บันทึกขนาดสั้นจากห้องพิจารณาคดี
สมยศ พฤกษาเกษมสุข แถลงว่า การไม่ให้ประกันตัวเป็นอุปสรรคในการต่อสู้คดีและไม่เป็นธรรม เพราะท้ายที่สุดแล้วต่อให้ศาลพิพากษายกฟ้อง ระหว่างต่อสู้คดีตนเองก็คงต้องติดคุกไปแบบนี้เรื่อย ๆ ขอให้ศาลมอบโทษประหารชีวิตให้เพื่อยุติปัญหา เขาพร้อมพลีชีพสังเวยความไม่ยุติธรรม
ไมค์ฯร้องไห้น้ำตาไหลเพราะมันคับแค้นจุกแน่นอยู่ในอกถึงความไม่ยุติธรรม ไมค์ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนชนิดที่แม่ของเขาเองก็ยังแปลกใจ
“มันไม่เป็นธรรมกับเราเลยนะพี่ ไมค์ไม่ได้กลัว จะติดก็ติดไป แต่อยากได้เพียงความยุติธรรม แค่สิทธิในการประกันตัวเรายังไม่ได้ เราจะได้ความยุติธรรมจริง ๆ หรอพี่”
พี่รู้ไหม ไมค์ท่องบทกวีแปลของจิตร ภูมิศักดิ์ทุกวัน
“เพื่อลบรอยคราบน้ำตาประชาราษฎร์ สักพันชาติจักสู้ม้วยด้วยหฤหรรษ์ แม้นชีพใหม่มีเหมือนหวังอีกครั้งครัน จักน้อมพลีชีพนั้นเพื่อมวลชน”
เพนกวินเข้ามาในห้องพิจารณา ร่างกายซูบผอมลงไปเยอะ อิดโดยเต็มที
ใบหน้าซีดขาว แขนข้างซ้ายของเขามีสายระโรงระรางเต็มไปหมด ใช่ มันคือสายน้ำเกลือ
แขนของเขาถูกเจาะเพื่อใส่น้ำเกลือลงไป เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะพูดจาสื่อสาร เพราะอดอาหารประท้วงทวงคืนสิทธิขั้นพื้นฐาน ในการประกันตัวมาแล้วกว่า 14 วัน
รุ้ง ปนัสยา กล่าวแถลงด้วยน้ำตา
สรุปความได้ว่า หนูเป็นเพียงแค่นักศึกษา อายุแค่ 22 ปี หนูฝันถึงสังคมและอนาคตที่ดีกว่า การที่หนูออกมาใช้สิทธิเสรีภาพเคลื่อนไหวให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองหนูผิดอะไร หนูกับเพื่อนอีกหลายคนไม่ได้ประกันตัว พวกเราถูกบังคับไม่ให้มีโอกาสนั้น หนูกลัวค่ะ หนูกลัวว่าเพื่อนหนูจะเป็นอะไรไป หนูบอกเพนกวินว่า หนูกลัวมันตาย แต่เพนกวินตอบว่า ถ้าจะตายก็ให้ตายไป
หนูคิดมาตลอดว่า “เราสู้เพื่ออยู่ ไม่ได้สู้เพื่อตาย แต่ถ้าจะมีใครตาย ก็ขอให้ตายเพื่อคนที่ยังอยู่”
และวันนี้หากไม่ได้รับสิทธิประกันตัวอีก จะขอประกาศอดอาหารด้วย โดยจะเริ่มจากการรับประทานวันละมื้อ และลดลงเหลือรับประทานแค่น้ำ นม และสารอาหาร “ขอให้การตายของเราเป็นสายธารนำความหวังสู่สังคม”
ผมนั่งเงียบฟังเสียงรุ้งแถลง ก้มหน้าก้มตาไม่ได้หันมองใคร น้ำตามันไหลออกมาแบบกลั้นไม่อยู่ นับเป็นครั้งที่สองที่ผมมีน้ำตาในห้องพิจารณา
