ผิดสีผิดตำเเหน่งไปซะหมด

ย้อนไปสมัยเด็ก เป็นเด็กบ้านนอกคนนึงที่อยู่กับย่า เพราะพ่อเเม่จะไปทำงานในเมือง ช่วงเวลาวัยเด็กจริงอยู่กับย่า เเละสนิทกับ

ย่าที่สุด เวลาทำกับข้าวย่าจะชอบชอบใช้ให้หยิบโน่นหยิบนี่ เพราะด้วยความที่ย่าเป็นสาวสลาตัน หุ่นบิ๊กไซต์ ลุกนั่งที ลำบ๊าก

ลำบาก ลุกก็ร้องโอ๊ย นั่งก็ร้องโอย ก็เลยใช้หลานซะเลย 

ย่า : หนูช่วยหยิบหม้อเขียวให้ย่าหน่อย

หลาน : ไหนงะย่า ไม่มีหม้อสีเขียวเลย

ย่า : เเขวนอยู่นั่นงะ สีเขียวเห็นมั้ยนั่น 

สิ่งที่เเขวนอยู่นั่นมันคือหม้อสีน้ำเงิน เเต่คนโบราณเรียกหม้อเขียว 

ย่า : หนูช่วยทัพพีให้ย่าหน่อย อยู่หลังตู้เย็น

หลาน : ไหนงะย่า (มองหาด้านหลัง เด็กอะนะ ก็จะซื่อๆหน่อย)

ย่า : นั่นงะ หลังตู้เย็น ข้างบนงะ เด็กนี้หาไรไม่เคยเจอ

เอิ่มมมมม คืออยู่หลังตู้เย็น เเต่ด้านบนนี่ก็งงไปนะย่า เอาซักตำเเหน่งซิ 

ย่า : หนู หยิบจวักให้ย่าหน่อย 

หลาน : นี่ค่ะ (ยื่นจวักตักเเกงให้ย่า)

ย่า : เอามาทำอะไร ย่าจะตักข้าว เอาจวักตักเเกงมาเพื่อ

หลาน : นี่เค้าเรียกว่าจวักมั้ยงะย่า

ย่า : ใช่ เเต่ย่าเอาอันเล็ก 

(ประเด็นคือ นางต้องการทัพพีตักข้าว เเต่เรียกรวมๆทุกอย่างว่า จวัก)

วัยเด็กที่สนุก อยากกลับไปเป็นวัยเด็กอีกจังเลย

บทความโดย The calmgirl

ขอบคุณรูปจาก pixabay