แฟนขอมากไปไหม..กับการมีแฟนครั้งแรกในชีวิต

หนุ่มคนหนึ่งมาขอคำปรึกษาชาวโซเชียลในเวบดัง..ว่า

ผมคบกับผู้หญิงคนนี้ได้ประมาณ 4 เดือน (แบบจริงจัง/แฟนคนแรก).

ไปไหนมาไหน ผมไปรับไปส่ง และ ส่วนมากผมจะเป็นคนจ่าย

แต่ก็มีแชร์กันบ้าง อย่างเช่น ผมออกค่าตั๋วดูหนัง แฟนผมออกค่าป๊อปคอร์น. กินข้าวมีแชร์กันบ้างผลัดกันจ่าย.

... ผมกับแฟนได้ไปคาเฟ่เพื่อฉลองวันเกิดผม เธอเซอร์ไพรส์ผมด้วยเค้ก 1 ชิ้น และ เราก็กินข้าวกัน (แฟนผมเป็นคนจ่าย ตกอยู่ประมาณ 500 กว่าบาท).

วันนั้นผมดีใจมาก เพราะผมไม่ได้คาดหวังอะไรจากเขาเลย แค่ได้เจอกันก็พอที่จะเป็นของขวัญของผมได้แล้ว.

ก่อนวันวาเลนไทน์ เธอก็เซอร์ไพรส์ของขวัญวาเลนไทน์ คราวนี้เธอให้เสื้อฮู้ดดี้กับผม ราคาประมาณ 1,400 บาท.

คราวนี้ผมเหวอเลย ผมเลยถามว่าทำไมให้เยอะขนาดนี้ แฟนผมตอบว่า ให้เพราะอยากให้ และเค้าก็ไม่อยากได้อะไรตอบแทน ไม่จำเป็นต้องซื้อให้คืน ให้เพราะอยากให้.

ถึงวันวาเลนไทน์เราสองคนก็ได้ไปดินเนอร์กัน แต่วันนั้นผมไม่ได้ซื้อดอกไม้ให้ เพราะผมก็ยุ่งๆกับธุรกิจครอบครัว แล้วก็ผมก็คิดว่า คงไม่เป็นไรมั้งเพราะเขาก็เคยบอกว่าไม่อยากได้อะไรคืน อีกอย่างดอกไม้กินไม่ได้ เอาเงินไปหาอะไรกินอร่อยๆยังจะดีกว่า สุดท้ายผมก็จ่ายอยู่ดี (ในสมองผมคิดอย่างนี้).

ดินเนอร์ในวันนั้นเราหารกันคนละครึ่ง เพราะมันแพง. ก่อนจะไปส่งเขาที่บ้าน ผมก็ได้บอกขอโทษเขาว่าไม่ได้ซื้อดอกไม้ให้เพราะไม่ทัน

เค้าก็แสดงอาการหน่อยๆ แต่เขาก็บอกว่าไม่เป็นไร ปีหน้าค่อยซื้อให้ก็ได้  เพราะทุกปีเขาได้ดอกไม้ตลอดตอนคบกับคนก่อน ปีนี้ไม่ได้ก็รู้สึกแปลกๆ (ผมรู้สึกเห*้ยเลย).

    วันถัดไปเธอก็ส่ง story ไอจีของเพื่อนเขา ว่าเพื่อนเขาได้นั่นได้นี่เธอไม่ได้อะไรเลย แต่เค้าไม่ได้พูด แค่ส่งรูป story เหมือนจะสื่อว่าคนอื่นได้ ทำไมเราไม่ได้. แต่ละวัน แฟนผมจะส่งรูป ลิปสติกที่เธออยากได้ เป็นแบบนี้ประมาณ 1 อาทิตย์ครึ่ง. แต่สุดท้ายผมก็ซื้อลิปสติกให้เขาราคาประมาณ 1000 กว่าบาท. (ช่วงเวลา 1 อาทิตย์ครึ่งเราสองคนก็มีทะเลาะกันเล็กน้อย เกี่ยวกับการซื้อของขวัญ, ผมจำได้ว่าแฟนผมพูดว่า "เค้าไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้หรอ") ผมก็นึกได้ว่า ตอนนั้นไม่ได้พูดแบบนี้ แต่คิดอีกมุมนึง ผมก็ผิดแหละที่ไม่ได้ซื้ออะไรให้ในวันวาเลนไทน์.

