ชวนปลูก ว่านสี่ทิศขาวหอม

          ว่านสี่ทิศขาวหอม เป็นว่านสี่ทิศพื้นเมืองที่หายากกว่าว่านสี่ทิศพื้นเมืองชนิดอื่นมาก ถ้าพบเจอก็ขอแนะนำให้ซื้อมาปลูกไว้ในบ้านเลย รับรองว่า เจ้าของจะไม่ผิดหวัง  เวลาดอกมาบานสะพรั่ง จะให้ความสดใสกับสวนและบ้านมาก แถมใครเดินผ่านต้องเหลียวมองแล้วเหลียวมองอีก เนื่องจากดอกสีขาวปนสีเขียว ดูแล้วให้ความรู้สึกสบายตาสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

          เริ่มปลูกว่านสี่ทิศพันธุ์นี้มาได้สามปี มีหัวฝ่อหายไปบ้าง และแล้วปีนี้ก็ยอมออกดอกมาให้ชมหนึ่งกระถาง 

          หลังอดน้ำในช่วงแล้งจนใบยุบจนเจ้าของนึกว่า ตายไปอีกกระถางแน่ๆ  แต่พอได้ฝนเดือนเมษายนมาเรื่อยๆ อยู่ๆ แทงดอกมาสองช่อทีเดียว 

         แค่เริ่มแรกแย้มนิด ๆ ให้ความรู้สึกชื่นใจแล้วค่ะ สีขาว ดูไปนานๆ แล้วให้ความรู้สึกสงบนิ่งมาก

          พอกลางคืนดอกก็เริ่มบาน ตอนบานแบบนี้สวยมากค่ะ กลีบด้านในสีเขียวอ่อน เกสรดอกเรียงกันเป็นระเบียบ ส่วนปลายโค้งง้อเชิดนิดๆ เคยอ่านเจอว่า ผสมติดเมล็ดด้วย แต่ลองผสมแล้วไม่ติดค่ะ 

          ดอกมีขนาดเล็กน่ารัก  ความกว้างของดอกประมาณ 12  ซม.  ทรงดอกเป็นทรงปากแตร   โคนกลีบมีสีเขียวสดใส  ลองดมดูก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ กลิ่นของเค้าคล้ายสมุนไพรบางอย่างแต่ก็นึกไม่ออกว่าคล้ายอะไร แต่ออกแนวหอมชื่นใจ ไม่ใช่หอมอบอวลเหมือนกลิ่นน้ำหอม ตอนนี้คิดไว้ก่อนว่า หอมคล้ายอบเชย

          ตอนเช้าก็บานสวย น่ารักเชียว กลีบเหมือนจะบอบบางแต่ทนอากาศร้อนดีมาก  เริ่มพามาหลบแดดในโรงรถนิดหนึ่ง จะได้อยู่ให้ชื่นใจนานๆ หน่อย

          เมื่อเทียบกับว่านสี่ทิศตัวอื่น ขาวหอมก็ดูคนแคระ ก้านดอกก็ไม่ค่อยสูง วัดดูก็สูงกว่าไม้บรรทัดไปหน่อย ก็ถือว่าสวยมาตรฐานนางสาวไทยอยู่นะคะ แต่เวทีโลกก็เล็กไปเลย

          พอบานเต็มที่บางดอกจะเริ่มมีเส้นประสีแดงที่กลางกลีบ ในรูปแรกค่อนข้างจะเห็นได้ชัดเจน 

          บางดอกก็ไม่มีเส้นประสีแดงเลย พยายามมองหาใกล้ๆ ก็ไม่มีเลย ส่วนตัวชอบแบบขาวล้วนมากกว่า เลยเก็บรูปไว้เยอะหน่อย

          ช่วงดอกใกล้โรย กลีบจะบิดพลิ้วสวยงาม ให้ความรู้สึกนุ่มนวลมาก การชมดอกว่านสี่ทิศขาวหอม 2 ช่อกระถางแรกนี้ ยาวนานถึง 15 วัน ถือว่าคุ้มค่ามากค่ะ ปีหน้าตั้งเป้าว่า อยากให้ดอกมามากกว่านี้ ตอนนี้ก็พยายามบำรุงหัวบำรุงใบเค้าไปเรื่อย ๆ

          แม้ว่าจะต้องลงทุนลงแรงดูแลแต่ว่านสี่ทิศขาวหอมก็ออกดอกมาให้ชมดอกแค่ปีล่ะครั้งเท่านั้นนะคะ ดูเสียเวลาชีวิตจริง ๆ ชีวิตต้องดูใบของนางเป็นส่วนใหญ่ แต่มันกลับเป็นเสน่ห์ของไม้หัวชนิดนี้ที่ดึงดูดให้ผู้นิยมปลูกดอกไม้ต้องเสาะหามาเก็บไว้ และกลายเป็นไม้ดอกในดวงใจไปในที่สุด