นักข่าวสาวอย่าลบหลู่เจ้าที่น้ำตก(จ.ตรัง) จนหาทางออกไม่ได้..

อันนี้ตอนทำงาน เป็นผู้สื่อข่าวที่ตรัง.. เพื่อนที่ทำงานเล่าให้ฟัง...  เป็นเรื่อง 1 เดือนก่อนผมเข้าทำงาน

 นักข่าวสาว นิสัยเอาแต่ใจ ปากแรง...อยากทำสกู๊ปเป็นของตนเอง คือตนจะเป็นพิธีกรเอง ใส่ในช่วงข่าวท้องถิ่น

  ซึ่งบริษัทจะทำเป็นเคเบิ้ล ส่งสัญญานไปยังสมาชิก...

  และทางบริษัททำห้องข่าวเสนอข่าวท้องถิ่นในเมืองตรัง ขึ้น เพื่อสมาชิกได้รู้สึกว่า..มีอะไรน่าสนใจกว่าจานดาวเทียมทั่วไป 

วันไปถ่ายสกู๊ปที่น้ำตกน้ำตกแห่งในจังหวัดตรังใกล้ตัวเมือง  เพื่อนผมคนเล่าเป็นตากล้องไปกับผู้สื่อข่าว แค่ 2คน ไปมอเตอร์ไซค์  ซึ่งเขาไปกันถึงช่วงที่นักท่องเที่ยวไม่ค่อยมีละ..  

ซึ่งผู้สื่อข่าวคนนี้เป็นผู้หญิงที่มั่นหน้า แล้วพูดแรงๆ ไม่คิด ไม่เชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามเด็กรุ่นใหม่....  

 ตอนไปถ่าย ผู้สื่อข่าวด้วยความที่ปากไว พูดอะไรสักอย่างเหมือนลบลู่ เพื่อนผมที่เป็นตากล้องเตือนให้ขอโทษสิ่งศักดิ์สิทธิ เพราะชาวบ้านที่นี้เขานับถือ(เพื่อนเป็นคนในท้องที่)  

  แต่ผู้สื่อข่าวไม่แคร์ไม่เชื่อ บอกว่า เพื่อนผมเหลวใหล ยุคใหนแล้วยังงมงาย...   

จนเมื่อถ่ายเสร็จ ก็เริ่มจะค่ำ ทั้งสองก็ขับมอร์เตอร์ไซค์กลับ

แต่..แต่... ลบลู่แล้วมีหรือจะรอด...  

ทั้งสองขับวนเวียน หาทางออกจากน้ำตกแห่งนี้ไม่เจอ  ทั้งที่จริงเพื่อนผมก็เคยมาบ่อยไม่น่าจะหลง แต่หลง...  

คือพยายามหาทางออกจน เริ่มเอ๊ะใจ มันต้องโดนดีแล้ว      จึงทำให้คิดทบทวนเพราะอะไร จึงนึกได้ที่ผู้สื่อข่าวผู้หญิง พูดลบลู่   เพื่อนจึงบอกให้ผู้สื่อข่าวคนนี้ กราบขอขมา เจ้าที่เจ้าทางเจ้าป่าเขา...  

ถึงขั้นนี้แม้ผู้สื่อข่าวคนนี้ไม่เคยเชื่อก็ต้องเชื่อ..จึงกราบขอขมาในความปากไว พูดไม่ดี.. หลังจากขอขมา เพื่อนผมและผู้สื่อข่าวคนนี้ก็ขับออกมาจากน้ำตกนั้นได้ อย่างปลอดภัย     ซึ่งเรื่องนี้เกิดก่อนผมเข้าไปทำงานที่นัาน และตอนผมเข้าไป ผู้สื่อข่าวคนนั้นก็ไม่อยู่ละ...

และผมก็ไม่เคยเห็นสกู๊ปตัวนั้น คงน่าจะไม่ได้ออกอากาศ...

เพราะสกู๊ปตัวนี้ น่าจะเป็นโปรเจ็คของผู้สื่อข่าวคนนี้ ที่อยากให้มีสกู๊ปในข่าว จึงไปทำสกู๊ปตัวอย่าง...

แต่คงไม่ผ่านการอนุมัตินะ ....

... และนี่คือเรื่องที่ผมเจอและเคยฟังมาครับ คุณละเคยเจอมั้ย? 

ขอบคุณภาพประกอบ