  คราวนี้ถึงวันเกิดแฟนผม ผมก็ถามว่าอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด แฟนผมก็บอกว่า อะไรก็ได้งบเท่าไหร่. ผมเลยเสนอ งบไป 700 บาท แต่เขาก็บอกว่ามันน้อยไปเปล่า.

ผมก็ตัดปัญหาเลยพูดว่าอยากได้อะไรก็ส่งรูปมาเดี๋ยวจะซื้อให้. นางก็ส่งรูปลิปสติก YSL (ราคา 1,400 บาท) , ผมก็ซื้อและผมก็ได้ให้ลิปสติกตัวนั้นก่อนวันเกิด เพราะผมกลัวว่าผมจะยุ่งกับงานและจะไม่ได้เจอกัน.

แต่คืนนั้นผมทำงานเสร็จเร็วก่อนเวลาที่ผมตั้งไว้ ผมก็ได้ไปเซอร์ไพรส์แฟนผมด้วยเค้ก 1 ปอนด์.

ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์ครึ่งจากวันเกิดของนาง แฟนผมก็ได้ส่งรูปลิปสติกอีกครั้ง และแฟนผมก็บอกว่าแค่ส่งลอยๆ คราวนี้เป็นลิปสติก Chanel ราคา 1,500 บาท. ผมก็เลยตอบไปว่าอยากได้หรอ นางก็ตอบกลับว่าเนื่องในโอกาสอะไร ผมก็บอกไปว่าไม่รู้แล้วก็พิมพ์ฮ่าๆๆ(ผมก็เอะใจว่าไม่มีความเกรงใจกันเลยหรอ). แต่สุดท้ายผมก็ซื้อให้นาง ในวันถัดไป.

  ##ตอนนี้ผมรู้สึกอึดอัดแล้วก็สับสน เพราะผมพึ่งมีแฟนเป็นคนแรก ผมคิดแบบนี้ผิดไหม?

ผมคิดถึงเรื่องเงินมากไปหรือเปล่า?

ดูเหมือนผมเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า?

เพราะผมคบกับเขา โดยไม่หวังอะไรตอบแทน ไม่คาดหวังอะไร.

ไปไหนมาไหนผมก็จ่ายให้เขาเป็นส่วนมาก ไปรับไปส่งเขาตลอด.

ผมแค่รู้สึกว่าผมเป็นฝ่ายให้ตลอด ส่วนเขาเป็นฝ่ายได้.

แล้วก็ผมก็รู้สึกว่า เขาให้อะไรแล้วเขาก็คาดหวังที่จะได้สิ่งตอบแทน เพราะผ่านมาเขาเคยได้ตลอด ตอนคบกับคนก่อน.

ผมก็เคยคิดว่าอาจจะเป็นเพราะไลฟ์สไตล์ และครอบครัวที่แตกต่างกันหรือเปล่า เพราะพ่อแม่เขาทำราชการที่ตำแหน่งสูงพอประมาณ ส่วนครอบครัวของผมทำธุรกิจ (ผมก็ไม่รู้ตอนนี้ผมคิดไปหมด).

ผมก็รักเขาแต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปผมก็รับไม่ได้.

ขอบคุณข้อมูล

   สำหรับผมคิดว่าคนเราคบกันต้องสบายใจ ไม่ใช่หวังแต่จะได้จากอีกฝ่าย...

   จากการอ่านเหมือนแฟนเริ่มจะอยากให้แฟนซื้อให้โน้นนี้ ซึ่งเป็นค่านิยมที่ผู้หญิงชอบ ให้แฟนเปร์ และไปอวดเพื่อนๆได้ว่า  แฟนซื้อให้นะ ...ปลื้มปริ่ม

.......ต้องเจอคู่ที่เหมาะสมกันครับ ถ้าไม่อยากเปลี่ยนคู่ก็ต้องปรับเปลี่ยนแนวคิดให้...

ความสุขที่เขาเป็นอย่างนี้ อย่างคาดหวังให้เขาเป็นอย่างที่เราชอบ.....แต่ถ้าเขาเป็นได้ถือว่าโครตโชคดีครับ