ไว้อาลัยกับบุคลากรทางการแพทย์ที่สูญเสีย แม้ไม่มีธงชาติมาพาดหีบศพก็ตาม

แม้นไม่มีธงชาติพาดหีบศพ

ชีวิตจบก็ยังสู้อยู่ไม่หวั่น

แม้นไม่มียศตำแหน่งแหล่งรางวัล

ทางสายนั้นที่เลือก...จะเดินไป

เพื่อปากท้องต้องอดทนคนไม่รู้

หนักก็เอาเบาก็สู้ต้องอยู่ได้

เพียงหวังผู้ที่ดูแลพ้นโรคภัย

จะเป็นไร ..มือจะหัก...ใจจะพัง

มายาภาพนางฟ้าสวมชุดขาว

เพียงเรื่องราวประโลมใจให้มีหวัง

แท้จริงแล้วเหมือนรถหมดกำลัง

อยากจะร้องดังๆ....ฉันก็คน

แต่สัญญาที่ตั้งใจในอาชีพ

คือประทีปส่องใจไปทุกหน

"เรียนวิชากรุณาช่วยปวงชน

ผู้เจ็บไข้ได้พ้นทรมาน"

ถึงวันนี้หน้าที่ได้สิ้นสุด

ลมหายใจก็หยุดดุจส่งสาร

หากยังย่ำเหยียบหัวใจคนทำงาน

อีกไม่นาน...จุดจบ...ก็จะมา