถ ก็เจาะ
    เกาะกลางเลี้ยว และถ้าเราเห็นแบบนั้นสักอัน ถ้าเราจะกลับรถ งวดหน้า เราก็จะพยายาม
    ชิดขวาครับ รอกลับ แต่ไม่ครับ ถนนอย่างเส้นบางหน้า มีคนรอเล่นตลกกับวิธีการนี้อยู่เพราะ
    เมื่อเราชิดรอกลับ ครั้งหน้ามันเจือกเอากลับรถไปเป็นลอดใต้สะพาน ถามว่าเมื่อเราอยู่เส้น
    ทางด่วนแล้ว เราจะมุดไปกลับรถทันไหม ไม่เป็นเรา เตรียมกลับย้ายไปอยู่ซ้ายสุด พอถึง
    จริง เขาก็ดันเอาทางกลับรถไปไปเป็นสะพานกลับรถ กลับรถไม่ทันอีกครั้ง สรุปวิ่งกันเป็น
    สิบกิโลเมตร เพื่อปล้ำจะกลับรถให้ได้
๕. แยกในแยกประลองความเร็ว หลายครั้งเราจะเห็นรถผ่าง่ามบนถนนแล้วขึ้นไปเสียบเท้งเต้ง
    แบบนั้นบ่อยๆ เพราะอะไรนะหรือ เพราะ เรามีแยกให้ตัดสินใจในแยกบ่อยๆ พวกนี้มักเจอ
    บนทางยกระดับครับ แยกไปแล้ว ถนนก็ยังโค้งอยู่ คนทั่วไปที่ไม่คุ้นทางก็ต้องพิจารณากัน
    ทันทีครับว่า ไอ่ที่เลี้ยวมาเนี่ยะ มันถูกไหม ในขณะพิจารณาและยังไม่ได้คำตอบ ถนนเจ้า
    กรรมก็เจือกมีง่ามให้เลือกอีกแล้ว เอาหละสิ ซ้ายหรือขวาดี ลังเล เดิมก็ไม่รู้ถูกไหม อันใหม่
    นี่อะไรหว่า ตัดสินใจไม่ถูก ผ่าง่ามแล้วกัน
๖. แยกสุดสวิง ปกติมนุษย์โลกเวลาจะเลี้ยวที่แยก เขาจะไปแยกไหน เขาก็จะชิดหาแยกนั้น
    แต่ไม่ครับ กรุงเทพมันเมืองอินดี้ จะเลี้ยวขวา ท่านอาจจะต้องชิดซ้าย เพื่อลอดสะพานทาง
    ตรง อาจจะดูง่ายๆ แต่ ... ลองเจอครั้งแรง ได้มีงงเป็นไก่ตาแตกแน่ๆ
๗. ป้ายทาลัดประหยัดงบ ใครเห็นป้ายทางลัดไป ..... อย่าได้ตามเข้าไปส่งเดชนะ เพราะมัน
    มีป้ายแค่ ๒ ใบคือ ทางเข้ากับ ทางออกครับ ด้านในไม่มีป้ายบอกทางหรอก ถ้าเป็นที่ต่าง
    จังหวัด มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะตามถนนไปเรื่อยๆ ก็จบ แต่ในกรุง มันกลายเป็นทางเข้าไป
    ที่ด้านในมีแยกยุบยับ ยั้วเยี้ยครับ หลายคนบอกไม่ยาก ให้ตามทางหลักไปดิ กลายเป็นเรา
    แยกทางหลักทางรองไม่ออก เพราะถนนเส้นมันเท่ากันหมด หลงสิครับ
๘. เสาค้ำบัลลังก์ ทางเข้าหมู่บ้านนี่ตัวดีเลย เป็นอยู่ว่าจะข้ามถนนโดยการวิ่งต่อระหว่างหมู่บ้าน
    ได้ แถมเราก็เคยวิ่งมาแล้วด้วย อยู่ดีไม่ว่าดี วันหนึ่งก็เกิดมีเสาหลักของบ้านเมืองมาปักกลาง
    ถนน คงเหลือแต่คนเดิน กับ มอเตอร์ไซค์ที่วิ่งผ่านเสานั้นไปได้ กลายเป็นถอยหลังยาวๆ อีก
    แล้วครับท่าน
๙. ป้ายล่องหน ด้วยความที่กรุงเทพรถติด หลายครั้ง รถก็ติดก่อนถึงแยกนั้นๆ เป็นแนวยาว ธรรม
    ชาติคนทั่วไปบนโลก เขาก็จะเห็นป้ายก่อน แล้วค่อยบังคับรถไปตามทิศ เพื่อไปยังเป้าหมาย
    ตามแยก แต่ ... ด้วยรถติดไกล ไกลทะลุป้าย เราก็วิ่งเลยไปอย่างไม่ยากเย็น พอเห็นป้ายอีกที
    รถก็ติดเป้นแถวยาวไปแล้ว ครั้นจะเปิดไฟเลี้ยวเพื่อเข้าไป คนก็ไม่เข้าใจ หาว่าเราไร้มารยาทขับ
    รถมาแทรกขบวน เห้อ เลยต้องวิ่งเลยไป (ไปไหนก็ไม่รู้)
๑๐. แยกวัดดวง อะเอาง่ายๆ วิ่งมาคันเดียว รถก็ไม่ติดด้วย ป้ายก็เห็นชัด แต่ ... ป้ายบอกเลี้ยวที่
     ต่างจังหวัดนี่ มันง่าย เช่น มีลูกศรบอกว่า บ.โคกควายหอนเลี้ยวซ้าย แน่นอน มีถนนซ้ายหน้า
     เราเลี้ยวไปได้เลย ถูกแน่นอน แต่ ... ในกรุงมันไม่ง่าย พอไปถึงที่ เจือกมีแยกติดกัน ๒ แยก
     วัดดวงเลยครับ ว่าจะเอาอันไหน อันแรก หรือ อันที่สองดี หลายครั้ง เลือกอันแรกผิด และหลาย
     ครั้ง เลือกอันที่สองก็ผิดเหมือนกัน ครึ่งๆ