แด่ทุก ๆ คนที่ถูกจองจำกักขัง
ผมรู้ว่าน้ำตาที่ไหลในวันนี้
มันไม่ใช่น้ำตาแห่งความสยบยอม
แต่เป็นน้ำตาแห่งการต่อสู้เย้ยหยัน
ผมขอให้น้ำตาทุกหยดที่หยดลงบนพื้น
มันกัดกร่อนทำลายความอยุติธรรม
ในประเทศนี้ให้สิ้นซากไป
ผมรู้ว่าพวกคุณเจ็บและเหนื่อยมามาก
ผมเข้าใจ ไม่เรียกร้องสิ่งใด ๆ
เพราะสิ่งที่พวกคุณต้องเผชิญมันหนักหนาสาหัสเหลือเกิน
ผมจะเคารพทุก ๆ การตัดสินใจของพวกคุณ
ผมพร้อมที่จะโอบอุ้มทุกสิ่งอย่าง
ผมหวังว่าเราจะได้เจอกัน “ข้างนอก”
อ้างอิงจาก: นรเศรษฐ์ นาหนองตูม
เครดิตภาพจากคุณ : Back Hope
จังหวัดที่มีพื้นที่ติดตั้งโซลาร์เซลล์มากที่สุดในประเทศไทย
เมืองที่ไม่มี "กลางวัน" นานนับเดือน
ประเทศที่ร่ำรวยน้ำมันมากที่สุดในเอเชีย
ประเทศที่ใช้เงินบาทไทยได้อย่างสะดวก
เจ๊นุ๊ก บารมีมหาเฮง: ปล่อยเลขเด็ด 3 ตัวเม็ดเดียว รับงวดสัญจรสุราษฎร์ธานี
"เลขเจาะใจ ลุงหวัง" งวดประจำวันที่ 1 มีนาคม 2569
5 สัตว์เลี้ยงนำโชคยอดนิยมในประเทศไทย
เหยื่อคอลเซ็นเตอร์! น้องนักกีฬาวัย 14 เครียดจัด ดิ่งชั้น 5 หลังถูกขู่กรรโชกเงิน
กาปิตัน : แมวใหญ่ใจดีผู้เป็นเสมือนแสงสว่างนำทางให้เเมวตาบอด
ปิดด่านหวังต่อรอง แต่แรงสะเทือนย้อนกลับใส่เศรษฐกิจกัมพูชา
ตูปะซูตง : หมึกยัดไส้ข้าวเหนียว มรดกภูมิปัญญาอาหารสองวัฒนธรรม
ทำไมกระปุกออมสินส่วนใหญ่ ทำเป็นรูป "หมู"
ชนสนั่นจุดยูเทิร์นเมืองสุราษฎร์ นักเรียน ม.5 เสียชีวิต
“Noodle Tree” มีราคาแพง และหายากมาก มีลักษณะภายนอกเหมือนข้าวโพด ข้างในเหมือนเส้นบะหมี่สำเร็จรูป!!
มนุษย์เกิดจากลิงจริงหรือไม่? บรรพบุรุษของเราคือใครกันแน่
ศาลเขมรสั่งจำคุก 14 ปี 2 นักข่าว หลังโพสต์ภาพติด “ทุ่นระเบิด PMN-2” ที่ปราสาทตาควาย ถูกตั้งข้อหากบฏ-เปิดความลับกองทัพ
ที่อ้วนอาจไม่ใช่แค่กินเยอะแต่เป็นเพราะ สมองสั่งให้อ้วน ลดความอ้วนด้วยวิธีหลอกสมองให้อิ่ม
ทำไมต้อง "กบต้องร้องในฝนเดือนหก" เปิดความลับที่ซ่อนอยู่ในเพลงรักฉบับ "รุ่งเพชร แหลมสิงห์"
บันทึกภาพผ่านกล้อง "บันทึกเรื่องราวที่หวนกลับไปเมื่อไหร่มองแล้วก็มีความสุข"ภาพคือความงดงามและสีสันที่แตกต่าง
การเล่นการดนตรี การเรียนรู้เพื่อการสร้างในส่วนของความสุขที่ไร้ในส่วนของบททดสอบ
มะกอกเพิ่มความเปรี้ยว "ตำส้มอร่อยหลากหลาย" ทั้งแกงต้มส้มตั๋น
เปิดอันดับประเทศที่มี “งู” มากที่สุดในปี 2026

